Poppy Treffry en de Singer 201.

Ik spaar behalve Singer naaimachines ook foto's van naaimachines, liefst met de eigenaresse erbij die blij kijkt. Die politiefoto van de liggende vrouw en de trapnaaimachine is echt een uitzondering...

Zo kwam ik in Duitsland een handwerkboek tegen van een dame die van alles naait op een oude Singer. Met vrij borduren of rommelig stikken, hoe je het ook wil noemen. Ik koop als souvenir liever een knutselboek dan een theelepeltje!

Mijn aandacht ging meteen uit naar de naaimachines die hierin gebruikt worden. Duidelijk allemaal Singer 201 modellen.

Bij deze supernaaimachines kan je het transportsysteem laten verzinken, waarna je zelf de stof alle kanten op kan bewegen terwijl je naait.

Dat kan ook met de kleine Singer 222, een Featherweight. En bij de andere Singers kan je het transportsysteem met een plaatje afdekken. 

Maar de Singer 201 lijkt ervoor gemaakt te zijn!

De Singer 201 heeft als bijkomend voordeel dat het zware, grote en zeer goede naaimachines zijn, met een krachtige motor. Zoals alle rechtstikker naait dit model precieze steekjes. 

Het waren dure naaimachines om te maken, dus toen de plastic modellen goedkoper bleken, stopten de Singerfabrieken met het produceren van deze onverwoestbare topper. Waarschijnlijk omdat de consumenten liever een goedkopere naaimachine aanschaften. Terwijl goedkoop soms duurkoop blijkt te zijn!

Want, mits goed verzorgd (droog bewaard is het belangrijkste, schoonmaken en oliën moet genoeg zijn) werken deze oudjes nog uitstekend. En zijn op Marktplaats echt goedkoop! 

Ben je dus op zoek naar een goede betrouwbare robuuste naaimachine, sla nu je slag!

Hoe herken je een Singer 201? Het typenummer staat vaak niet bij advertenties, toch is het makkelijk te zien.

1. De bovendraadspanningsregelaar zit vlak voor je neus. Bij de Singer 15 zit die draaiknop aan de voorkant van de kop van de naaimachine.

2. Onder de garenklos zit een zilverkleurig plaatje. Dat kan natuurlijk ook verdwenen zijn, maar zit dat plaatje er dan weet je zeker dat het een 201 is.

3. De steeklengteregelaar is groot en rond. 

En dit is Poppy Treffry! Ze heeft even pauze, want ze zit aan de verkeerde kant van haar Singer 201.

In het boek (ook in het Engels te koop, maar de plaatjes verduidelijken alles al) laat ze goed zien hoe de stof waarop ze de applicaties of lijnen naait, eerst in een borduurring wordt vastgeklemd en hoe daarna met de naaimachine rustig de steekjes worden gemaakt.

Dit hondje is getekend met de naaimachine. 

Kijk zelf maar op haar site om wat inspiratie te krijgen! Zeker de moeite waard!

http://www.poppytreffry.co.uk/accessories

Gedonder met de bovendraadspanning!

Vanmorgen gewerkt, daarna de weekendboodschappen gedaan, waarna ik een uur had voor Zoon3 naar de ortho moest.
Ik kom inmiddels al 13 jaar bij die ortho, wel steeds met een ander kind, en gelukkig is het einde in zicht!

Een uur lang niemand in de buurt, dat is een mooi moment om aan de quilt voor Zoon3 te werken. Dus de Singer 201 uit de koffer op de eettafel gezet en de quilt van boven gehaald.

Inmiddels kwam Zoon2 ook thuis, een uurtje eerder vanwege lesuitval. Een klein hoekje van de eettafel mocht hij wel gebruiken om op de laptop te werken/gamen/programmeren.

In een uur zou ik toch een paar banen kunnen stikken. De quilt is enorm groot, dus ieder stiksel is 2.30 meter. En de breedte is ook behoorlijk, zodat er veel geschoven moet worden met de stof.

De machine stond nog helemaal zoals ik haar de vorige keer had opgeborgen, met ingeregen draad en de walking foot geplaatst.

En daar maakte ik de eerste fout: meteen een baan gaan doorstikken en niet even een proefstukje gedaan om boven- en onderdraad te controleren!

Na een hele baan keek ik pas op de achterkant van het werk. Vreselijk!! Lussen!! Bossen lussen van de bovendraad aan de onderkant. De onderdraad was in één keer te verwijderen, zoveel speling had de bovendraad. En dat terwijl de bovenkant van het werk er bedriegelijk goed uitzag.

De draadspanning strakker gezet. Weer lussen. De draadspanning nog strakker gezet. Nog steeds lussen! De draadspanning kon niet meer strakker, stond inmiddels op 9.

Hele draadspanningsregelaar verwijderd, schoongemaakt, weer gemonteerd, afgesteld. Garen ingeregen. Stukje stikken. Nog steeds lussen.

Na lange tijd proberen, loshalen, stikken, uithalen etc. keek ik pas goed naar de schijfjes van de draadspanningsregelaar.
Toch met het vermoeden dat daar het probleem zou zitten.

En ja, nu zag ik wat er niet klopte: de bovendraad liep wel langs de twee schijfjes, zelfs een beetje tussen de buitenste randen. Maar niet helemaal tussen de schijfjes, dus de draad werd niet vast geklemd, hoe strak ik de draadspanning ook zette!

Daarna heb ik bij het inrijgen goed opgelet dat ik even de draad aantrok zodat die op de goede plaats bij de as van de draadspanningsregelaar kwam.

En kon ik nog één goede baan stikken voor ik weg moest, wat een pech!

Een andere Singer 201...

Vanmorgen eerst zitten nakijken. Natuurlijk willen de leerlingen hun cijfers weten en zeker als ze verwachten dat het een goed cijfer is! Maar doordat ik ziek was en nu nog steeds erg moe, schiet het nakijkwerk niet zo op.

Daarna had ik een uurtje voor ik les moest geven. Natuurlijk had ik kunnen boenen en schrobben, maar als de wasmachine draait lijkt het of je bezig bent met het huishouden en de quilt voor Zoon3 moet ooit afkomen!

Snel de quilt-in-wording gepakt, trapnaaimachine startklaar gezet en trappen maar... O, wat viel het weer tegen! Het is bijna onmogelijk te trappen met die zware deken op schoot, met één hand het vliegwiel een zetje te geven om daarna het ritme van de trapnaaimachine met mijn voeten over te nemen én tegelijk de stof van de quilt met twee handen goed vast te houden om rechte lijnen te naaien...
Nog afgezien van het schemerige licht door deze regenachtige dag, waardoor de zwarte stof niet goed te zien was, ondanks de 2 bijgeplaatste 2 lampjes.

Nog sneller de klos, spoel, walking foot, quilt, leesbril en schaartje mee naar beneden genomen. De volgende optie was de elektrische Singer 201 die in de koffer staat bij de boekenkast......

Het lijkt hier een beetjes alsof we ieder moment moeten evacueren... er staat ook een koffer met naaimachine verstopt onder de eettafel (waar wel eens een kat op slaapt) en de Singer Featherweight staat achter mijn de hond haar stoel..(zogenaamd om een tas met een laptop te ondersteunen..). Het lijkt heel erg, maar als iets lang zo staat went het en zie je het niet meer ;)

De loodzware Singer 201 uit de koffer op tafel gezet. En nu zat ik ook weer even stomverbaasd te kijken... waar is het voetpedaal?

Maar zien jullie het gaatje rechts onderin de houten bak? Daar moet een hendel in. Het klepje rechts waar normaal gesproken extra voetjes en spoeltjes kunnen liggen, is de afdekking van het snelheidssysteem. Met je knie druk je de hendel een beetje naar rechts en zo geef je gas. Lijkt een beetje op een aangepaste naaimachine voor gehandicapten, maar het is echt zo bedoeld.

Eerst maar even proefdraaien op een oefenlapje. De bovenkant zag er goed uit, maar bij het omdraaien zag ik dat de bovendraad aan de onderkant lussen gaf. Hele grote lussen! Dramatisch!!

Ik had ooit het draadspannings-gedeelte helemaal los gehaald en schoon gemaakt, maar niet meer een stukje genaaid. Er moest dus wat versteld worden.
De ring met de cijfers hard naar achteren geduwd om de zilverkleurige knop meer aan te draaien. Zelfs het kleine schroefje bij de draadspanningsverstelknop nog los gehaald om het hele deel iets te verschuiven. Eindelijk werd het een mooi stiksel, boven en onder.

Inmiddels was het tijd. Helaas niets aan de quilt gedaan. Dat komt een volgende keer.

Weer alles opruimen, want niets is zo vervelend dan thuiskomen met alles overhoop gehaald, ook voor de anderen hier.
Quilt weer in de kast, machine in de koffer, snel tas gepakt en binnen 7 minuten stond ik op school. Eén onvoldoende in de hele klas, dat viel ze mee. En die ene? Die ga ik in de gaten houden!

 

Singer 201, "nieuwe" lamp.



De Singer 201 ziet er schitterend uit en ik ben erg tevreden over haar prestaties, maar miste wel een lampje.

Een lamp erbij zetten op het meubeltje kan, maar zit soms in de weg bij het werken met de machine.

Via marktplaats had ik eens een oud Singer lampje gekocht en die zou perfect zijn!
Er zat nog een porceleinen stekker aan, de draden staken uit.

Een nieuwe stekker is wel nodig dus!

Bij de bouwmarkt hebben ze grote voorkeur voor witte stekkers, geloof ik, die zijn er in alle soorten en maten. De verkrijgbare zwarte stekkers zijn helemaal rond. Dat wordt werken met een verloopstekker, want zo past de stekker niet in een geaard stopcontact. Ik ga de komende tijd op zoek naar goede zwarte stekkers, want dit is onhandig zo.

Mijn bedoeling was het complete snoer van het lampje te vervangen, maar ik kon het niet helemaal demonteren. En het draad zag er goed uit toen ik de oorspronkelijke stekker eraf knipte, dus dat durf ik zo wel te laten.







Aan de achterkant van de naaimachine zit een gat om de kamraderen te smeren en olie te druppelen op de bewegende delen. Onder de fraaie sierplaat die het gat afdekt, past de ronde houder van de lamp.





Zo ziet de acherkant er nu uit. Nieuwe lampjes zijn nog steeds verkrijgbaar, de maat is niet veranderd.

Ik vind het een mooi sfeerlicht zo!

Free Motion Quilting met een trapnaaimachine.

Ik leerde naaien op een elektrische naaimachine met blote voeten, omdat de handwerkjuf dacht dat ik dan meer controle over het gaspedaal zou hebben. En daar had ze gelijk in! Nóg vind ik het prettiger om zonder schoen of slofje met mijn voet dat kleine knopje van het Singer voetpedaal in te drukken.

Met de Singer Featherweight heb ik Free Motion Quilting geprobeerd, maar het ging me toch te snel. Dat is een van de redenen om een trapnaaimachine te nemen: zelf beter het tempo kunnen beheersen. En ook omdat het zo'n mooi meubeltje is natuurlijk!

Ik heb een ander voetje voor het quilten gebruikt dan de originele Singer. Deze komt uit een set voetjes voor Toyota, maar omdat het voor low shank naaimachines is, past het uitstekend! En ik vind dat dit model voetje heel plezierig werkt, dus ga ik deze ook eens op de FW uittesten!

Maar nu Free Motion Quilting op de Singer 201 trapnaaimachine!
De transporteur naar beneden zodat de stof vrij te bewegen is. Naald aan de rand van het werk in de stof, even een slag draaien aan het vliegwiel om het grote wiel beneden al de goede kant op te laten gaan. En trappen maar!!!

Een kort filmpje om het te laten zien!


De steekjes werden mooi!
Het draaien aan de stof voor het meanderen moet ik nog veel oefenen, het bochtenwerk is nog niet zoals het hoort. Maar dat ligt aan mij, de machine doet het geweldig!
Het tempo is prima te regelen!

Ik denk wel dat ik mooie lange slanke benen krijg als ik de hele quilt voor Zoon3 met de trapnaaimachine ga doorstikken!

Later heb ik nog een stukje rechte lijnen naaien met de boventransportvoet gedaan en dat gaf ook met de trapnaaimachine een prima resultaat. En zelfs golvende lijnen gingen goed, dus je kan meer met die voet dan alleen rechte lijnen. Ik heb ooit een boekje gekocht met quiltpatronen voor de naaimachine, met moeilijke patronen én patronen voor beginners! Waarschijnlijk kies ik daar een patroon uit.

Singer 201, de transporteur laten verzinken.

De Singer 201 die ik heb ingebouwd in het trapnaaimachine-meubel, kan de transporteur laten verzinken.

Je draait aan de onderkant een schroef los, verzet een hendel en klaar ben je!
Helaas zat de hendel muurvast. Dat komt door aangekoekte smeer en te lang stilstaan.

Wil je een machine fit houden, dan moet je er vaak mee werken! En deze mooie naaimachine had al jaren onwerkzaam ergens gestaan.

Geweld is nooit de oplossing, dus vorige week flink wat naaimachine-olie op de scharnierpunten laten lopen en een paar dagen gewacht.

Als dat niet het gewenste effect zou hebben, had ik de machine weer uit het meubel getild en op een oude krant wasbenzine met een wattenstaafje op de scharnierpunten gedept. Maar ik had geluk, vanmorgen ging de schroef al veel soepeler en nu was ook de hendel waarmee de transporteur verzinkt om te zetten naar de andere stand. Precies zoals het hoort!

Ik heb een filmpje gemaakt om te laten zien hoe je de transporteur laat zakken. Feed dogs is de engelse benaming....

Singer 201 in trapnaaimachine-meubel.

Het lijkt een beetje vreemd om een Singer 15 uit haar meubeltje te halen, waar ze misschien al sinds 1921 in zat en een Singer 201 daarvoor in de plaats te zetten.

Moet je niet iets zo oorspronkelijk mogelijk houden?

Voor een aantal zaken zal dat zeker opgaan. Daarom hebben we bijvoorbeeld Monumentenzorg, om gebouwen te bewaren voor het nageslacht. (En dan hebben we het over de buitenkant, de WC mag meestal wel aangepast worden aan de eisen van deze tijd. We willen niet allemaal op een houten plank zitten..)
Conserveren is belangrijk als het gaat om originele en onvervangbare zaken. Niet om massa-productie. En Singer Naaimachines, hoe dierbaar ook, behoren tot de laatste categorie.

Dus kan je gerust een aanpassing doen, waardoor je de naaimachine met meer plezier gebruikt.

Ik vind deze Singer 201 één van de mooiste machines die ik heb. De frontplaat heeft een mooi motief en zag er na een uurtje dobberen in een groene zeep-oplossing weer uit als nieuw. Dit model van Singer werd gemaakt van 1939 tot 1963, de latere jaren ook in een lichtere  en modernere aluminium uitvoering.
Voor thuisnaaisters was deze machine het beste wat er te verkrijgen was.
De prijs die betaald moest worden voor dit topstuk van Singer, was een half jaarsalaris. Stel je toch eens voor!

En kijk eens hoe ze staat in het naaimachinemeubel! Ik heb wat foto's gemaakt omdat ik zelf tot vorige week ook niet had gezien hoe zo'n machine nu zich wegvouwt in het kastje.

Trapnaaimachine, handnaaimachine of elektrisch?

We hebben hier in huis diverse laptops. Bijna elk exemplaar heeft zijn eigen model oplaadsnoer.
En ook de mobieltjes van de gezinsleden hebben verschillende accuopladers. Zelfs als ze van hetzelfde merk zijn komt het voor dat er toch een ander tuutje aan het snoertje zit... Dan hebben we ook nog een paar telefoonopladers voor in de auto, ook weer verschillende!
En de fotocamera's hebben wéér andere kabeltje om ze van stroom te voorzien!
Als je dan in de la kijkt waar die kluwen spaghetti ligt te wachten om gebruikt te worden, zinkt de moed je in de schoenen!

Wat is het dan heerlijk om te ervaren dat mijnheer Singer het een stuk eenvoudiger heeft gehouden!

Het mooie meubel met de Singer 15 trapnaaimachine staat sinds het weekend te pronken op de slaapkamer.

Het zelfgemaakte bureau dat er stond (van een blad uit de koopjeshoek van IKEA, 4 losse poten en houten planken die ooit onderdeel waren van een stapelbed), is zaterdagmorgen naar de kringloopwinkel gebracht.

Het naaimachinemeubeltje werd een flink stuk lichter toen de naaimachine eruit was, nu kon het de trap opgetild worden door mijn echtgenoot, in samenwerking met de verkering van dochterlief.


Ik heb een Singer 201 in het meubel geplaatst. De Singer 201 heeft een verzinkbare transporteur en ik wil het Free-Motion-Quilten eens uitproberen op een trapnaaimachine. Want het doseren van de snelheid gaat mij niet zo goed af met die oude elektrische machines.
En Free-Motion-Quilten op een handnaaimachine lijkt mij niet zo'n goed idee, aangezien je dan nog maar één hand over hebt om de stof te manoeuvreren!

Een Singer 201 handnaaimachine (foto van internet, ik had de helft al gedemonteerd voor ik bedacht een foto te maken..)








De Singer 201 is gemaakt in 1939 en zat in een houten bak, net als op de foto hierboven. De trapnaaimachine Singer 15 is van 1921!

















Toch kan je die twee omwisselen. De aanhechtingspunten waarmee de Singer 15 in het meubel bevestigd is, zitten op dezelfde plaats als de scharnieren waarmee de Singer 201 in de onderbak past. Het vliegwiel is bij allebei gespaakt en het systeem van de slinger van de handnaaimachine kan los en op de trapnaaimachine zit op dezelfde plaats een bevestigingsgleuf en gat voor de schroef.

Hoe slim van Singer!

Ze maakten één model grondplaat voor de naaimachine met op één plaats een bevestigingsgat voor óf een slinger voor de handnaaimachines óf een motor voor de elektrische naaimachines.

En op het vliegwiel maakten ze ruimte voor een leren riem; óf voor een riempje van de motor naar het vliegwiel óf voor een lange riem bij naar het vliegwiel zoals bij een trapnaaimachine.

1. voor de aandrijfriem
2. voor de het wieltje van de spoelwinder

De grondplaat is bij heel veel verschillende modellen hetzelfde, zodat er massaproductie kon plaatsvinden. Dat bespaart in de kosten!

En maakt het nu gemakkelijker om een naaimachine om te bouwen!

Ik moet een nieuwe riem voor de trapnaaimachine bestellen. Ik neem niet aan dat die nog van 1921 is, maar nu is het verdroogde exemplaar aan vervanging toe.


Ik heb de trapnaaimachine dus nog niet echt kunnen gebruiken. Wordt vervolgd!!

SIMANCO 120855 Singer 5/64" HEMMER FOOT

Ik wilde de stitchery van de Featherweight maken en een nieuw voetje uitproberen.

Het werd de rolzoom-voet van Singer, waarop staat: Simanco 120855. De randen van stoffen zakdoekjes zijn hiermee afgewerkt, zo'n heel fijn zoompje.

Deze "5/64" HEMMER FOOT" is geschikt voor de low shank naaimachines, zoals de Singer Featheweight 221 en 222, maar ook de Singers 201, 66, 99, 185, 15, 27, 127, 28 en 128. En niet alleen de electrische uitvoeringen; de handnaaimachines en de trapnaaimachines ook!
                                                                                                                                                                                       

Op de foto is te zien dat het voetje als een slakkenhuisje de stof oprolt. De naald stikt een stuk verder de aangeboden zoom netjes vast. Naai met een rustig tempo.

Ik geef eerlijk toe dat het me niet meeviel! Ik vloog uit de bocht, de 4 kanten van het lapje zag ik als 4 kansen om te oefenen, maar het resultaat verdient geen schoonheidsprijs!

Dit kleine stukje is het mooiste ...

  

Wel een filmpje gemaakt, met één hand...waarschijnlijk de reden dat het mis ging, want de stof leiden met twee handen is makkelijker! Om toch een succes-ervaring te krijgen heb ik het met Movie Maker bewerkt.  Hier is het eindproduct. Ik heb geleerd de film iets in te korten en een pagina ervoor te plaatsen. Het is een kort filmpje geworden...