Translate

woensdag 1 oktober 2014

Compact naaisetje met Singer Featherweight spoeltjes.

Natuurlijk gebruik ik tandfloszijde! 
Maar nog meer interesse had ik voor het draadafsnijdertje. Als je daar dat stevige flosdraad mee kan knippen, is het vast ook voor gewoon garen te gebruiken.
Zo'n flosdraadhouder is te openen en het metalen knippertje gaat er met behulp van een aardappelmesje makkelijk  uit.
Het metalen klipje heb ik met een tangetje wat verbogen, zodat het dicht is.
Het lieve kloshoudertje is een patroon van Soed Idee en was al lang af, behalve de druksluiting dan. En zo gaat dat soms: als je het geborduurde hoesje ziet liggen, heb je de drukkertjes alweer ergens anders opgeborgen en als je de drukkertjes weer tegen komt, heb je net geen tijd om ze erop te zetten.
Maar nu dus wel! Het draadknippertje zit vastgenaaid, het drukkertje zit op zijn plaats en ik heb zelfs een stukje vilt gevonden om naalden door te steken.
Dit is nu precies groot genoeg voor één klos garen. Als je de draad door veel naalden rijgt op een moment dat je het goed kan zien (overdag of met een goede lamp erbij), kan je steeds de bovenste naald nemen en de draad doortrekken. Op die manier kan je goed doorwerken zonder te hoeven prutten met de draad die maar niet door het oog van de naald wil.

Stel dat je meer dan één kleur garen mee wilt nemen... Dan passen er 8 spoeltjes van de Singer Featherweight naast elkaar in het naaisetje. Dat zijn smalle spoeltjes!
8 kleuren garen, daar moet je een eind mee kunnen komen!

donderdag 25 september 2014

English Paper Piecing (EPP) met de Singer Featherweight.

Gisteren natuurlijk even de nieuwe hexagon-punch uitgeprobeerd.
Er komen zo'n 20 hexagonnen uit een A4-tje. De dikte van dit papier is zoals van de gekochte 1/2 inch malletjes.
Hier was ik al,eens mee begonnen, maar het is zo klein! En het plakken van de stof ging wel beter dan vastnaaien, maar toch...

De Fiskars punchen zijn te koop in 1/2 inch, 3/4 inch en 1 inch. Ik heb nu maar voor 1 inch gekozen. Met mijn vingers is dat gepriegel niet zo prettig, vooral omdat je het allemaal vast moet houden. Dan heb ik last van mijn gewrichtjes!

Ik wilde nu proberen of het vastzetten van de stof om de hexagon met de naaimachine zou lukken.

De stof is met een ruime 1/4 inch naad geknipt, uit de losse hand.

Het eerste zijkantje van de stof wordt even tussen de vingertoppen om het kartonnetje gevouwen. Dan onder het voetje van de naaimachine.
De steeklengte staat op maximaal! De naad wordt voor de helft gestikt.
Voor je bij het einde bent, moet de stof van het tweede zijkantje omgeklapt worden.
Dat kan met een puntig schaartje of een priem. 
Stop met de naald naar beneden in je werk. Puntje van het schaartje op de stof ter hoogte van het hoekje van de hexagon en met je linkerhand de stof omklappen. Een paar steekjes naaien terwijl je de stof vasthoudt met het schaarpuntje, tot de naald in de omslag steekt. Naai nog een steek. Laat de naald naar beneden, voetje omhoog en de hexagon draaien zodat je de volgende zijkant kan stikken. Herhaal dit tot alle zijkanten vast zitten.

Ik vind het erg snel gaan en het resultaat bevalt mij uitstekend! Mooie strakke hexagonnen.

Het idee is ooit een tasje te maken voor mijn kleine strijkboutje. Eindelijk heb ik er een kunnen vinden die wel in temperatuur te regelen is en niet mijn stofjes schroeit. Die vorige heb ik nu op Marktplaats gezet... Niet kopen dus!

Maar deze doet het goed en het is echt een schattig klein strijkijzertje. Met een lampje geeft ie aan of de temperatuur goed is. En hij past natuurlijk goed bij de Featherweight!
Het tasje dat erbij zit is wat gammel, maar dat geeft niet. Ik wil nu een tasje maken met een voering van hittebestendige strijkplankenstof. Want het kleine pittige strijkboutje blijft ook lang warm.

Dit is een voorbeeld van een speciaal tasje van internet. Uitvouwbaar.

Maar dit tasje is ook erg leuk:
Daarvan vind je hier een tutorial: 

Een combinatie van beide patronen zou ook kunnen. 

Ik heb meer inspiratie dan tijd!













woensdag 24 september 2014

Shoppen in Amsterdam: Singer Lubricant voor de motor!

Amsterdam is hier niet zover vandaan, binnen een half uur sta je op het Centraal Station als je met de bus gaat. 
Ik had er dus veel eerder kunnen zijn, maar het ging plotseling heel hard regenen en de katten waren nog buiten. Waarschijnlijk stonden ze te schuilen, want toen het ergste van de bui voorbij was, meldden ze zich één voor één. Vandaar dat ik tegen de middag pas over de Zeedijk liep en meteen een broodje kon kopen bij mijn favoriete bakkertje. Het was er immers tijd voor!

Ik had een missie in de stad, want de Flying Geese linialen waren aangekomen. Nu zijn er in Amsterdam twee quiltwinkels naast elkaar. Het assortiment verschilt enorm!
Bij Birdblocks vind je veel materialen en heel veel stoffen in frisse heldere kleuren.
Ik heb de linialen gehaald en lijm. 
Omdat ik een zakje mee had met de zelfkanten van de stoffen die ik voor de Passion Sampler gebruik, kon ik toch een bijpassend stofje vinden.
En ik heb mezelf getracteerd op een Punch apparaat voor hexagonnen. Lijkt me ideaal! Bespaart een hoop knipwerk. Knippen is niet handig als je artrose hebt en kijk wat er op de schaar staat:

Tot mijn grote verbazing zag ik dat hier Singer Lubricant in het assortiment aanwezig is! Dat is het tubetje dat je nodig hebt om de motor van de Singer Featherweight een paar keer per jaar een kneepje van te geven in de daarvoor bestemde gaatjes. Via een vilten watje komt het smeervet bij de asjes van de motor.
Ik heb dat ooit in Amerika besteld, omdat ik het hier niet kon kopen bij de naaimachinehandels. En nu is het gewoon in Nederland te koop en te bestellen! 
Merel van Birdblocks is zelf ook in het bezit van een Featherweight. Ik verwijs jullie dus met veel genoegen naar het (waarschijnlijk) enige verkooppunt in Nederland! Doe er je voordeel mee...

Daarna ging ik naar het tweede winkeltje, Dutch Quilts. Deze stofjes waren meer in de stijl van mijn project! Gelukkig kon ik weer mijn zakje erbij houden en slaagde ik om de voorraad aan te vullen. 
Bij de Passion Sampler horen geen sashings tussen de blokken, waardoor je wat meer moet variëren om te voorkomen dat dezelfde stofjes in naast gelegen blokken tegen elkaar komen en zo een ongewenst effect geven.

Het witte stofje met de bloemen is voor iets anders, dat vond ik gewoon heel erg mooi!

Na deze uitspatting heb ik nog wat kleine boodschapjes gedaan en me tussen de toeristen en de parapluutjes doorgewrongen. 
Op het Damrak zijn de stratenmakers druk bezig de stad moier te maken. De weg naar het schitterend gerestaureerde station wordt nu voorzien van grijze natuursteen. Zo gaat het worden, als het klaar is...een foto van internet.
Het trottoir was nu voor de helft al vervangen. De hexagonale rode stenen verdwijnen dus! En ik vind dat voor de stad een verbetering. Het leek met al die tegels, de putten en de reparaties net een 'lappendeken'......
Nu Amsterdam geen hexagonnen meer heeft over een tijdje, kan ik er thuis wel mee aan de slag!



zondag 21 september 2014

Singer Featherweight van 19 augustus 1947.

Zo, net de Singer Featherweight waar ik de laatste weken mee bezig was in Het Singer Winkeltje geplaatst.
Het is een hele mooie machine, dus die komt vast wel goed terecht!

De koffer heeft een lederen handvat. Alle andere die ik ooit heb gezien hebben een bakelieten handvat.






Deze naaimachine heeft een mooie scrolled faceplate, kenmerkend voor de eerste periode van de Singer Featherweight. Op het moment dat de gestreepte faceplate in productie kwam, wilden mensen liever die modernere faceplate. En ook nu nog verschillen de smaken en heb je liefhebbers van scrolled en striated.



Ik vind scrolled het mooist, maar je ziet dat minder.












Ik heb bij deze naaimachine de voetjes erbij gedaan en een 1/4 inch voetje voor patchwork.

Die zijn in het Singer winkeltje nu ook tijdelijk niet voorradig, want er was veel vraag naar.


Ik ga nu maar weer eens op mijn eigen Featherweight iets maken. Het is nog heerlijk weer, ondanks wat kleine buitjes die overkomen. We zitten buiten in de tuin, onder het zonnescherm dat ons beschermt tegen zon en regen...




dinsdag 16 september 2014

Kleine delen schoonmaken van de FW.


Vanmorgen de laatste onderdeeltjes schoongemaakt van de Singer Featherweight. Bij de steekplaat de schroefjes losgemaakt waar metalen stripjes mee vast zitten, die de positievinger van het spoelhuis op zijn plaats houden.
Het was wat vettig en stoffig daaronder, niets bijzonders. Ik zou daar bij mijn eigen FW niet eens kijken als er geen reden toe was, maar deze wil ik gaan verkopen, dus moet alles wat ik kan doen ook echt in orde zijn.

Bij het terugplaatsen van de steekplaat heb ik nu goed op de positievinger gelet, dat vergeet ik ook nog wel eens! En als je dan de schroeven van de steekplaat al vastgedraaid hebt, is dat vervelend.
Ik vond de draadspanning bij de onderdraad niet goed te regelen, dus heb ik mij verdiept in het spoelhuis. De schroefjes en het plaatje waar de draad onderdoor loopt, had ik al losgemaakt en gereinigd en weer teruggeplaatst. 
Het schroefje dicht bij de draad is het onderdraadspanningsstelschroefje en het andere schroefje is om het plaatje vast te zetten. Het stelschroefje heeft een kruisje aan de achterkant, voor als je ze naast elkaar hebt weggelegd handig om te weten!

Nu wilde ik een ander schroefje losmaken om ook het mechanisme schoon te maken waar je het spoelhuis aan vasthoudt als je het terugplaatst in de machine en wat dan op dat moment ook het spoeltje vastklemt.

Ik waarschuw alvast: de onderdelen zijn heel erg klein en lastig te hanteren! Raak niets kwijt!
Het mini-veertje dat afkomstig lijkt uit een kabouter-ballpoint, glijdt in een gleufje. Het was voor mij een verrassing toen ie tevoorschijn kwam. Ik wist dat er een veertje moest zijn, dat merk je aan het verende mechanisme. Maar zo klein!

Nadat de gleufjes allemaal gepoetst waren met olie en een wattenstaafje, moesten de onderdelen weer in elkaar en het schroefje weer vastgedraaid. Dat was wel een momentje waarop ik me afvroeg of ik genoeg geduld en doorzettingsvermogen zou hebben...
Met een pincet het schroefje vastpakken en het op de juiste manier op het schroefgat (-gaatje) plaatsen èn een draaiende beweging maken..Het viel niet mee. 
Maar na een keer of wat opnieuw beginnen, merkte ik dat ik 'beet' had en kon ik met het kleine Singer schroevendraaiertje deze uitdaging volbrengen.
In het zonnetje en vergroot door de camera lijkt het forse schroef....

Nu was ik wel tevreden over het resultaat. De draadspanning liet zich prima regelen en het was tijd voor de laatste test: een stukje naaien.

In de winter gaat het wel, maar in de zomer kan ik om half zes in de ochtend klaar wakker zijn, doordat de slaapkamer op het oosten ligt, waar de zon opkomt.
Bij Ikea hadden we verduisteringsgordijnen gekocht, die veel te lang waren. Een mooie gelegenheid om te kijken of deze machine nu klaar is.
Over de de zijnaad met 9 lagen stof moest ik een klein beetje helpen door aan het vliegwiel te draaien. De machine stikte keurige steken, draadspanning goed, geluid goed, tempo goed. Helemaal geweldig!

De gordijnen hangen netjes. Het is echt donker in de kamer! En de naaimachine is getest.

Zo doe je in één keer twee klusjes!



zaterdag 13 september 2014

Het Singer winkeltje.

      

Ik zou best een winkeltje willen. Met naaimachines en allerlei spullen die daarbij horen. Maar het zal niet voor niets zijn dat hier in de wijde omtrek geen naaimachinewinkel meer te vinden is...

Ik heb natuurlijk aardig wat materiaal in huis. Veel naaimachines, voetjes, knoopsgatenapparaten en dergelijke. Gekocht om op te knappen (het leukste dat er is!), of het onderdeel kwam mee in een interessant doosje. 
Niet alles heb ik zelf nodig, maar het neemt wel ruimte in.

Dus ga ik het een en ander verkopen. Kleine onderdelen, maar ook naaimachines.

Neem gerust een kijkje op de pagina Het Singer Winkeltje bovenaan de pagina en mail me als er iets voor je bij zit.

vrijdag 12 september 2014

Rubberen dopjes onder Singer Featherweight vervangen.

Sommige Singer Featherweights hebben na al die jaren nog hele mooie rubberen dopjes onder de naaimachine zitten. Menig pedicure zou daar jaloers op worden! Maar vaak zijn de dopjes keihard geworden en helemaal plat.
Er zijn nieuwe dopjes te koop. Dan moeten wel de oude dopjes verwijderd worden en bovendien heb je de bevestigingsschroef weer nodig. Dat zijn trouwens opmerkelijk korte schroefjes.
Met een aardappelmesje is het oude rubber makkelijk weg te halen. Het rubber brokkelt af en de schroef is te zien. De schroef een beetje 'uitgraven' is een goede methode.
Met een tangetje is de schroef te pakken als het draaien met een schroevendraaier niet meteen lukt. Als de schroef in beweging komt is het meeste werk gedaan.
Maak het profiel van de bodemplaat goed schoon, zodat alle oude restjes rubber ook uit de naadjes zijn.
Stop daarna het nieuwe dopje in het cupje en druk het goed aan. Het past precies als het cupje schoon is.
Daarna kan het oude schroefje weer bevestigd worden. Draai het schroefje aan tot het vast zit. Nooit doordraaien! 
Sommige mensen draaien namelijk alle schroeven loeivast. Onderdruk die neiging! Het is absoluut niet nodig en geeft alleen maar schade aan de schroef als die ooit weer losgemaakt moet worden.
 Dat was het eerst dopje. Nog 3 te gaan. Of 4 als je een Singer Featherweight 222 hebt.