Scannen van handleidingen en tasje van Bep.

Vanmorgen scheen het zonnetje zo lekker, dat de voorspelling van regen bijna bij voorbaat onjuist leek. Maar de weermannen en -vrouwen kregen later wel gelijk!

Het licht was nu perfect om foto's te nemen en een scan te maken van de Nederlandse handleidingen. Met de iPad en het programma Scandoc gaat dat uitstekend. Ik heb de gratis versie van dat programma en ben erg tevreden over de kwaliteit. Bovendien kan ik gewoon met een kopje koffie erbij aan tafel scannen, zonder op mijn knieën bij de printer annex scan-apparaat te liggen.

Dus nu staat de handleiding van het Zig-zag  apparaat 160991 ook op de site. Dit apparaatje werkt zonder de bijbehorende schijfjes als een eenvoudig zigzaggertje en als een walking foot. Maar met de 10 schijfjes, die zo groot als een muntje van 50 eurocent zijn, kan je heel veel verschillende zigzag-steken maken.










En ook het boekje van de Adjustable Zigzag Attachment 121706 heb ik onder handen genomen. Hiermee kan je wel zigzaggen, maar het heeft geen faciliteiten voor andere steken. Wel kan je  het rechtstikken afwisselen met zigzaggen zonder het voetje te hoeven wisselen. Daar is toch weer over nagedacht.

Heb je er zo een zonder bijbehorend boekje, dan print je dat nu makkelijk zelf uit. Dit is wel de Engelse versie.











Ik vind het leuk om uit te vogelen hoe het scannen werkt en het opslaan op het blog. Toch ben ik ook met de naaimachine bezig geweest.

Ik had zondag bij de Singertjesdag bij Atelier Bep net tijd om mijn Featherweight neer te zetten, draad in te rijgen en er achter te komen dat ik geen naald mee had....(die ik gelukkig van mijn lieve buurvrouw kreeg), toen ik hier en daar kon helpen met oliën en draadspanningen stellen etc. Maar aan het leuke project was ik dus niet toegekomen. Dat tasje met de knijpsluiting heb ik nu thuis in elkaar gezet.

Ik ben helemaal weg van die rode stof! Wie weet welke stof dat is?

Ritsluitingvoetjes Singer of Simanco 121877 en 161127.

Zoon3 kwam vorige week maandag van school met een jas waarvan de rits stuk was. Er ontbraken wat tandjes en de runner was foetsie. In de pauze wordt flink gestoeid en deze vedergewicht heeft al wat schrammen opgelopen. Allemaal in goede harmonie hoor, schijnt jongens eigen te zijn!

Maar nu hadden we een probleem. In de kast geen winterjas voorradig, geen fourniturenwinkel open op maandag en ondanks de snijdende kou hing de lentecollectie in de winkels. Korte broeken, overhemdjes met korte mouw....Niet zo vreemd dat er geen klant te zien was!

Uiteindelijk had een branchevervagende schoenen-, kleding-, sportwinkel nog een klein rekje met uitverkoopartikelen en daar hing een zwarte heren winterjas maat s tussen. Die precies pas was.

Gered!

Om toch een reservejas te hebben, was het de moeite waard om een paar dagen later voor nog geen €7 een deelbare zwarte rits te kopen. Immers, de jas is nog maar een paar maanden oud, de heertjes passen hem beiden en ook al zal hij volgend jaar winter te kort zijn, dan komt 'ie vast wel goed terecht via de kringloopwinkel.

En meteen een goede reden om de ritsluiting-voetjes uit te proberen. In het doosje zitten de Simanco 121877 en de 161127.

De een is wat breder en hoort bij de standaard uitrusting van de Singer Featherweight. De andere zat in een doosje met onderdelen dat ik ooit kocht.
Beide zijn links en rechts van de naald te gebruiken, door het verstelmechanisme: draai de achterste schroef los en verschuif het voetje naar de andere kant.



Ik was ook benieuwd of mijn kleine machine dit aankon. Hoe had ik kunnen twijfelen: moeiteloos naaide ze door alle stoflagen!

Een rits verwijderen is al een aardige klus. Er zijn stiksels door de hele jas en de rits heengemaakt en stiksels van de rits aan één laag stof vast.

Ik heb nog even gekeken of ik het zou redden door maar één kant van de rits te vervangen, maar de vertanding van de oude en nieuwe rits was niet hetzelfde, helaas!

Als je in het midden begint met loshalen van het stiksel, werkt dat beter want de uiteinden zitten door het aan en afhechten nog beter vastgenaaid.

Lostornen is veiliger aan de binnenkant van de jas, schiet je uit, dan is de schade niet aan de goede kant zichtbaar.

Omdat de winterjas van steviger kunststof was dan het garen, kon ik flink opschieten door ook te trekken aan de stof. Bij kwetsbare stof kan dat natuurlijk niet.

Foto's maken en goed naar de constructie kijken, maar een nieuwe jas met voering wordt anders in elkaar gezet, dus je moet improviseren om de rits er later in te stikken!

Ik heb de rits aan de buitenstof van de jas vastgestikt en daarna omgeslagen en de voeringstof tegen dat geheel genaaid.

De volgende keer zou ik dat weer zo doen, maar de voering eerst even vastrijgen. Nu zat de rand van de voering zo nu en dan te dicht bij de rits. Door nog een stiksel te maken en de plaatsen waar het te dichtbij zat lost te tornen, loopt de rits nu soepel.


Dat is het voordeel van zware stof, zwarte rits en zwart garen: foutjes zijn niet zo snel zichtbaar.


De ritssluitingvoetjes werken allebei prima. De bredere gaat iets prettiger over de stof heen, stabieler. Het smallere voetje ging weer beter tussen de drukknoop en de rits door. Maar dat geldt natuurlijk alleen voor vervang-klussen.

Ik heb het smalle voetje ook gebruikt om langs de rits te stikken en zo een vaste afstand tussen rits en stiksel te houden.

Het ging dus goed! Dit was voor mij de eerste keer dat ik een rits ging vervangen. En ik kan nog een keer oefenen, want er is hier nog een mooie jas met een kapotte rits in huis.

Vervangen van ritsen kost dus weinig geld, maar wel aardig wat tijd.

Kom kijken! Singer Featherweight kan zigzaggen!

Echt waar!!! Een zigzaggende Singer Featherweight!

Terwijl ik gistermiddag de poten voor het mijtenpak aan het maken was, kon ik meteen even de Singer Adjustable ZigZag Attachment (121706)  uitproberen.

Ik heb een paar foto's gemaakt om te laten zien hoe dat handige apparaatje op de plaats van het standaardvoetje vastzit.

Je zet het vast met het schroefje waarmee het standaardvoetje vastzit. Het tweetandige gedeelte gaat om het schroefje waar de naald mee vastzit. Als de naald op en neer beweegt, gaat ook dat armpje van het Zigzag-apparaatje mee. Daardoor wordt het hele mechanisme in werking gezet.

Als je gewoon recht wilt stikken, kan je door het hendeltje aan de linkerkant om te zetten het mechanisme uitschakelen. Hoef je niet steeds te wisselen tussen je gewone voetje en dit ZigZag Attachment.

Omdat het zonlicht voor een tegenlicht effect zorgde, heb ik een zwart dekseltje als achtergrondje bij de foto gebruikt.

Een filmpje is natuurlijk veel mooier is dan een foto, daarom heeft Zoon nr3 even geholpen door de camera vast te houden. Hij hing om mij heen, omdat een zijwaartse opname vooral mijn hand liet zien en niet waar het hier om gaat. Dus het is nu zoals je het ziet als je zelf bezig bent met dit stukje techniek!
Zoon nr3 is 12 jaar oud en de jongste, voor jullie denken dat er nog meer komen..

Het filmpje is hier te zien!