Quilten met de Singer 201 en de kniehendel.

Iets af willen maken, betekent plannen!

Dus na het werk snel de hond uitlaten, de katten naar buiten, even wat eten en dan een uurtje voor de naaimachine.

Het gaat prima! De Singer 201 met kniehendel en de gemonteerde walking foot gaan vastberaden banen stikken. De enige onwennige en onzekere factor ben ik.

Het organiseren van de stof is een kwestie van de slag te pakken krijgen. Ik rol de rechterkant van de lap een beetje op, vouw de stof als een harmonica op mijn schoot en zorg dat er links op tafel genoeg ruimte en ondersteuning is voor de linkerkant van het werkstuk.
De Singer stikt sneller bij topsnelheid dan ik de stof kan begeleiden, dus regelmatig stop ik even met de naald naar beneden. Weer herschikken, schuiven en de rechter knie tegen de hendel om weer verder te gaan. De machine stopt helaas niet altijd meteen, maar door met mijn knie onder de hendel door te glijden, kan ik die ook naar links duwen om wel te stoppen. Dat is iets om later te verhelpen.
Ik maak nu wel de stiksels iets dichter bij de naad dan bij de eerste banen.. Als het af is beslis ik of ik die eerste banen uithaal of het zo laat. Als het mij niet irriteert bespaar ik mezelf een hoop werk. Het is de evolutie van het werkstuk en de ontwikkeling van mijn techniek.

Tijdens het naaien werd ik behoorlijk afgeleid door de poesjes! Sinds zondag komen de katjes buiten. Ze ontdekken de buurt en ook hun eigen mogelijkheden.


Monty is nog steeds de kleinste, dat zal zo blijven. Kon hij eerst amper een traptree op en vroegen wij ons af of hij ooit buiten zou kunnen, nu rent en klimt hij en hij geniet ervan. Maar ik heb hem wel uit dit kleine morellenboompje geplukt. Dat was een te grote uitdaging!



Charlie is een echte evenwichtskunstenaar en zoekt het al hoger op. De bovenste rand van de schutting is geen probleem.

Na twee uurtjes buitenspelen gingen de broers een hapje eten en wilden een warm plekje om te slapen.

Dat was voor vandaag het einde van het werken aan de quilt!

Een andere Singer 201...

Vanmorgen eerst zitten nakijken. Natuurlijk willen de leerlingen hun cijfers weten en zeker als ze verwachten dat het een goed cijfer is! Maar doordat ik ziek was en nu nog steeds erg moe, schiet het nakijkwerk niet zo op.

Daarna had ik een uurtje voor ik les moest geven. Natuurlijk had ik kunnen boenen en schrobben, maar als de wasmachine draait lijkt het of je bezig bent met het huishouden en de quilt voor Zoon3 moet ooit afkomen!

Snel de quilt-in-wording gepakt, trapnaaimachine startklaar gezet en trappen maar... O, wat viel het weer tegen! Het is bijna onmogelijk te trappen met die zware deken op schoot, met één hand het vliegwiel een zetje te geven om daarna het ritme van de trapnaaimachine met mijn voeten over te nemen én tegelijk de stof van de quilt met twee handen goed vast te houden om rechte lijnen te naaien...
Nog afgezien van het schemerige licht door deze regenachtige dag, waardoor de zwarte stof niet goed te zien was, ondanks de 2 bijgeplaatste 2 lampjes.

Nog sneller de klos, spoel, walking foot, quilt, leesbril en schaartje mee naar beneden genomen. De volgende optie was de elektrische Singer 201 die in de koffer staat bij de boekenkast......

Het lijkt hier een beetjes alsof we ieder moment moeten evacueren... er staat ook een koffer met naaimachine verstopt onder de eettafel (waar wel eens een kat op slaapt) en de Singer Featherweight staat achter mijn de hond haar stoel..(zogenaamd om een tas met een laptop te ondersteunen..). Het lijkt heel erg, maar als iets lang zo staat went het en zie je het niet meer ;)

De loodzware Singer 201 uit de koffer op tafel gezet. En nu zat ik ook weer even stomverbaasd te kijken... waar is het voetpedaal?

Maar zien jullie het gaatje rechts onderin de houten bak? Daar moet een hendel in. Het klepje rechts waar normaal gesproken extra voetjes en spoeltjes kunnen liggen, is de afdekking van het snelheidssysteem. Met je knie druk je de hendel een beetje naar rechts en zo geef je gas. Lijkt een beetje op een aangepaste naaimachine voor gehandicapten, maar het is echt zo bedoeld.

Eerst maar even proefdraaien op een oefenlapje. De bovenkant zag er goed uit, maar bij het omdraaien zag ik dat de bovendraad aan de onderkant lussen gaf. Hele grote lussen! Dramatisch!!

Ik had ooit het draadspannings-gedeelte helemaal los gehaald en schoon gemaakt, maar niet meer een stukje genaaid. Er moest dus wat versteld worden.
De ring met de cijfers hard naar achteren geduwd om de zilverkleurige knop meer aan te draaien. Zelfs het kleine schroefje bij de draadspanningsverstelknop nog los gehaald om het hele deel iets te verschuiven. Eindelijk werd het een mooi stiksel, boven en onder.

Inmiddels was het tijd. Helaas niets aan de quilt gedaan. Dat komt een volgende keer.

Weer alles opruimen, want niets is zo vervelend dan thuiskomen met alles overhoop gehaald, ook voor de anderen hier.
Quilt weer in de kast, machine in de koffer, snel tas gepakt en binnen 7 minuten stond ik op school. Eén onvoldoende in de hele klas, dat viel ze mee. En die ene? Die ga ik in de gaten houden!

 

Kerst 2013...

Met Kerst 2013 hangt het één-dags-tussendoorproject ergens in huis. Ik zeg al 'ergens', want de plaats waar ik het voor maakte gaat het niet worden: te breed... Erg hé, het rekenen met cm en inch gaat me toch nog niet zo goed af. Er komt ook nog een groene rand omheen..... En we hebben hier niet veel muren in huis waar iets kan hangen, maar misschien wordt het tijd om in de gang het white-board weg te halen en  plaats te maken voor een quilt. Dan kan er steeds iets anders hangen.

Ik heb een patroon bedacht voor het quilten.

Vulling gekocht, maar daar twijfel ik nog over, het is heel erg synthetisch en erg luchtig. Een soort volumevlies ingebed tussen twee lagen. Ik vraag me af of dat verstandig is, want ik wil helemaal niet zoveel volume.

Voorlopig is het nog niet klaar, maar ik vind het erg leuk worden. De kleuren bevallen me goed, deze tinten groen kan ik waarderen. Ik ben wat kleuren betreft nog aan het ontdekken wat ik mooi vind. Grasgroen dus niet. Meer de tertiaire kleuren!

Ik lees veel over quilten, pachtwork, naaimachines, en een tip uit een boek heb ik vandaag toegepast. Nu weet ik zeker dat iedereen het al wist, behalve ik dan, maar ik laat het even zien.

Ik heb vaak bij het begin van de naad een prop garen aan de achterkant van het werk.
Ook heb ik de neiging overdreven aan- en af te hechten. Nu ik zoveel werk moest uithalen, kwam ik erachter dat dat echt niet nodig is: als de kruising van de draden keurig in de stof zit, blijft het garen goed zitten!

Maar die kluwens draad zijn vervelend.

De tip was om de onderdraad door het werk naar boven te halen. Dan heb je boven de stof twee draden die je goed vast kunt houden en krijg je geen proppen.
Ik heb wat foto's gemaakt om het te laten zien.




Ga met de naad boven de plaats waar je wilt beginnen met naaien.











Houd de bovendraad vast en draai aan het vliegwiel om met de naald de onderdraad omhoog te halen.












Laat de naald helemaal omhoog komen tot de draadhefboom op de hoogste stand staat.







Trek aan de bovendraad, zodat de onderdraad omhoog komt.








Je ziet een lus van de onderdraad verschijnen.

Ik gebruik een grote naald als hulp bij de naaimachine, om lapjes voort te duwen en naden plat te houden. Die naald komt nu weer van pas om de lus te pakken.

Trek de lus omhoog, zodat de onderdraad uit het werk steekt.

Het is soms nodig even het voetje van de naaimachine omhoog te doen, om de draad de ruimte te geven.
Nu heb je twee draden bovenop het werk. Trek ze onder het voetje naar achteren, dan klemt het voetje ze vast.
Houd voor de spanning de uiteinden van de boven- en onderdraad vast.

Naai twee steken achteruit om aan te hechten en naai daarna wat je wilt doen. 

 

Het resultaat is dat je een keer over de begin steken hebt heen gestikt, het aanhechten is zo stevig genoeg voor gewone stiksels.

Bij werkkleding of plaatsen waar veel kracht op staat, zoals bij een rits, kan je een keer extra heen en weer stikken.

Knip de uiteinden kort af. Wil je het extra netjes, steek dan met een naainaald de uiteinden naar achteren en hecht daar even af.


 Ik vind het er zo prima uit zien.


Bovenkant van het werk.







Onderkant van het werk.






Dit is mijn laatste blogje van 2012! Ik wens je een fijne avond en een gelukkig nieuwjaar!

Kerst 2012.

Een beetje kerst vandaag.

 

Morgen vieren we het pas met de kinderen. Samen gourmetten, waarbij iedereen op de bakplaat aan het rommelen is met zijn stukjes vlees. En de sausjes, het stokbrood en de kruidenboter doorgeeft aan elkaar. Ondertussen kletsend en vooral samen zijn.

 

De jongens moeten dus nog even wachten op hun cadeautjes!

 

Een rustig dagje vandaag, met het kleine één-dag-patchwork Kerst-projectje, waar ik nu al 3 dagen mee bezig ben..helaas.

 

Als je leert van al je fouten, leer ik hier heel veel van!

 

Vooral dat ik een duidelijke werktekening moet maken en niet alleen maar een krabbeltje.

En ook dat ik genoeg stofjes in huis moet hebben. Ik puzzel me gek om niet twee keer hetzelfde stofje tegen elkaar aan te hebben.

En net toen ik dacht dat het nu goed was, ontdekte ik weer iets dat ik anders had moeten doen...

 

Gelukkig heb ik een goed ergonomisch tornmesje!

 

Maar het snijden van de stof gaat toch weer beter.

Mijn kleine Singer Featherweight doet het prima en staat gezellig op de eettafel waar de rest van het gezin ook bezig is.

 

De kleine katten proberen steeds een schoot te claimen. Ik heb er regelmatig twee tegelijk op schoot, dat maakt het werken met de naaimachine niet gemakkelijk!

 

De grote kater lijkt helemaal te herstellen (ook al moet hij nog weken antibiotica voor zijn middenoorontsteking-laatste kans) en loopt weer het huis in en uit. Hij gaat goed om met de kleine katten, Monty mag zelfs bij hem in de mand slapen. We noemen hem nu "oom James".

 

Het werkstuk wordt wel net zo mooi als ik gedacht had. En dan ben ik nog niet eens aan hetgeen begonnen waar ik die Singer spulletjes voor wil gebruiken!

Ach, volgend jaar is het weer kerst.. , dan hangt het tegen die tijd wel te pronken.

 

Als het af is laat ik het zien!

Ik wens jullie allemaal nog een fijne sfeervolle tweede kerstdag!

En dit is volgens mij één van de mooiste kerstliedjes, kijk maar even mee als je wilt.

Dagje Amsterdam.

Even een dagje naar Amsterdam. Een kerstkadootje kopen voor Dochter en voor haar verkering.
Amsterdam is mijn geboortestad, maar ik woon er al 24 jaar niet meer.




Zo nu en dan ga ik met de bus en na een half uurtje stap ik de voorlaatste halte voor het Centraal Station uit.
Veilig oversteken en het kleine straatje in bij de Schreierstoren, langs het mooie pand waar ooit een verffabriek was.

Linksaf de Zeedijk op en altijd een broodje met groffe pitten kopen bij dit ouderwets aandoende bakkertje. "Geniet ervan!", zegt het meisje achter de toonbank. Nou, dat gaat lukken, voorlopig kom ik nu niet in de verleiding om taartje te eten!










Dan langs het gedeelte van de Zeedijk met chinese restaurantjes, supermarkten, en tempel en oosterse luchtjes. Waar zelfs het straatbordje in het Chinees is. Bij de Waag rechtsaf de Nieuwmarkt op die overgaat in de Kloverniersburgwal. Bewonder de mooie panden en kijk ook naar de overkant van de straat. Wat een geweldige huizen hadden die mensen vroeger!

De zijstraten van deze route zijn iets minder geschikt voor kinderen, tenzij je vertelt dat die halfblote dames zo trots zijn op hun nieuwe bikini, dat ze die aan iedereen willen laten zien...

Rechtsaf de Oude Hoogstraat in.


Boekhandel Kok is de moeite van een bezoek waard. Dan kom je al bijna op de Dam.

Eerst de Bijenkorf in, de kerstboom bekijken. Het was er enorm druk, maar wel gezellig met oa een kerstkoor met meisjes in koude jurkjes. Van een sereen lied stapten ze over op iets swingends. Gelukkig had ik al een foto genomen, want ze stonden niet meer stil.

Daarna naar Magna PLAZA en Amerca Today voor de sloffen die helaas maar tot maat 44 verkocht werden. Gelukkig kon ik daar wel slagen voor iets anders.

Nog wat gewinkeld en uiteindelijk bij Birdblocks goed geslaagd voor wat lapjes en een snijmal. Ik heb een klein projectje voor ogen, een tussendoortje met het gebruik van wat Singer Attachments.
Zou voor de kerst af kunnen zijn......

 

 

Weer met de bus naar ons stadje, door de regen en in de schemering. Maar als je droog binnen zit en langs huizen en boerderijen met gezellige lichtjes rijdt, is dat alleen maar leuk!

Elizabeth Zimmermann

Vandaag eens niet over naaimachines, maar over breien!

Ik bewonder Elizabeth Zimmermann (1910-1999). Deze dame heeft een behoorlijk avontuurlijke jeugd gehad, geboren in Engeland, als jong meisje voor opleiding naar Zwitserland, daarna naar een kunst-acedemie in Duitsland waar zij kennismaakte met Arnold Zimmermann (1930?). In 1937 emigreerde het echtpaar naar Amerika.

Elizabeth was een enthousiast breister en bedacht veel handige steken en aparte manieren om breiwerk op te zetten.
Ook was zij bekwaam in het rondbreien. Op rondbreinaalden of met 4 pennen hoef je alleen maar recht te breien en kan je ook met meerdere kleuren garen werken en zo motieven inbreien.

Zij verkocht een ontwerp aan een fabrikant van breigarens, een mooie trui met een ronde pas. Helaas had de fabrikant de instructies voor de naadloosgebreide trui veranderd in een beschrijving voor een achterpand, voorpand en de mouwen waarna alles in elkaar moest worden genaaid! Elizabeth was woest en besloot vanaf dat moment haar patroon in eigen beheer uit te geven. Zij noemde die Newsletter#1.

foto van internet


Er volgden vele Newsletters en nu nog wordt het bedrijf voortgezet door haar dochter en de kleinkinderen. Omdat Elizabeth en Arnold in een oud schoolgebouw woonden, heet de uitgeverij Schoolhouse Press . Ze verkopen ook wol en andere boeken en patronen dan alleen van Elizabeth Zimmermann, maar je kan er wel wat van haar werk zien.

Ik heb een aantal boeken van haar. Ze schrijft op de manier die nu helemaal in is: een verhaaltje over iets huiselijks of de vakantie en dan komt er een breipatroon. Zoals de kookboeken van Jamie Oliver en zijn navolgers.
De belangrijkste tip voor mij was een muts te breien van de wol waarmee je een trui wilt breien. Dan weet je namelijk de stekenverhouding en een muts is nog iets nuttigs, een proeflapje is zo stom!
Ik had hier veel aan toen ik deze trui wilde breien in donkerpaars en turkuoise. Een hele mooie combinatie, maar voor een breiproject in de winter niet te doen: te weinig contrast bij lamplicht. En de wol was ook wat dun, die trui zou een levenswerk zijn geworden. Nu heb ik wel een mooi mutsje...



Elizabeth heeft Continental knitting weer naar Amerika gebracht. Die methode werd na WOII sterk geassocieerd met Duitsland, maar het is echt een snellere methode om te breien. En zeker handig met rondbreinaalden en verschillende kleurtjes.
Op deze site van The Woolly Mother kan je bekijken hoe je recht en averecht breit op deze manier. Ook voor mensen met gewrichtsklachten is dit een goede methode omdat je minder beweegt met je vingers.

Ik brei op dit moment niet zoveel. De breiboeken zijn wel heerlijke lectuur, heel ontspannend!

Het mooiste wat Elizabeth volgens mij heeft ontworpen zijn de Surprise Jackets. Een vest dat je als één lap breit en dan op een bepaalde manier opvouwt en dan naai je de schouder naden dicht en klaar ben je! Het is er in Baby versie (BSJ) en voor Adults.










Op Youtube vond ik dit filmpje om het te laten zien:



De patronen van Elizabeth Zimmermann (ook wel EZ genoemd) zijn met alle garens te breien, omdat zij niet zozeer uitgaat van de dikte van het garen, maar een berekening maakt van wat je als eindresultaat wilt krijgen als borst- omvang en dan in percentages berekend hoeveel steken je opzet voor de boord, de mouwen en de hals. Ze maakt je op die manier onafhankelijk van een patroon, je kan het zelf aanpassen aan de maat die je wilt en het garen dat je gaat gebruiken.

Als je van breien houdt, kijk eens rond op internet. Elizabeth Zimmermann is echt de moeite waard!

Singer Kerstboom.

Vandaag eindelijk weer eens tijd om aan de slag te gaan met de quilt voor Zoon3. Ik voelde een beetje spanning als ik dacht aan het quilten, dus eerst proefdraaien met de trapnaaimachine. Netjes banen gestikt op een strook quilt-sandwicht met de boventransportvoet.
Het is verspilling van materiaal om zo maar iets te doen, een projectje is snel bedacht!


Maar eerst het echte werk. Die quilt is supergroot. Ik stik alleen maar rechte banen, met rood garen op de zwarte stof. Dit is echt een winterklus, want van de trapnaaimachine krijg ik het al warm en die grote quilt op schoot maakt het nog erger! Wat een gedoe, dat schuiven met de stof! En maar op mezelf inpraten: het hoeft niet perfect, goed is goed genoeg, als het maar af komt... Een paar jaar faalangst-reductie-training geven en je kan jezelf coachen!

Dit is echt een leer-project! Wordt vervolgd! Het moet wel af, want ik wil nog zoveel maken en ga niet eerder aan een nieuw groot werk beginnen voor deze quilt af is.

Maar een klein werkje tussendoor kan natuurlijk altijd.....  Ik wilde ook wat nieuwe aparaatjes testen.

Van het oefenmateriaal van de ochtend later snel wat vierkantjes gesneden, van verschillende grootte.
Een zig-zag-attachment op de Singer Featherweight gezet om de randen af te werken.
Ik heb goudgeel garen genomen, dat past mooi bij de gouden lijntjes op de stof.
Daarna de Singer Buttonholer erbij gepakt, een aanwinst uit de kringloopwinkel. Ik gaf zo'n gil toen ik die zag in een vitrine, dat mensen geschrokken omkeken.





Er zit nog een doosje bij met extra malletjes voor andere maten knoopsgaten.













In ieder lapje in het midden een knoopsgaatje gemaakt, (eerst even aftekenen) door 2x een rondje te naaien met de Buttonholer.

Met een speld het einde van het knoopsgat beschermen als je met een tornmesje het gleufje opensnijdt.
De lapjes van groot naar klein op een Singer oliekannetje geplaatsen, steeds iets gedraaid om uit stekende puntjes te krijgen.

Het kleinste bovenste lapje heeft geen knoopsgat maar is met de hoekpuntjes vastgenaaid op het voorlaatste lapje en dekt zo het topje van het spuitje af.

Door de tussenvulling lijkt het of er sneeuw op de takjes ligt. Een kerstboompje, helemaal gemaakt met Singer producten!