Eindelijk een Affo! De Clamshells met de Singer Featherweight. Een tip en een nieuwe kerstquilt!

Volgende week geef ik een workshop in Duiven, bij Quilt at Home. Met Henriëtte (Jet) Blom had ik al veel eerder zitten brainstormen over iets nieuws, iets met nieuwe technieken en materialen en uiteindelijk had ik mijn manier van Clamshells gevonden. Want als het even kan wil ik alles met de naaimachine doen en die Clamshells vond ik erg leuk, maar dan niet met kartonnetjes en het moest ook nog een beetje snel. En dat is gelukt!

Zondag jl was Dorry van Quilt it & Dotty in Oosthuizen bij de Featherweight Bee en hielp met de rand van de quilt. Dus nu zit er een leuk zigzag-bandje in verwerkt!

Daarna wel met de hand de bies aan de achterkant vastgenaaid. Vind ik eigenlijk een leuk werkje, want het maakt van de lap met rafelranden ineens een echte quilt!



En als je steeds een paar steekjes tegelijk doet voor je de draad doortrekt, gaat het ook best wel snel. Muziekje erbij en tellen; één, twee, hup, één, twee, hup! Voor ik het wist had ik alle randjes gedaan.



Mijn echtgenoot mocht even de quilt omhoog houden voor de foto!

Dit quiltje is niet heel erg groot, want ik denk wel altijd aan grote quilts, maar die komen nooit af. Dus is het doel nu om kleine quiltjes te maken. Dan heb ik tenminste ook iets om te laten zien, want het is toch wel het leukst als je na een jaar kan kijken wat er af is.
Al die bakken met projecten, daar schaam ik me wel eens voor. Dan komen er nog half-affe breiwerkjes, borduurwerkjes en haakwerkjes bij .....

Maar nu is er echt iets af en helemaal naar mijn zin! Dus snel een label beschreven en opgenaaid.

Volgende week zondag hangt dit quiltje bij Het Quiltmuis Festival in Oosthuizen. Tussen allerlei andere mooie quilts die je unt bekijken. Kan je gelijk meer dan 80 naaimachines in werking zien, want het wordt een heel groot feest! Naast de Singer Featherweight zijn er ook andere machientjes en ook dames die met de hand patchen. Kijk maar even op de website van De Quiltmuis als langs wilt komen of als je in de buurt bent. En voor bezoekers is de tentoonstelling gratis.



Ik heb vandaag ook de laatste draadjes weggewerkt. Dat kan heel handig als je een naald neemt en daar een dubbelgevouwen draad door trekt, zodat je een lus hebt.



Je zoekt een losse draad die je wilt wegwerken...



En met je vingers door de lus aan de naald, pak je de draad.







Je steekt net naast de plaats waar de draad uit de stof steekt in en je probeert door de vulling heen te steken. Je weeft als het ware de naald door de vulling. Dan blijft de draad straks door de vulling goed zitten.



Een stuk verderop komt de naald weer naar boven.



Dan trek je aan de naald en de lus komt mee en daarna komt ook het draadje mee.





De lus trekt nu de draad die je wilt wegwerken helemaal door de vulling en als de draad boven aangekomen is trek je de draad nog even door en knip je hem af.



Zo kan je ook draadjes wegwerken die heel kort zijn.



Het blik waar ik de stofjes voor dit project bewaarde paste precies bij de kleurtjes die ik gebruikt heb voor deze quilt! En nu kan ik het weer voor een volgende quilt gebruiken. En dat is al snel!



Want eerdaags start op Facebook het gratis patroon van de nieuwe kerstquilt die ontworpen is door Marion Janssen. Het is een groep die te vinden is bij "Friendship Tree kerst quilt Quilt it & Dotty" en er zijn nu al bijna 900 leden. Niet dat die allemaal de quilt gaan maken (want je mag ook meekijken naar het werk van de anderen), maar heel veel maken deze kerstquilt natuurlijk wel. Want het wordt ook een kleinere quilt. Hoewel het met randen eromheen natuurlijk een grote quilt kan worden.
Er zullen ook dames (en heren) zijn die het patroon met de kopieermachine verkleinen. Dat mag allemaal!



Hier is Marion Janssen bezig met de laatste steekjes!




Op de bewerkte foto hierboven krijg je een beetje een idee hoe het gaat worden, als je inzoomt op het midden van de foto ;).  En er is een stoffenpakket te koop bij Quilt it & Dotty, dat laat zien welke stoffen en kleuren er gebruikt zijn. Het zijn niet de traditionele kerstkleurtjes, echt een mooie en bijzondere combinatie! Maar je kan natuurlijk ook je eigen stoffen gebruiken!



Dus wil je meedoen, meld je dan aan op Facebook bij "Friendship Tree kerst quilt Quilt it & Dotty" en zoek alvast je stoffen bij elkaar. Want zodra het patroon bij de drukker vandaan komt, zet Dorry het eerste deel op internet en kunnen we beginnen! Dan is ie klaar voor de kerst. En anders voor de volgende kerst!

Het was zaterdag jl weer heel gezellig bij Dorry in Overloon! De grote winkel (waar zelfs een tweepersoonsbed in staat met een mooie quilt natuurlijk) bood plaats aan 9 dames die leerden om hun machientje schoon te maken en daarna gelijk begonnen met de eerste mandjes. Die mandjes zijn verslavend, zo leuk om te maken!



Het quiltje van Dorry werd bekeken en bewonderd. Het is niet heel erg moeilijk om te naaien met die voorgesneden lapjes en een handig 1/4 inch voetje. En door de combinatie van kleuren en motiefjes is het een afwisselend werkje met een mooi resultaat.

Gisteren was er een workshop in Etten-Leur, bij quiltshop Leur. Rennie heeft toestemming gegeven zodat ik haar foto's mocht gebruiken, want zelf was ik steeds druk bezig en mijn iPhone had ik wel vaak vast, maar dan gebruikte ik de zaklantaarn-functie om de dames bij te schijnen. Samen op zoek naar de plaatsen waar een druppel olie moet om de machientjes steeds soepel te laten lopen.




Het leren van draad verwijderen dat achter het binnenbakje zit neemt toch wel wat tijd in beslag, maar het is belangrijk dat je dat kunt. Want het overkomt iedereen wel eens dat er daar een stukje van de bovendraad vast komt te zitten en dan lijkt het een groot probleem, maar als je het trucje kent is het zo opgelost!



Er was natuurlijk genoeg tijd om iedereen te helpen. Thuis gelijk verder en ik hoorde al dat veel dames hun machientje een mooi plekje in de huiskamer gaven, om er veel mee te naaien. Startklaar en ook als je er niet mee bezig bent kan je genieten van je opgepoetste Featherweight.





Wil je ook eens meedoen aan een workshop om je machientje goed te leren kennen en alle vragen te kunnen stellen over het onderhoud?  Klik dan....

HIER

want er komen weer veel workshops aan door heel Nederland en zelfs eentje in België! Zou leuk zijn als je erbij kan zijn.

Voetjesworkshops!

Zaterdag jl gaf ik in Voorburg de eerste workshop van dit seizoen en dat was een succes! Het thema was de speciale accessoires die bij de naaimachines gebruikt kunnen worden, de vintage voetjes die zo leuk zijn!


Ik had een hele tas vol mee en ook handleidingen erbij. Zo kon iedereen iets kiezen en zelf aan de slag en had ik tijd om bij de lastigere voetjes te helpen of nog iets aan een machine uit te leggen of te herstellen.


De Verstelbare Zoomer heeft geen geheimen meer.




Van de Tucker kon ik op het laatst nog de Nederlandse handleiding vinden en die bleek Vouwenmerker te heten. Een geweldig leuke voet waarmee je een Schotse plooirok kan maken, maar ook een 3D effect kan creëren voor een ARTquilt.



De biasbandvoet heet eigenlijk Omboorder en stikte keurig de boven en de onderkant van een biaisbandje aan de stof.



En we maakten een filmpje van de werking van het rolzoomvoetje! De link naar het filmpje staat onder de foto, ik hoop dat het werkt..




Klik hier voor het filmpje!

Er komen nog meer Voetjesworkshops! Op woensdag 18 september in Etten-Leur, zaterdag 18 januari 2020 in Haarlem en zaterdag 18 april 2020 in Oldebroek.

Als je wilt weten waar ik nog meer workshops ga geven, kan je hiernaast op de kalender klikken. Dan zie je ook welke quiltwinkel het organiseert en hoe je je op kan geven.

Aankomende zaterdag 14 september 2019 is er in Overloon bij Quilt it & Dotty een korte onderhoudsworkshop en daarna gaan we aan de mandjes beginnen. Ik heb flink geoefend en het is echt een verslaving hoor, die leuke kleine mandjes. De stofjes krijg je al voorgesneden, dus je kunt zo aan de slag. Echt bijzonder door de stofkeuze en toch makkelijk.

Als je nog mee wilt doen, geef je op bij Quilt it & Dotty!



En vergeet ook het Quiltmuis Festival niet, op zondag 13 oktober in Oosthuizen. Je kan met allerlei merken en modellen naaimachines mee doen, zelfs met de hand! En het is altijd gezellig en goed georganiseerd door Marlies Wolda en haar team van De Quiltmuis.
Ik doe gewoon als deelnemer mee, dus ik zit achter mijn Featherweight Pientje te naaien en probeer het tornmesje zo min mogelijk nodig te hebben... Maar als je komt kan ik ik wel een bestelling voor je meenemen, dat scheelt weer verzendkosten!

Hoeveel kostte een Singer Featherweight in 1950? Het Zaans Museum en het gebruik van de 1/4 inch open teen voet.

Vandaag kwamen twee dames hun Featherweight ophalen die ze vorige week afgegeven hadden. Een servicebeurt met schoonmaken en smeren, alles afstellen en controleren op condensatoren, bedrading isoleren, een nieuwe riem, LED-lampjes en een gewone nieuwe stekker voor in het stopcontact. En de koffer keurig gepoetst met schone sloten. De machientjes zijn dan net zoals ik ze zelf verkoop.

Ook kwam er een derde dame langs met een machientje met een probleem, dat gelukkig op te lossen was. Het was een machientje van 1950 en we bekeken de rekening die nog bij de machine zat. Een Nederlandse rekening!

Kijk toch eens, op mooi Singer papier.

Getypt! Ik hoor nog die Remington van mijn moeder. Een loodzware machine waar je flink moest beuken op de toetsen en met carbonpapier maakte je terwijl je typte gelijk een kopietje van je werk!



En de prijs! 350 gulden. Dat was in 1950 veel geld.



Ik heb er even een website bij gepakt om dat bedrag om te rekenen naar nu......



Wat een bedrag he! €1420,83.... Maar ik weet dat moderne naaimachines ook wel prijzig zijn! Dus er is niet zoveel veranderd in de tijd.

Wij krijgen pas over 10 dagen vakantie, maar de jongste zoon heeft zijn eerste jaar op de HvA erop zitten. Ik stelde vanmiddag voor om een hapje te eten bij de Zaanse Schans en naar het Zaans Museum te gaan. De lunch werd uiteindelijk een lekker broodje bij een echte Zaanse bakker, want zoonlief lust geen pannenkoeken of poffertjes.



We liepen over de Zaanse Schans en hoewel ik eigenlijk even alle huisjes en winkeltjes en de molen wilde bekijken, werd het toch de kortste weg naar het museum. Zoonlief heeft een beter geheugen dan ik en wist alles nog van 5 jaar geleden. Tenminste, dat beweerde hij.

We keken wel naar de toeristen. Ik kan nooit zo goed zien waar mensen vandaan komen, maar de meesten waren "Aziatiërs". Leuk om te zien waar de toeristen foto's van nemen en zo door hun ogen te kijken naar de oude huisjes en het landschap. Ik vind dat net zo leuk als zij. Toerist in eigen land!



Het Zaans Museum leek mij interessant voor deze zoon vanwege de koekjesfabriek en de chocoladefabriek. En dat vond hij inderdaad boeiend, vooral omdat alles beweegt en je goed de tandwielen en overbrengingen kon zien. Voor iemand die Werktuigbouwkunde studeert is dat nu eens een toepassing van de theorie.



Ik vond de cacao ook erg leuk, aangezien oudste zoon, zwager en neef in de cacao-handel werkzaam zijn. En ik chocolade ook lekker vind!




Heel veel beweegt, het is echt een schouwspel!






Chocolade smelt bij 36 graden Celsius, dus het smelt in je mond. Zo leer je nog eens iets!





Het museum is erg modern, met veel interactieve spellen, waaronder een bonbondoosjes-vul-lopende-band-simulatie-spel. Zoon en ik gingen aan de slag! Je moest met één vinger de bonbons in het doosje schuiven. Er zijn ronde en vierkante, ovale en hele lange bonbons. Maar ook mislukte bonbons en die moest je juist niet pakken. Toen we eenmaal de slag te pakken hadden ging de band steeds sneller. Ik kreeg er een beetje stress van, haha!



Ik moest gelijk denken aan Lucy Ball en haar vriendin. Werkzaam in de chocoladefabriek. Schitterend!



Klik op onderstaande link om het filmpje te zien!

Lucy Ball in de Chocoladefabriek.

Een afdeling met tekeningen van de Verkade-albums zag er ook mooi uit. De informatie bij dit deel van het museum vertelde dat er echt veel aandacht aan de albums werd besteed en dat het behalve commercieel ook educatief moest zijn. Jac. P. Thijsse, de bekende natuurkenner, werd gevraagd of hij de teksten wilde schrijven. Dat wilde hij wel doen, onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat hij niets hoefde te zeggen over de Verkadeproducten.







Ik zie iedere keer iets nieuws in het museum en nu keek ik vooral naar de tentoonstelling van blikken en trommels. Bij de kringloopwinkel zoek ik die vierkante koektrommels van Verkade. Daar passen grote quiltblokken in en het stapelt ook zo fijn.








Ook de kleine blikken voor chocolaatjes zijn mooi, met volgens mij tekeningen van Rie Cramer.



Dat je die blikken gewoon bij de producten kreeg! Echt luxe!



En een stukje nostalgie, de gele beschuitbus van mijn moeder....



De rest van de collectie is ook mooi, maar omdat ik dat al een keer gezien had en zoonlief niet veel belangstelling meer kon opbrengen, gingen we richting uitgang. We hebben allemaal een museumjaarkaart, dus we kunnen gaan wanneer we willen.



Nog even snel een kiekje..... Waarschijnlijk heb ik dit de vorige keer ook gefotografeerd, maar dat geeft niet! Een slecht geheugen heeft zo zijn voordelen, want je geniet elke keer weer opnieuw! Een speldenkussen met spelden om de liefde te laten zien.



Weer thuis dus gelijk het Verkadeblik met de Jockey Cap blokken gepakt.






De afgelopen week heb ik iedere dag een aantal van de gestreken blokken keurig op maat gesneden. Ik had heel lang gedacht hoe ik verder moest met die blokken die toch wel hier en daar wat scheef waren, dus nu ik eenmaal de knoop had doorgehakt ging ik met strijkbout, rolmes en vierkante liniaal aan de slag. Niet te lang achter elkaar vanwege mijn nek, maar steeds een aantal lapjes. En je ziet het, iedere dag even ermee bezig en dan heb je toch een Verkade blik vol met keurig gesneden lapjes.



Al die kleurencombinaties, soms iets meer balans of contrast, maar het moet ook een soort rommeltje worden. Alsof het echte restjes zijn en het toeval een grote rol speelt. Ik leer van deze quilt, het hoeft niet perfect. Anders komt ie nooit af!



Met mijn 222 en een 1/4 inch voetje ging het naaien van deze strak gesneden randen ook goed.

Ik heb wel iets nieuws bedacht, een beetje in de lijn van met de hand quilten (wat ik nog nooit gedaan heb, maar ik zie wel eens wat hè).
Bij het patchen met op de hand naai je niet in de naadbreedte, maar begin je met aanhechten en afhechten een 1/4 inch van de rand en daardoor kan je makkelijker alle naden mooi plat strijken en kruispunten van lapjes in een molentje leggen. Dus ik wilde 1/4 inch van de kant beginnen en aan de andere kant van de naad ook weer eindigen.

Met een 1/4 inch voetje met open teen kan dat heel goed. Als je de achterste rand die iets breder is gelijk legt met de bovenrand van de stof, dan is de naald precies 1/4 inch van de stofrand af. En als je aan het einde van de naad bent kan je precies een 1/4 inch voor de rand stoppen als je naar het streepje op het voetje kijkt.






Wat ik dan ook nog deed is beginnen met een paar hele kleine steekjes, het pookje net onder de 30. En daarna gewoon een goede steeklengte, op 10 ofzo. Door de kleine steekjes hecht je aan zonder heen en weer te naaien. Deze kleine steekjes laten niet gemakkelijk los. Dat is ook het gevaar, je kan het niet makkelijk uithalen als het fout is... (Hoe zou ik dat nou weten!?)



Het getal bij de steeklengte regelaar staat voor het aantal steken per inch. Aan het eind van de naad ook de laatste steekjes heel klein doen. ***Dan kan je het pookje van de steeklengte zo laten staan, draadophaler omhoog, voet omhoog, je werk naar achteren trekken, nieuwe lapjes eronder met de naald op een 1/4 inch van de rand, een paar kleine steekjes, dan grotere steken, op het laatst weer kleine steekjes. (Herhalen vanaf ***) Je wordt er vanzelf handig in.



En inderdaad, eerst steeds twee blokken aan elkaar en daarna 2 aan 2 aan elkaar en het kruispunt in het midden vouwde zich bijna vanzelf in een molentje.....  Dus het werkt!

En nu hoef ik niet de steekjes in de naad los te halen om het molentje te vouwen. Echt handig zo.