Quilten met de Singer Featherweight (2).

De stapel ufo's groeit weer sneller dan de stapel affo's. En mijn denkbeeldige lijst van wat ik nog wil maken wordt langer en langer!

Zo borduur ik een adventkalender. Iets met zakjes, voorop het nummer, achterop steeds iets anders. In de zomer van 2012 begonnen, maar nog niet klaar. Wel een plannetje bedacht om te versnellen.
En van internet al de patronen voor de Grand Marquoir gedownload..Maar daar mag ik van mezelf nog niet aan beginnen tot die adventkalender af is.

Het kleine gebreide vestje voor het beertje is af. Het beertje zelf heeft nog steeds zijn pasogen in waarmee hij mij verwijtend aankijkt. De oogjes die ik in juni bij Bep had gekocht was ik een tijd kwijt tot ik ze terugvond en heel goed opborg. Waarna ik vergeten ben waar..

Het nieuwste breiwerkje is een mini BSJ van Elizabeth Zimmermann. Ik snap nu eindelijk hoe dat patroon in elkaar zit!

Dan de kerstquilt: de top is bijna klaar... De quilt voor Zoon3: al voor een deel gequilt.

Toch begonnen met een klein projectje. Om van alles uit te proberen en omdat mijn echtgenoot bijna jarig is. Dus heeft dit voorrang op de rest.

Met de Singer Featherweight vorige week al een deel van de top gemaakt. Met de techniek  van het appliqueren.

Ik probeer zoveel mogelijk met de naaimachine te doen.
1. Omdat ik het leuk vind met de kleine naaimachine te werken,
2. omdat het sneller gaat dan met de hand en
3. omdat ik artrose in mijn vingers heb.
Dan is afwisseling van bewegen heel prettig en nodig, dus niet te lang hetzelfde doen.

Een lap van zo'n 80 cm steeds draaien, valt niet mee bij de Singer 221. Ik zat dan ook regelmatig tegen het lampje aan met mijn pols en zag pas later dat er een flinke blaar was ontstaan!

Er zijn wel LED-lampjes te krijgen, dus als ik in de buurt van een naaimachinewinkel kom probeer ik er een te kopen. Zou wel jammer zijn als het van dat nare kille licht is. Het huidige lampje geeft zacht gelig licht en dat is zo knus.

De blaar is inmiddels genezen. Toch heb ik uit voorzorg een pleister op mijn pols geplakt. Zo deed ik dan ook met de twee jongsten toen die nog niet goed konden lopen, ik deed voor ze de tuin in gingen al pleisters op hun knieen.

Omdat ik toch wil kunnen quilten met de Singer Featherweight, heb ik nu het moderne Toyota-voetje eens gebruikt. Het voordeel hiervan is dat het steunt op de naaldhouder en zo op en neer beweegt met de naald en de stof even vastklemt.

Het originele Singer-voetje zweeft boven het werk en dan moet je de stof zelf wel heel gelijkmatig voortbewegen. Er zit we een veertje in dat voetje, maar ik heb nog niet ontdekt wat voor nut dat heeft.

Vanmorgen snel op de grond in de slaapkamer met schilderstape de achterkantstof op de vloer geplakt, Luna tussenvulling op maat geknipt en erop gelegd en de top daar weer op vastgespeld. Snel moest het, dus niet rijgen!



De bovendraadspanning van het Singertje iets losser gezet en zachtjes gas gegeven. De bochtjes gingen wel netjes, de stiksels zien er goed uit. Vanmiddag het laatste stuk gedaan en nu is het eerste deel van dit project al klaar. Het volgende deel met een Singer attachment wordt verrassend! Even kijken wanneer ik weer tijd heb!


Bovenkant van het werk.







Onderkant van het werk.

Free Motion Quilting met een trapnaaimachine.

Ik leerde naaien op een elektrische naaimachine met blote voeten, omdat de handwerkjuf dacht dat ik dan meer controle over het gaspedaal zou hebben. En daar had ze gelijk in! Nóg vind ik het prettiger om zonder schoen of slofje met mijn voet dat kleine knopje van het Singer voetpedaal in te drukken.

Met de Singer Featherweight heb ik Free Motion Quilting geprobeerd, maar het ging me toch te snel. Dat is een van de redenen om een trapnaaimachine te nemen: zelf beter het tempo kunnen beheersen. En ook omdat het zo'n mooi meubeltje is natuurlijk!

Ik heb een ander voetje voor het quilten gebruikt dan de originele Singer. Deze komt uit een set voetjes voor Toyota, maar omdat het voor low shank naaimachines is, past het uitstekend! En ik vind dat dit model voetje heel plezierig werkt, dus ga ik deze ook eens op de FW uittesten!

Maar nu Free Motion Quilting op de Singer 201 trapnaaimachine!
De transporteur naar beneden zodat de stof vrij te bewegen is. Naald aan de rand van het werk in de stof, even een slag draaien aan het vliegwiel om het grote wiel beneden al de goede kant op te laten gaan. En trappen maar!!!

Een kort filmpje om het te laten zien!


De steekjes werden mooi!
Het draaien aan de stof voor het meanderen moet ik nog veel oefenen, het bochtenwerk is nog niet zoals het hoort. Maar dat ligt aan mij, de machine doet het geweldig!
Het tempo is prima te regelen!

Ik denk wel dat ik mooie lange slanke benen krijg als ik de hele quilt voor Zoon3 met de trapnaaimachine ga doorstikken!

Later heb ik nog een stukje rechte lijnen naaien met de boventransportvoet gedaan en dat gaf ook met de trapnaaimachine een prima resultaat. En zelfs golvende lijnen gingen goed, dus je kan meer met die voet dan alleen rechte lijnen. Ik heb ooit een boekje gekocht met quiltpatronen voor de naaimachine, met moeilijke patronen én patronen voor beginners! Waarschijnlijk kies ik daar een patroon uit.

Singer 201, de transporteur laten verzinken.

De Singer 201 die ik heb ingebouwd in het trapnaaimachine-meubel, kan de transporteur laten verzinken.

Je draait aan de onderkant een schroef los, verzet een hendel en klaar ben je!
Helaas zat de hendel muurvast. Dat komt door aangekoekte smeer en te lang stilstaan.

Wil je een machine fit houden, dan moet je er vaak mee werken! En deze mooie naaimachine had al jaren onwerkzaam ergens gestaan.

Geweld is nooit de oplossing, dus vorige week flink wat naaimachine-olie op de scharnierpunten laten lopen en een paar dagen gewacht.

Als dat niet het gewenste effect zou hebben, had ik de machine weer uit het meubel getild en op een oude krant wasbenzine met een wattenstaafje op de scharnierpunten gedept. Maar ik had geluk, vanmorgen ging de schroef al veel soepeler en nu was ook de hendel waarmee de transporteur verzinkt om te zetten naar de andere stand. Precies zoals het hoort!

Ik heb een filmpje gemaakt om te laten zien hoe je de transporteur laat zakken. Feed dogs is de engelse benaming....

Quiltvoetje Singer EMBROIDERY DARNING Foot 121094 en afdekplaatje 108002 Embroidery Darning Feed Cover Plate voor Singer Featherweight.

Zal je net zien: koop je met veel moeite via internet uit Engeland een speciaal voetje; tref je daarna bij een naaimachine een doosje waar het gewoon in zit.
Maar met 2 Singer Featherweights die vroeg of laat weer verkocht worden, is dat niet erg, dat maakt het setje completer!
Dit voetje werd oorspronkelijk verkocht als Singer EMBROIDERY DARNING Foot 121094. Het was bedoeld om te stoppen: gaatjes in textiel dichtmaken door er over heen en weer te naaien. Maar het kan ook goed gebruikt worden voor Free Motion Quilting, wat vrij vertaald borduren is, maar dan door 3 lagen.



Het transportsysteem van de Singer Featherweight moet bij gebruik van het voetje worden afgedekt met een plaatje, de Singer 108002 Embroidery Darning Feed Cover Plate. Dat is een lange naam voor een plat stukje metaal van net meer dan 2x3 cm.
Die kom je ook niet vaak tegen, omdat het niet altijd door de vorige eigenaresse van de naaimachine als waardevol werd gezien. Dus raakt dit item snel weg.





Als je transportvoetjes zijn afgedekt is de naaister (m/v) degene die bepaalt welke kant de stof opgaat en in welk tempo. Zo bepaal je de richting van het stikken en de steekgrootte.
Bochten maken lukt op die manier prima. Ik vond bij mijn proeflapje de steekgrootte te klein. De afzonderlijke steekjes waren amper te zien. Een langzaam tempo aanhouden is moeilijk met het gaspedaal.

Maar ik wil nog wel wat uitproberen, met de Singer Featherweight en met de Singer 201.
De Singer 201 heeft een mechanisme waarmee je het hele transportsysteem kan laten zakken. Dan heb je geen afdekplaatje nodig. Bovendien heb ik een Singer 201 met electriciteit en één handnaaimachine.
Met de handnaaimachine kan ik de snelheid dan goed bepalen. Maar dan heb ik nog maar één hand over om de stof te sturen....
Met een beetje oefening moet dat lukken; als deze vrouw zelfs zonder armen op een trapnaaimachine kan naaien, waar zeur ik dan over?