Leer stikken met de Singer Featherweight.

Mijn echtgenoot vroeg of ik ergens tussen die verzameling spullen van mij nog een hoesje of etuitje had voor zijn minitoetsenbordje.
Natuurlijk hoorde ik een kritische ondertoon, maar aangezien ik nog van twee jaar geleden weet wat het huis binnen kwam toen hij hier introk, voelde ik me niet aangesproken.

Ik had geen passend etuitje, maar wel wat lappen leer.
Maanden geleden, bij de IJ-hallen,  informeerde  ik bij een kraamhoudster wat één lapje leer kostte, maar de €3 euro die zij vroeg, bleek voor de hele zak te zijn!
Het zijn mooie stukken leer, waarschijnlijk afkomstig van autostoelen of een firma die dat werk doet. Het is een mooie soepele kwaliteit.

Ik was benieuwd of het zou lukken met de kleine Singer Featherweight. Ik had al speciale leernaalden in huis. Het toetsenbordje opgemeten, kleine marge genomen voor het in- en uitschuiven en natuurlijk extra voor de naad.
Nu kwamen de snijmat en het rolmes weer goed van pas!  Het is beangstigend hoe makkelijk het rolmes door het zachte leer ging... En dit leer is toch iets dikker dan mensenhuid, schat ik zo in...
Voor de ronding van de flap gebruikte ik een bordje. Het rolmes (Fiskars) heeft een plastic zijkant dat netjes langs het bord gleed, zodat niet het mes langs het bord ging en het misschien wel bot zou worden.
Voor de knoop even zoeken in de knopendoos op zolder, en maar roepen: "Wie wat bewaart, die heeft wat!!"

Het machientje ging goed door het leer heen. Ik gebruikte de Singer Seam Guide om de naadbreedte mooi gelijk te houden. Toch gingen de twee stukken iets verschuiven ten opzichte van elkaar. Ik had niet aan de Walking Foot gedacht. Er is ook een rolvoet te koop, maar die heb ik niet.

Na het naaien nog de naden van het etuitje precies gelijk gesneden.



Toen kwam het spannende moment: past het? Gelukkig, alsof het ervoor gemaakt is! Dus een tevreden echtgenoot!

Hoewel de Singer 221 het prima deed, ga ik de volgende keer leer stikken met de Singer 201. Die werd ook door boekbinders gebruikt en door thuisnaaisters. Heeft een sterkere motor dan de Singer Featherweight heeft.


Ik ben een beetje zuinig op mijn favoriete machientje! Het kleine zwarte koffertje staat in de huiskamer en komt regelmatig tevoorschijn!

Quilt nr 2. en de Singer Simanco 25527 Seam Guide.

Vreselijk hard doorgewerkt met de lapjes voor de quilt voor Zoon3. Na het snijden begonnen met het in elkaar zetten van de banen. Pas later bedacht ik dat het nog makkelijk had gekund, door bredere gestreepte banen tegelijk te stikken en daarna in smallere banen te snijden. Maar het ging zo ook goed.






Ik heb een steekplaat met inch-streepjes, maar nu had ik de Seam Guide erbij (Simanco 25527). Met dit hulpmiddel kan je razendsnel steeds op dezelfde afstand van de rand stikken. Ideaal!!






Ik vind het resultaat erg leuk worden, maar de kleuren zijn absoluut niet mijn keuze. Teveel zwart, te felle tinten blauw en groen. En sinds de overdosis in de jaren '70 krijg ik bij oranje al helemaal geen hiep-hiep-hoera gevoel, tenzij het 30 april is.

En het is zo saai stikken! Steeds hetzelfde! Het enige voordeel is dat je snel resultaat ziet. Maar ik weet nu zeker dat ik óf steeds andere kleurtjes wil, óf steeds een ander blokje wil maken. En het liefst allebei!


Maar Zoon3 was blij verrast toen hij het resultaat zag. De hele dag zat ik op armlengte afstand achter mijn kleine Featherweight, maar hij had absoluut niet in de gaten dat ik voor hem bezig was....

 Dit is het ontwerp.

Mijn oorspronkelijke ontwerp moet ik waarschijnlijk iets aanpassen. De zwarte stof is bijna op. Van het rood heb ik te weinig voor de rand. (Net overleg gehad met Zoon3 en ik ga serieus op zoek naar extra rood en zwart!)

Ook moet ik nog stof kopen voor de achterkant en tussenvulling. Daar heb ik nog niet eens over na gedacht! Ik wil iets anders nemen dan een Ikea-fleece-dekentje, maar weet nog niet wat er te koop is en wat het handigst is. Ik zou het liefst een wollen deken nemen die ik uit de inboedel van mijn moeder heb, maar dat is i.v.m. de wasbaarheid waarschijnlijk geen goede keuze? Zou wel een oplossing zijn: het ruimt lekker op + Zoon3 heeft het snel koud (mager joch) + recycling + sentimentele waarde.

Even pauze dus, een moment zoeken om stof bij te halen, waarschijnlijk kan ik dat nog ik die winkel erbij kopen. En nadenken over het quilten op de naaimachine. De Singer 201 heeft een transporteur die naar beneden kan voor Free Motion Quilten. Eén van de drie Singers 201 die ik heb is met de hand te bedienen, dus het tempo misschien beter te bepalen (maar onhandig met één hand de stof te bewegen, nu zou een trapnaaimachine een uitkomst zijn!).

Dit zijn geen problemen hoor, maar een deel van het plezier!

Patchwork Quilting Foot with Guide oftewel: de Watteerder.

Ik ben niet zo dol op gewatteerde stoffen met een ruitjesstructuur. Doet me erg denken aan een duffe duster. Mijn laatste duster was toen ik hem kreeg zo lang dat ie tot mijn enkels hing, het jaar daarop kwam ie tot mijn knieën en toen stopte ik al met groeien...Ruim 35 jaar geleden dus.  Daarna badstof badjassen gehad en alleen in gebruik na het douchen. Pyjama-dagen en rondlopen in een badjas voelt als terminaal ziek zijn, daar houd ik helemaal niet van!

Maar de Watteerder, of  de Singer Patchwork Quilting Foot with Guide 35932 kan je prima gebruiken om evenwijdige lijnen te stikken.
Het voetje zelf  heeft precies de maat van 1/4 inch (net nagemeten), moet ik toch eens proberen bij het naaien van lapjes! De geleider kan de maat houden voor grotere afstanden tussen 2 lijnen en is links of rechts te gebruiken.

Singer zelf zegt het zo in de handleiding:

En hier is het filmpje dat zoon nr2 maakte.

Het lijkt mij een handig hulpmiddel, omdat je zo midden in het werkstuk zonder verder af te tekenen in een flink tempo rechte lijnen kan naaien.

Probeer het eens uit en bedenk een toepassing die voor jou handig is!