Posts tonen met het label thread. Alle posts tonen
Posts tonen met het label thread. Alle posts tonen

donderdag 7 februari 2013

Singer Featherweight. Herstellen van thread tension release (5).

Niet alles gaat zo gemakkelijk als het lijkt!

Het bakje waar het spoelhuis in ronddraait wil ik nog schoonmaken. En het kleine schroefje zit muurvast. Ik heb nu wat naaimachine-olie op het schroefje gedaan en wacht gewoon een paar dagen. Meestal helpt dat wel..

Een ander probleem is de thread tension release. Als je iets genaaid hebt en je werk onder het voetje vandaan wilt halen, is het wel zo prettig als de draadspanning ook even los kan, zodat je wat speling bij het garen van de bovendraad krijgt. Anders buigt de naald bijna dubbel en zit je werk muurvast als je eraan trekt.

Dat is mooi geregeld: met de hendel waarmee je je voetje omhoog doet, gaat tegelijk in het binnenwerk van de kop van de machine een metalen armpje bewegen dat dan tegen een klein staafje drukt waardoor je draadspanning los gaat.


Het zwarte bakje van je bovendraadspanning waar +I- op staat wordt van binnenuit de machine opzij gedrukt, zodat de spanning van de twee ronde schijfjes, waar de draad mee wordt vastgeklemd,wegvalt.







En dat gebeurde dus niet bij mijn nieuwe oudje! De hendel keurig omhoog, het armpje binnenin netjes opzij, maar net niet ver genoeg. Net niet tegen het kleine metalen staafje aan.

Ik heb van alles geprobeerd. De hele draadspanningsregelaar verwijderd. De metalen pen die dan nog uit de machine steekt proberen te verschuiven, wat niet lukte.






Zoeken op internet. Uiteindelijk een berichtje gevonden van iemand die het kleine staafje miste en een spijkertje had gebruikt ter vervanging.

Dat zou een mogelijkheid zijn! Een nieuw, iets langer staafje!

Zoeken tussen alle schroefjes (die soms keurig in bakjes zitten), doosjes waarop staat "Gebruikte schroeven", doosjes met schroefjes en spijkertjes die over zijn van de diverse Ikea-meubels hier in huis, de bak met opschrift "Bevestigingsmaterialen" waar lijm, schroeven, bouten en moeren en draadnagels zitten, in zakjes of doosjes (die al dan niet open zijn gesprongen..).

Zoekt en gij zult vinden...

En ik vond! Eén langere nagel/spijker. Die ook nog de diameter had van het metalen staafje, maar net iets langer. De kop moest worden gevijld.
Toen passen in de machine. En helaas, het paste zo goed dat ie muurvast zat! Bijna paniek! Even flink doorademen en toch maar proberen weer het staafje eruit te peuteren, met een mesje, een pincet en een saté-prikker. Uiteindelijk lukte het.


Weer wat smaller maken met een ijzervijltje.
Weer passen.
Hele draadspanning in elkaar zetten.
Iets te lang. De draadspanning kon niet strak gezet worden, omdat het staafje het bakje waar +I- op staat te ver van de tension discs (de ronde schijfjes waar de bovendraad tussen wordt geklemd) verwijderd hield.
Alles weer loshalen.
Puntige uiteinde afvijlen.
Weer alles in elkaar zetten.
Nu moet het toch goed zijn!

Van een paar restlapjes een klein shawltje genaaid voor het beertje. Op die manier verberg ik het bovenste deel van het vestje dat ik laatst heb gebreid en niet helemaal naar mijn zin is.


Wel weer wat geleerd: de draadspanningsknop is gemakkelijk te verstellen als je aan de kopse kant van de machine staat, met je linkerhand de ring met cijfers naar links drukt en met je rechterhand aan het chromen eindknopje draait.


De laatste dagen heb ik dit zo vaak gedaan!

zondag 23 september 2012

Spanning van de bovendraad (2)

Ik kreeg nog wat vragen over de bovendraadspanning en heb zelf een aanvulling.

Het vorige bericht over de bovendraadspanning is al wat aangepast met dikke letters, maar ik heb nu ook een foto erbij gemaakt. Voor het vorige bericht, klik HIER.

Het gaat om de groffe veer van de bovendraadspanningsregelaar. Het begin van de veer moet linksonder (zie foto).

 
 
 


 
En op deze foto is het kleine zwarte ringetje met het uitstekend puntje te zien met de ring waarop de cijfers van 0-9 staan. Je kijkt nu vanaf de kant van de naaimachine!  
De cijferring heeft aan de binnenkant een schotje, precies tussen de 0 en de 9. Als de cijferring draait, houdt het zwarte ringetje de cijferring tegen.
 
De ring met de cijfers heeft allemaal kleine gaatjes. Die gaatjes zijn nodig om de zilverkleurige eindknop houvast te geven. De eindknop heeft één uitstekend pennetje dat in een gaatje van de cijferring valt en zo draait de cijferring mee als jij aan de zilverkleurige knop draait.
 
Door de zilverkleurige eindknop met de klok mee te draaien, schroef je de knop dichter naar de naaimachine en druk je de twee schijfjes waar het bovendraad tussendoor glijdt meer naar elkaar toe. Daardoor gaat de draad nu minder makkelijk tussen de schijfjes door en neemt de draadspanning toe.
 
Eigenlijk zouden er geen cijfers op de ring hoeven te staan. Immers als jij de draadspanning instelt, is die goed of niet. Het getal maakt niet uit. Maar het is wel makkelijk om steeds een referentiekader te hebben; door de cijfers zie je beter of je de spanning hoger of lager zet. Bovendien kan de cijferring niet steeds doordraaien, van 0-9 of van 9-0, maar niet verder.
Stel (stel...) je hebt de ideale draadspanning, maar die geeft een cijfer tussen de 0-1. Dan heb je geen mogelijkheid om de draadspanning veel losser te zetten. Maar er is een oplossing!
 
-Druk de cijferring naar achteren (dan druk je de groffe veer in én zilverkleurige knop zit niet meer met zijn pennetje in het gaatje van de cijferring).
-Draai de cijferring (en alleen de cijferring, niet de eindknop!) zodat de 4 tussen de -I+ staat. Laat de cijferring weer los en friemel tot het dichtsbijzijnde gaatje om het pennetje van de zilverkleurige eindknop valt.
 
Nu zit de ideale draadspanning bij de 4 en heb je zowel naar een lichtere als naar een zwaardere draadspanning weer stelmogelijkheid.
 
Eindelijk ben ik een handleiding van Singer voor de Featherweight tegen gekomen met duidelijke plaatjes.


maandag 25 juni 2012

De bovendraadspanning-regelaarschijven. (1)

Als je een stukje hebt genaaid en je wil je werk onder de naaimachine-voet vandaan halen, legt de handleiding van mijn Singer Featherweight dat als volgt uit:

Verwijdering van het werk.
Houd de machine stil met de draadhefboom (6, Fig.14) op zijn hoogste punt en licht de persvoet op. Trek de stof naar achteren en naar links weg en snijd de draden af door middel van de draadafsnijder (A, Fig. 15). Laat de einden der draden ongeveer 7 1/2 cm. onder en achter de persvoet liggen.

Zonder plaatje is nog niet zo gemakkelijk te begrijpen wat er tijdens deze handelingen in de machine gebeurt.
De draadhefboom is dat metalen stangetje vooraan dat steeds heen en weer gaat. (Ik ga ervan uit dat je bij de naaimachine zit alsof je aan het werk bent..). Die is nu niet zo interessant.

Achter de machine zit de persvoethefboom. Daarmee haal je het persvoetje omhoog en van je werk af. En juist deze persvoethefboom zorgt ervoor dat de bovendraad dan vrij tussen de spanningsschijven van de bovendraad-spanningsregelaar kan bewegen.

De frontplaat is verwijderd.

Door de persvoethefboom omhoog te halen wordt een mechanisme in werking gezet waardoor een veertje bij de pijl met KIJK HIER (zie bovenstaande foto) wordt ingedrukt. Daardoor komt er ruimte tussen de twee schijven van de bovendraadspanning-regelaar waar de draad een beetje klem zit. Nu kan de draad vrij bewegen en kan je de stof verwijderen door je werk naar achteren te trekken.

Het FILMPJE laat zien wat er gebeurt achter de frontplaat als de persvoethefboom omhoog gaat en hoe dat doorwerkt op de schijfjes van de bovendraadspanning-regelaar! (Goed woord voor  'Galgje' !)

Bij iedere steek die de naaimachine maakt, verschuift de transporteur de stof een beetje naar achteren en trekt de stof aan het garen. Daardoor schuift een stukje bovendraad tussen de schijfjes door. Dat mag niet te makkelijk gaan of te stroef, want dan krijg je lussen onder of boven je werk.

Als je de bovendraadspanning wil bijstellen (omdat de kruising van de boven- en onderdraad niet precies in het midden van de stof vallen), moet je de persvoethefboom naar beneden hebben staan om te kunnen testen of de draadspanning nu goed is. De ideale stand is meestal ongeveer 3. Maar afhankelijk van de stof kan het beter zijn de bovendraad iets losser of strakker te zetten.

Bij de eerste naaimachines zaten geen cijfers op de spanningsaanwijzer. Dan moest je de draadspanning regelen op gevoel. En dat kan ook heel goed!

Volgende keer verder met dit onderwerp!