Goed begin van 2014!

Iedereen nog een gelukkig 2014! Met veel gezondheid, liefde, vriendschap en creativiteit!

Terwijl de katten en de hond vandaag helemaal konden bijkomen van het vuurwerk en uren sliepen om de gemiste slaap van gisteren in te halen, werkte ik aan het volgende deel van de quilt, tot ik het zat was om de speciale veiligheidsspelden uit de war te halen. 

En ik was toch toe aan een tussendoorprojectje, een snel werkje.

Van restjes een speldenkussen gemaakt volgens de snelle methode. Dat houdt in dat de naad die openblijft om het kussentje te keren ergens in het midden achter zit. Geen gepriegel om een zijnaad dicht te naaien!

Bovendien heb ik alle zijnaden met een boogje gestikt om zo wat meer ruimte te hebben voor de bolling van het kussen. Dat voorkomt gekke uitstekende punten.

Alle spelden zitten met de achterkant naar één kant erop geprikt en nog steeds open. Dan zijn ze makkelijk te pakken en meteen 'prikklaar'.

Daarna heb ik de Singer 222 een verwenbeurt gegeven. En dat was hard nodig ook! Ik dacht dat ik het wel goed bijgehouden had, maar schrok van de lagen stof onder de steekplaat, bij het transportvoetje en in de buurt van het spoelhuis.

Ik heb deze gereedschappen gebruikt om alles open te maken en te reinigen. Misschien handig om 19 januari een workshopje te geven aan belangstellenden: 'Hoe reinig je onder de steekplaat?', maar ik weet niet of daar behoeft aan is.

Om ook de pluisjes bij de bovendraadspanningsregelaar te verwijderen haalde ik alle onderdelen bij de regelaar van de machine en na wat lint van stof verwijderd te hebben zette ik het weer in elkaar. Ik heb daar al een keer over geschreven en zocht dat zelf ook weer op, want in de handleiding van mijn Featherweights zag ik het ook niet staan. Het zijn toch aardig wat onderdelen.

Wel weer wat bijgeleerd! 

En dat betreft de veer die de draad onder spanning houdt bij het naaien. Het is de veer die om de twee schijfjes heen gaat. Waar de draad door het boogje loopt.

Schuif bij het terugplaatsen de veer over de uit stekende pen, maar dan met het veertje iets naar beneden, zeg op 5 over half. 

Voor je het metalen plaatje met het uitstekende deel in de naaimachine stopt, druk je de veer iets omhoog, zodat de veer een beetje gespannen is als hij terugvalt op het lipje van het metalen plaatje, de ruststand.

Trekt de draad nu het veertje iets omhoog, dan valt het veertje daarna weer terug in de ruststand en trekt de draad netjes strak.

Op de foto hieronder lijkt de draad heel los, maar dat komt omdat de machine niet echt ingeregen is.

Het gaat even om de beweeglijkheid van het veertje en het terugvallen tegen dat lipje.

Als je met je vinger het veertje omhoog duwt, voel je de spanning opbouwen en kan je ploink horen als je je vinger loslaat. 

Ook zag ik dat het duidelijker is om te zeggen dat het midden van de grote zwarte veer een omgekeerde 'e' moet zijn als hij goed geplaatst is.

Zo, weer iets geleerd, weer iets gemaakt en de 222 staat gestoft, geolied en gesmeerd te wachten in haar koffertje! Dat is toch een goed begin van het nieuwe jaar!

Singer Featherweight. Herstellen van thread tension release (5).

Niet alles gaat zo gemakkelijk als het lijkt!

Het bakje waar het spoelhuis in ronddraait wil ik nog schoonmaken. En het kleine schroefje zit muurvast. Ik heb nu wat naaimachine-olie op het schroefje gedaan en wacht gewoon een paar dagen. Meestal helpt dat wel..

Een ander probleem is de thread tension release. Als je iets genaaid hebt en je werk onder het voetje vandaan wilt halen, is het wel zo prettig als de draadspanning ook even los kan, zodat je wat speling bij het garen van de bovendraad krijgt. Anders buigt de naald bijna dubbel en zit je werk muurvast als je eraan trekt.

Dat is mooi geregeld: met de hendel waarmee je je voetje omhoog doet, gaat tegelijk in het binnenwerk van de kop van de machine een metalen armpje bewegen dat dan tegen een klein staafje drukt waardoor je draadspanning los gaat.

Het zwarte bakje van je bovendraadspanning waar +I- op staat wordt van binnenuit de machine opzij gedrukt, zodat de spanning van de twee ronde schijfjes, waar de draad mee wordt vastgeklemd,wegvalt.







En dat gebeurde dus niet bij mijn nieuwe oudje! De hendel keurig omhoog, het armpje binnenin netjes opzij, maar net niet ver genoeg. Net niet tegen het kleine metalen staafje aan.

Ik heb van alles geprobeerd. De hele draadspanningsregelaar verwijderd. De metalen pen die dan nog uit de machine steekt proberen te verschuiven, wat niet lukte.






Zoeken op internet. Uiteindelijk een berichtje gevonden van iemand die het kleine staafje miste en een spijkertje had gebruikt ter vervanging.

Dat zou een mogelijkheid zijn! Een nieuw, iets langer staafje!

Zoeken tussen alle schroefjes (die soms keurig in bakjes zitten), doosjes waarop staat "Gebruikte schroeven", doosjes met schroefjes en spijkertjes die over zijn van de diverse Ikea-meubels hier in huis, de bak met opschrift "Bevestigingsmaterialen" waar lijm, schroeven, bouten en moeren en draadnagels zitten, in zakjes of doosjes (die al dan niet open zijn gesprongen..).

Zoekt en gij zult vinden...

En ik vond! Eén langere nagel/spijker. Die ook nog de diameter had van het metalen staafje, maar net iets langer. De kop moest worden gevijld.
Toen passen in de machine. En helaas, het paste zo goed dat ie muurvast zat! Bijna paniek! Even flink doorademen en toch maar proberen weer het staafje eruit te peuteren, met een mesje, een pincet en een saté-prikker. Uiteindelijk lukte het.


Weer wat smaller maken met een ijzervijltje.
Weer passen.
Hele draadspanning in elkaar zetten.
Iets te lang. De draadspanning kon niet strak gezet worden, omdat het staafje het bakje waar +I- op staat te ver van de tension discs (de ronde schijfjes waar de bovendraad tussen wordt geklemd) verwijderd hield.
Alles weer loshalen.
Puntige uiteinde afvijlen.
Weer alles in elkaar zetten.
Nu moet het toch goed zijn!

Van een paar restlapjes een klein shawltje genaaid voor het beertje. Op die manier verberg ik het bovenste deel van het vestje dat ik laatst heb gebreid en niet helemaal naar mijn zin is.


Wel weer wat geleerd: de draadspanningsknop is gemakkelijk te verstellen als je aan de kopse kant van de machine staat, met je linkerhand de ring met cijfers naar links drukt en met je rechterhand aan het chromen eindknopje draait.


De laatste dagen heb ik dit zo vaak gedaan!

Een andere Singer 201...

Vanmorgen eerst zitten nakijken. Natuurlijk willen de leerlingen hun cijfers weten en zeker als ze verwachten dat het een goed cijfer is! Maar doordat ik ziek was en nu nog steeds erg moe, schiet het nakijkwerk niet zo op.

Daarna had ik een uurtje voor ik les moest geven. Natuurlijk had ik kunnen boenen en schrobben, maar als de wasmachine draait lijkt het of je bezig bent met het huishouden en de quilt voor Zoon3 moet ooit afkomen!

Snel de quilt-in-wording gepakt, trapnaaimachine startklaar gezet en trappen maar... O, wat viel het weer tegen! Het is bijna onmogelijk te trappen met die zware deken op schoot, met één hand het vliegwiel een zetje te geven om daarna het ritme van de trapnaaimachine met mijn voeten over te nemen én tegelijk de stof van de quilt met twee handen goed vast te houden om rechte lijnen te naaien...
Nog afgezien van het schemerige licht door deze regenachtige dag, waardoor de zwarte stof niet goed te zien was, ondanks de 2 bijgeplaatste 2 lampjes.

Nog sneller de klos, spoel, walking foot, quilt, leesbril en schaartje mee naar beneden genomen. De volgende optie was de elektrische Singer 201 die in de koffer staat bij de boekenkast......

Het lijkt hier een beetjes alsof we ieder moment moeten evacueren... er staat ook een koffer met naaimachine verstopt onder de eettafel (waar wel eens een kat op slaapt) en de Singer Featherweight staat achter mijn de hond haar stoel..(zogenaamd om een tas met een laptop te ondersteunen..). Het lijkt heel erg, maar als iets lang zo staat went het en zie je het niet meer ;)

De loodzware Singer 201 uit de koffer op tafel gezet. En nu zat ik ook weer even stomverbaasd te kijken... waar is het voetpedaal?

Maar zien jullie het gaatje rechts onderin de houten bak? Daar moet een hendel in. Het klepje rechts waar normaal gesproken extra voetjes en spoeltjes kunnen liggen, is de afdekking van het snelheidssysteem. Met je knie druk je de hendel een beetje naar rechts en zo geef je gas. Lijkt een beetje op een aangepaste naaimachine voor gehandicapten, maar het is echt zo bedoeld.

Eerst maar even proefdraaien op een oefenlapje. De bovenkant zag er goed uit, maar bij het omdraaien zag ik dat de bovendraad aan de onderkant lussen gaf. Hele grote lussen! Dramatisch!!

Ik had ooit het draadspannings-gedeelte helemaal los gehaald en schoon gemaakt, maar niet meer een stukje genaaid. Er moest dus wat versteld worden.
De ring met de cijfers hard naar achteren geduwd om de zilverkleurige knop meer aan te draaien. Zelfs het kleine schroefje bij de draadspanningsverstelknop nog los gehaald om het hele deel iets te verschuiven. Eindelijk werd het een mooi stiksel, boven en onder.

Inmiddels was het tijd. Helaas niets aan de quilt gedaan. Dat komt een volgende keer.

Weer alles opruimen, want niets is zo vervelend dan thuiskomen met alles overhoop gehaald, ook voor de anderen hier.
Quilt weer in de kast, machine in de koffer, snel tas gepakt en binnen 7 minuten stond ik op school. Eén onvoldoende in de hele klas, dat viel ze mee. En die ene? Die ga ik in de gaten houden!

 

Maak een spoeltjes-spin.

Nee, het is geen nieuw ontdekte diersoort! En mensen met een arachnofobie hoeven niet bang te zijn. Maar als je problemen met de draadspanning blijft houden, ookal heb je van alles geprobeerd met de bovendraadspanning, dan kan de spoeltjes-spin je helpen! Spinnen zijn sowieso nuttige dieren!!

Een aanwijzing dat er iets mis is met de onderdraadspanning is een strakke draad bovenop je werk die je zo uit je naaiwerk kan trekken.

 

 

Ook lussen van de onderdraad die aan de bovenkant van je werk uitsteken, zijn een veeg teken.

Het is handig om bij het testen van de draadspanning een andere kleur onderdraad te nemen dan de bovendraad heeft. En 2 lapjes om heen en weer te naaien, zo'n 20 cm lang en een paar cm breed.

Haal het spoelhuisje uit de machine en zet het spoeltje met de onderdraad er op de juiste manier in (zie HIER...).

Houd het uiteinde van de onderdraad vast en laat het spoelhuisje voorzichtig los.

'Glijdt' de spoeltjes-spin nu langs de draad naar beneden, dan is de draadspanning te los.








Er zijn twee schroefjes op het metalen strookje dat de draad vasthoudt in het spoelhuis. Het schroefje dat het dichtst bij de draad zit is de stelschroef. De andere schroef houdt het veertje vast op het spoelhuis. Dát schroefje moet goed vast zitten, maar overdrijf het niet.

Het schroefje waarmee je de draadspanning kan regelen, moet als de draadspanning te los is met een minischroevendraaier strakker gezet worden, door met de klok mee te draaien.

Laat weer het spoelhuis aan het draadje hangen. Het spoelhuis mag niet naar beneden zakken als je het rustig laat hangen. Zet desnoods het stelschroefje van het spoelhuis nog iets strakker.
Als het spoelhuis stil hangt en je geeft een rukje aan het draadje (zoals bij jojo-en), mag het spoeltjes-spinnetje zo'n 5 cm naar beneden 'vallen'. Stel zo nodig het schroefje bij.

Nu kan het spoelhuis op zijn plek en de onderdraad naar boven gehaald worden door de bovendraad.

Naai een lijn op het 2-laags lapje. Bekijk de steken. De kruispunten van de boven- en onderdraad moeten tussen de twee lapjes vallen. Je mag ze niet zien. De steken aan onder- en bovenkant moeten er hetzelfde uitzien.

Geen strakke draad, maar ook geen lussen! Het is even uitproberen. En inderdaad, bij ander garen, een andere stof (dikker of dunner) en soms gewoon een andere dag, moet je weer wat bijstellen.

Begin de dag dus altijd even met een proefritje. En ook als je het garen hebt veranderd of een stof gaat gebruiken die veel dikker of dunner is dan de stof van daarvoor. Voor de zekerheid!