Singer Kindernaaimachine (4).

Deze Singer Sewhandy is een modernere versie van de kindernaaimachine die ik laatst liet zien, de Singer 20.

De onderdelen waar de draad doorheen geregen moet worden zijn nu genummerd. Zo kan het inrijgen van het garen bijna niet mis gaan. Hoewel ik me afvraag of kinderen dit zelf kunnen, ik vond het nogal een gefriemel.

Bij de Singer naaimachines voor volwassenen heb je haakjes en alleen door de naald zelf is het een gaatje waar de draad doorheen moet. Bij deze kindernaaimachines zijn meerdere gleufjes en gaatjes om de draad te leiden.

Na het debacle met de oudere zwarte Singer kindernaaimachine was ik erg benieuwd of deze naaimachine wel echt zou kunnen stikken. Vandaar dat het voetje nog vies is, ik heb de machine nog niet schoon gemaakt. Zo snel mogelijk een lapje gepakt om het uit te proberen.

Gelukkig ging het goed. De haak draaide precies op het juiste moment langs de naald en pakte keurig de draad op. Zo wordt een lusje gemaakt en weer een lusje door het lusje, enzovoort. Het lijkt een beetje op haken met de stof ertussen.

Ik heb een filmpje gemaakt, maar omdat het naaimachientje op de rand van het aanrecht geschroefd is, kon ik mijn statiefje niet gebruiken. Dus het beeld trilt een beetje...


Een schuifje aan de onderkant van het werkblad is te verstellen en geeft op die manier de transporteur meer of minder mogelijkheid om te bewegen. Zo regel je de steekgrootte.

Zo simpel en zo perfect!

Singer Kindernaaimachine (3).

Uiteindelijk toch de kleine naaimachine zo ver mogelijk uit elkaar gehaald. De niet-zwart-gelakte onderdelen voorzichtig gepoetst. Volgens mij is de kwaliteit van die metalen delen minder dan van de naaimachines uit die tijd, want hoewel het zwarte gietijzer nog helemaal gaaf is, zie ik roestpikkeltjes op het chroom.
Maar het werd er mooi glimmend van.

Met een beetje wringen kreeg ik ook beweging in het draaiwiel. En als er eenmaal een begin is, gaat het steeds beter en al snel kon het wiel helemaal rond door aan het kleine handvat te draaien. Wel met zo nu en dan een kleine hapering. De tandraderen van het grote en kleine wiel lijken soms net niet helemaal perfect in elkaar te haken. Misschien dat het nog verbetert, want de olie doet nog steeds zijn werk. Na jarenlang stil staan komt het mechanisme weer op gang.

Later in de avond weer alle onderdelen op zijn plaats geschroefd, want ik maak dan wel foto's en berg alle schroefjes en onderdeeltjes in zakjes netjes op, toch blijft het spannend of het weer helemaal in elkaar past.
Ik heb een klein filmpje gemaakt om te laten zien hoe het mechaniek van het kindernaaimachientje beweegt als je aan het handvat draait.



Ik hoopte met de Singer 20 te kunnen naaien, al was het maar een piepklein stukje en ik ben de dag daarna nog bezig geweest om uit te dokteren of ik het toch voor elkaar kon krijgen, maar nee. Helaas.

Het probleem is de timing.

 Ik heb er ooit een tekenfilmpje van laten zien; de naald moet de draad naar beneden brengen en onder de steekplaat zit dan een haak die langs de naald scheert en de draad meeneemt.

En daar gaat het mis, de naald is al op weg naar boven als de haak de draad wil pakken.

Ik heb niet kunnen ontdekken hoe ik dat kan veranderen.



Bij een gewone naaimachine is meer te verstellen dan bij dit kleine speelgoedje.
En ik heb het bij oude Singers meer dan eens gedaan.



Maar bij deze lijkt het niet verstelbaar te zijn.




Des te raadselachtiger is het dat de timing niet goed is; hoe is dat zo gekomen?




Ik zoek nog wel naar informatie. Misschien leest iemand dit en heeft een goede tip?

Singer Kindernaaimachine (2).

Heel onverwacht kwam er een Singer kindernaaimachine in beeld.

Een kwestie van mazzel, geluk of toeval, maar hoe je het ook noemt, zij staat nu hier in de kamer.

En na de eerste poetsbeurt met olie glimt het piepkleine machientje bijna als nieuw.

Ze is gekomen zonder handleiding, zonder bijbehorende tafelklem, maar wel met de bekende Singer afstandhouder  -  alleen een klein formaat!

Ik heb foto's gezocht op internet om uit te zoeken hoe ze ingeregen moest worden. Ik vond al snel een handleiding van dit kinderspeelgoedje. Toen was het inrijgen geen probleem.

Wat wel opgelost moet worden is het vastzitten van het handwiel. Ik heb nu royaal Singer naaimachineolie op de (nog) niet-draaiende plaatsen gedruppeld. Afwachten maar, na een paar dagen weer proberen.

Natuurlijk hoeft het machientje niet te werken, maar het zou zo leuk zijn om even te zien hoe het naait met alleen een bovendraad.

Verder ga ik een mooi plaatsje zoeken om het neer te zetten.
Nog één fotootje van de nieuwste aanwinst met de duivekater die opa en oma D. hebben gebracht. Al jaren rijden zij met kerst en pasen alle nazaten af om een echte Duivekater te brengen! Een heerlijke traditie!!

Singer Kindernaaimachine.

De Singer Featherweight is op Marktplaats wel aangeprezen als kindernaaimachine. Niet zo gek eigenlijk, als je het kleine formaat ziet.

Er bestaan naaimachines die alleen voor kinderen verkocht worden. Meer een speelgoedje. De machines werken vaak met maar 1 spoel, waardoor het resultaat een kettingsteek is.
Roze plastic moet tegenwoordig het ultieme Barbie-gevoel geven. Niet voor lang vrees ik!

Singer heeft vroeger ook metalen kindernaaimachines gemaakt, nu collectors-items.





Foto van internet.


 En in de jaren 60-70 kwamen plastic naaimachientjes in de winkels die de merknaam Singer droegen.  Werkzaam op batterijen, een dure grap als het nog geen oplaadbare batterijen betrof.

Wat is nu wel geschikt voor kinderen om mee te werken?

Gewoon met de hand iets in elkaar zetten, met naald en draad, is goed voor de motoriek, maar gaat langzaam en dat kan ontmoedigend zijn.

Een elektrische naaimachine gaat vaak te snel, zeker kinderen kunnen het pedaal niet goed doseren.

Een handnaaimachine laat het kind zelf het tempo bepalen. Nadeel van het draaien aan de hendel is wel dat er nog maar één hand overblijft om de stof onder het naaimachine-voetje te sturen.

Bij een trapnaaimachine valt dat probleem weg, maar de verschillende beweging van de voeten en de handen zijn een complicerende factor. Dat is juist goed! De ritmische beweging van het voetenwerk kan eerst geoefend worden door het kind (of de beginner) tussen de op papier getekende lijnen van doolhoven te laten naaien zonder draad in de machine. Zo ben ik zelf ook begonnen, het is een van mijn dierbaarste herinneringen!
Als dat goed gaat kunnen kleine lapjes aan elkaar gezet worden. Een kussentje voor de beer of een speldenkussen als cadeautje.

Begin simpel, dan blijft het leuk!