Wat zijn we tegenwoordig toch verwend met de makkelijke spoeltjes en de naald die gewoon in de naaldhouder maximaal omhoog moet worden geschoven, waarna je hem vastzet met een schroefje!
Nee, dan de Singer 12!
Deze Singer naaimachine met serienummer 12672563 zit al sinds 1895 keurig opgeborgen in de houten koffer.
Draag nooit een houten koffer alleen aan het handvat, altijd de onderkant ondersteunen! Het handvat is om de deksel van de koffer te halen en niet altijd (nog) sterk genoeg om zo'n 12 kg te houden...
Ik heb de machine schoon gemaakt met een klam-vochtig-lapje en na het drogen met naaimachine-olie ingewreven. De mooie motieven kwamen glanzend tevoorschijn.
De Singer 12 wordt ook de Singer New Family of Singer Fiddle base genoemd door de onderplaat van de machine die de vorm van een viool heeft.. Op de foto is het motief
'Peacock Tail' of
'Ottoman Carnation' te zien. De Singer fabrieken hebben veel mooie motieven uitgebracht, maar de namen daarvoor zijn door liefhebbers bedacht.
De spoelhouder heeft de vorm van een bootje en beweegt horizontaal langs een rechte lijn heen en weer, ook wel
Transverse shuttle genoemd
. (De 27, 28, 127 en 128 doen die beweging met een boogje).
Het enige spoeltje dat ik bij deze machine heb, heeft een iets andere vorm dan de gebruikelijke Singer spoeltjes; de puntjes zijn langer. Een andere maat spoeltje past wel in het bootvormige spoelhuisje, maar ik heb nog niet getest of het ook bruikbaar is. Het lijkt van wel, omdat het spoeltje in het spoelhuis met een dopje aan een veertje vastzit (te zien aan de puntige kant). Dus iets van lengte-verschil kan worden opgevangen.
Bij moderne machines hoef je als je het spoeltje in het spoelhuis doet, alleen te letten op de manier van afrollen en het draad even onder het veertje doorhalen. (zie het
blogje over de Goede en de Foute WC-rol, Singer Featherweight: Goede WC-rol, Singer 306: Foute WC-rol...nu kan ik het ook onthouden!!)
De tekst van de handleiding van de Singer 12 moest ik een paar maal doorlezen met het spoeltje in mijn rechterhand en het spoelhuis in mijn linkerhand, voor ik het door had:
Daarna kwam het plaatsen van de naald. Moderne naalden hebben een platte kant. Daardoor weet je hoe je de naald moet plaatsen, platte kant links, of platte kant achter. De Singer 12 heeft een ronde naald, het is een smal rond naaldje. Wel is een groefje te voelen langs de naald, maar dat geeft weinig houvast. Nadat ik de naald geplaatst had, kwam de onderdraad nog niet omhoog.
Weer de handleiding gelezen en inderdaad, er moest nog iets gebeuren om de naald op de goed hoogte in de naaldhouder te zetten. Het staat wel in de handleiding en als je eenmaal weet hoe het moet, is het goed te doen, maar in vergelijking met nu was het vroeger erg omslachtig allemaal!
Maar: de machine naaide nu goed! En zelfs de steekgrootte was aan te passen. 117 jaar oud en het werkt gewoon!
En het is zo'n kleine elegante machine. De kleine beschadigingen en slijtplekjes zijn niet storend en geven juist de geschiedenis weer van een Singer naaimachine die jarenlang goed werk heeft geleverd!
Ik heb een filmpje gemaakt om haar eens goed te laten zien: de
Singer Fiddle Base .
Even een foto van het lichtknopje van deze Singer Featherweight. Nog wel een beetje stoffig..maar heel pittig.
Als het binnenwerk er wel schoon uitziet hoeft daar niet meer gedaan te worden dan oliën en smeren. Druppel volgens de handleiding olie in ieder gaatje en op iedere plaats waar twee metalen delen langs elkaar schuren. De grove tandraderen met wat vaseline invetten. Ik doe dat door met een wattenstaafje wat uit de pot met vaseline te halen en probeer dat tussen de gleuven van de tandraderen te krijgen. Door de draaiende beweging verdeelt het vet zich vanzelf.
