De Yoke-trui breien en die zelf ontwerpen.

En we breien weer verder! De toerenteller is echt een groot succes, de mouwen gingen zo heel gelijkmatig steeds breder worden. Nog nooit zo netjes gebreid.

Nadat de mouwen af waren en er per mouw 14 steken op een hulpnaald gezet waren en ook van het lijf aan de linker en rechter zijkant steken op hulpnaalden waren geparkeerd, kon het breien van de "YOKE" beginnen.



Voor de YOKE zet je de steken van achterpand-arm-voorpand-andere arm- (behalve dus de steken die op de hulpnaalden staan) allemaal op een rondbreinaald.
In de tekening is dat grijs.
Daarna ga je een paar toeren breien met de kleur van het lijf en de mouwen en dan weer het patroon inbreien. In de tekening is dat rood.

Dat ging de eerste ronde wel mis, dus ik moest achteruit breien (uithalen...) en ook hier en daar iets corrigeren. Maar het gebruik van steekmarkeerders hielp uiteindelijk enorm!



Ik houd het werk binnenstebuiten bij het breien. Het voordeel daarvan is dat de achterkant van het werk de buitenbocht heeft en de lussen van de verschillende kleuren garen aan de achterkant zo iets langer worden.

Ook brei ik met een halve pen groter dan de effen stukken van het lijf en de mouwen. Dat is omdat ik nogal de neiging heb heel strak te breien. Maar ik leer hier zoveel van! Volgens mij ga ik steeds regelmatiger breien, krijg ik gevoel voor de spanning die ik op de draad zet.
Lijkt een beetje op de naaimachinedraadspanning!

Ik draai tijdens het breien zoveel mogelijk de verschillende kleuren draden om elkaar heen, zodat er geen grote lussen aan de achterkant komen. Ik ben rechtshandig en heb de draden ook rechts. Hoe ik ook kijk naar filmpjes over "handiger" breien, het lukt me zo niet echt en ik heb nu besloten dat ik niet sneller of beter hoef te doen. Ik vind het op mijn manier prima gaan.

Ik heb gelukkig geen last van mijn artrose en krijg ook geen kramp in mijn handen, armen of nek. Ik kan op de bank zitten breien, maar zit meestal aan de grote tafel, waarbij mijn onderarmen op de rand van de tafel rusten. Daglichtlamp erbij, koptelefoon op en een muziekje of filmpje met muziek op Youtube op de iPad en doorbreien.

En tellen hè! Wit en kleur wisselen elkaar af, dus 1-2-1-3-1-2-1 etc. Wel met aandacht, maar toch ontspannen. Dat is heel ontspannend om te doen!

Zie je de steekmarkeerders? Zonder die dingetjes zou ik dit niet kunnen. Op het patroon heb ik een streep gezet om te markeren wat er tussen twee steekmarkeerders moet komen. Zelfs dan gaat het wel een keer fout, maar dat zie je al heel snel doordat alles zo gestructureerd is.


Het stil zitten van het vrouwtje heeft een geweldige aantrekkingskracht op Monty. Hij wil dan even op schoot zitten.


Alsof ik zulke lange armen heb. Zo kan ik echt niet breien!



Dan maar even niet. Monty doet op zijn schattigst zo. Vleier! De hele nacht is hij weer op pad geweest. Wij slapen er slecht van. Vanavond dus weer huisarrest voor hem!






































Hij showt nu even zijn overbeet....

Vanmiddag even de trui aangetrokken en een selfie zonder hoofd gemaakt. Ik werd ineens benauwd dat de trui niet goed zou zitten. Te strak bij mijn bovenarmen of schouders. Maar het zit uitstekend!


Omdat ik alweer aan de volgende trui zit te denken, zocht ik naar patronen en kwam deze site tegen:

Knittingpatterns.is

Je krijgt dan een heel programma om kleuren te kiezen, maten van truien voor kind, vrouw en man in te voeren, patronen te ontwerpen en terwijl je dat invult zie je je trui tevoorschijn komen.














Het supergrote voordeel van dit model trui is dat je alles kan rondbreien (dus rechtbreien en je ziet uitstekend wat je aan het doen bent!), je alleen de oksels hoeft dicht te naaien en de boord bij de hals hoeft om te slaan en vast te zetten. Zo gemakkelijk!

En ja, je kan op die manier ook een vest maken. Echt waar. Daar heb ik het een andere keer nog wel eens over!

Toerentellers. Met een tutorial.

Ik brei en ik brei en het gaat goed! Tenminste, ik vind het goed gaan. Het is leuk en het schiet op!



Met een kat op schoot breien is wel gezellig, maar niet erg practisch. Gelukkig blijft Monty nooit zo lang bij je zitten, dus geniet ik er maar van zo lang het duurt...



Ook voor de mouwen bleek de rondbreinaald erg gemakkelijk. Het is even wennen, maar vier pennen vasthouden is ook niet alles. En al snel kon ik over naar een kortere snaar tussen de pennen en ging het breien nog sneller.

Weer een aflevering van Harry Potter hielp goed om flink tempo te maken met de eerste mouw.
Na elke 8 toeren moest links en rechts van de denkbeeldige naad een steek gemeerderd worden. Om bij te houden hoeveel toeren ik gedaan had, maakte ik een toerenteller.



Het is een constructie met kraaltjes en macrame. Ik laat er zo foto's van zien hoe je zelf zo'n toerenteller kan maken. Deze hangt aan het breiwerk, maar je kan er ook een armbandje van maken.

Door de manier van kraaltjes rijgen, blijven de kralen goed op hun plaats, maar je kan ze wel verschuiven. Dus iedere keer als je weer een toer gedaan hebt, schuif je een kraaltje naar de andere kant. Net als bij een telraam. Je zou met 9 kraaltjes aan het ene sliertje en 9 kraaltjes aan het andere sliertje tot 99 kunnen tellen. Maak je er nog een sliertje met 9 kraaltjes bij dan kan je doorbreien tot 999 toeren. Nou, dan moet die trui inmiddels wel af zijn...



Dit is nu af van de trui: een mouw en het onderste deel van het lijf. De andere mouw nog even en dan komt de kleurrijke pas bij de schouders.




Ik had natuurlijk kunnen doorbreien, maar omdat er vragen kwamen over de toerenteller heb ik er nog eentje gemaakt om foto's te maken. De toerentellers zijn gemakkelijk te maken en ook leuk om te doen met kinderen. Kunnen ze gelijk leren rekenen!




Je hebt sluitingen, kraaltjes en touw/elastiek/band nodig. Ik heb alles bij de Xenos vandaan.


Wriemel 2 lange koordjes in het midden door het oogje van het sluitinkje. Desnoods even meeduwen met de punt van een schaartje.



Knoop de draden vast.

Leg de twee middelsten in het midden.



Nu macrame. Zoek desnoods een filmpje op Youtube. Maar waarschijnlijk heb je het ooit geleerd.



Links over de middelsten, rechts over die links en onder de middelsten door, door de lus aan de linkerkant.

De tweede knoop gaat rechts over de middelsten etc. Anders gaat het geheel draaien. Je merkt het vanzelf...



Zo ga je een tijdje door. Het moet er regelmatig uitzien.



Nu rijg je kraaltjes aan een draad. Je kan er 9 doen, maar ik heb gekozen voor 5 van de ene en 5 van de andere kleur.



De kraaltjes ga je nu vastrijgen met de andere draad. Je steekt bij de bovenste kraal in, van onder naar boven toe.


En je trekt een beetje aan de draden om de kraal mooi recht te krijgen.


Steeds weer bij de volgende kraal van onder af insteken met de tweede draad en aantrekken.


Zo, een hele rij is klaar.


En ook de andere rij is klaar. Je kan nu voor een toerenteller die tussen de steken in aan de breinaald hangt nu gaan afhechten. Met een knoopje of iets originelers.



Als je maar wat ruimte laat om te schuiven met de kraaltjes. Ik ben doorgegaan met macrame.



Tot de armband lang genoeg was, maar niet te lang. Het eindstukje en een versierseltje.



Door het extra sliertje kan ik de armband zelf vast- en losmaken. Dat is wel zo prettig.

De armband moet wel een beetje vast zitten, zolang er maar bloed naar de vingers kan gaan he! Maar ik bedoel, de armband moet niet slobberen.



Zo schuif je de kraaltjes als je vier toeren hebt gedaan.


En met gemak schuif je na de 5e toer een kraaltje verder. Met het systeem van 9 kralen, ga je door tot 9 en daarna schuif je alle kralen weer terug en doe je de eerste kraal van het andere sliertje. Dat zijn dan de tientallen. Gelukkig mag je zelf weten hoe je het wilt doen.



Ik vind deze manier van toerentellen erg handig en lekker simpel. Nog nooit is het zo goed gegaan met alle herhalingen en steken bijbreien!

Vakantie is zo fijn!

Het is heerlijk om vakantie te hebben! Zelfs de naaimachines staan even op een laag pitje, want ook Het Singer Winkeltje heeft geen afspraken of bestellingen en dat is voor het eerst sinds 2 jaar.

Nu ben ik wel bezig, want ik ben weer eens aan het breien. Wij vieren geen Sinterklaar meer sinds de opa en oma waarmee wij al jaren Pakjesavond hielden zijn gaan hemelen. Waarschijnlijk komt dat wel weer als er kleintjes in de familie komen, maar dat is voorlopig nog niet het geval.

Dus voor kerst mag iedereen iets uitkiezen en zo kreeg ik rondbreinaalden van Knitpro en echte wol uit Ijsland van Lopi. Deze dikte heet Léttlopi.

Ik had een patroon uitgekozen dat op Ravelry.com te downloaden is.

http://istex.is/Files/Skra_0051195.pdf


Gelukkig zijn er zoveel voorbeelden van deze trui in allerlei kleurencombinaties, vooral op Pinterest, dat ik een idee had wat ik mooi zou vinden. Dus ik koos voor deze combinatie, alleen iets lichter grijs.



Vooral de ronde pas met roze en paars, dat zijn echt mijn kleurtjes!


Dus op Tweede Kerstdag begon ik met mijn nieuwe breinaalden een proeflapje te maken, want ik wilde nu niet eigenwijs zijn.

En daarna met wit de boord gebreid, één recht, één averecht.

Het rondbreien heeft een aantal voordelen, maar het voornaamste is toch wel dat je niet averecht hoeft te breien, behalve dan bij de boord.
En je hebt de hele tijd zicht op de goede kant van het werk, dat is erg prettig, vooral bij het gebruik van verschillende kleuren.
Een speciale rondbreinaald maakt ook dat je niet steeds met die 4 losse naalden aan het schuiven bent. Nu hoef je alleen maar de steken steeds op te schuiven, want de naalden zijn met een plastic draad verbonden.

Bij deze set van Knitpro kan je verschillende diktes van naalden aan de draad schroeven.


Dat maakt het wisselen van naalddikte wel erg makkelijk!


Deze wol is een beetje onregelmatig, wat voor beginners een goede keus is, want zo rommelig hoort het er dus uit te zien..... Ik denk wel dat het onhandige wol is als je vaak iets wilt uithalen, want de wol haakt erg in elkaar. Ik moet er steeds aan denken vooral losjes te breien, het wordt al snel te strak vooral door het weven van de verschillende kleuren draden aan de achterkant van het werk.

Na de boord en het eerste deel van het patroon kwam de grote grijze vlakte. Verstand op 0 en doorbreien. Het is een beetje saai, maar het schiet ook wel snel op. Ik wist niet hoe de TV aan moest, want we hebben inmiddels 3 afstandsbedieningen en de televisie wordt meer voor PS4 gebruikt, wij kijken hooguit een half uur per week tv. Alleen bij het eten van zelfgemaakte broodjes hamburger of pizza uit de oven op vrijdag.
Dus TV werd niets, maar uiteindelijk kreeg ik het voor elkaar om een dvd van Harry Potter te kunnen afspelen. Deel 1 met de kleine Harry... Daarna verder "gebreeën" bij deel 3. Deel 2 stond niet in de rij op de plank, het kan zijn dat we die alleen als video hadden. Harry Potter was ineens een stuk ouder en wijzer. Zelfs zoon nr 3 kwam even meekijken. En de trui schoot zo lekker op!



Gisteravond nog een stuk gebreid met ondertussen filmpjes over breien van Youtube op de iPad. En nu is het lijf af tot de oksels. Nog even twee mouwen en dan het leukste deel, alles aan elkaar breien met de ronde pas en de mooie kleurtjes. Uiteindelijk hoeven alleen de oksels dichtgenaaid te worden en de halsboord omgeslagen en vastgenaaid, verder is alles dan af.

Het lijkt me een heerlijke zachte en warme trui te worden, die Lelllopi is hele harige wol. Ik kan gelukkig goed tegen dat gekriebel!

Iets maken met je Featherweight.

Het kwam er niet zo van om te bloggen, vooral omdat het zonder die handige app op de iPad niet zo makkelijk gaat en een andere app steeds wilde dat ik zelf foto's verkleinde en ze ook nog een naam gaf. Dat werkt zo remmend op mijn schrijven, echt niet prettig.

Maar als het met versturen via de mail en daarmee verkleinen wel gaat, kan ik met de Macbook schrijven.
Wij kregen een Macbook van school om de verouderde computers uit het gebouw te kunnen halen. Wel makkelijk om je eigen computer mee te nemen van lokaal naar lokaal en niet steeds te hoeven inloggen, maar een Macbook werkt iets anders dan een computer en dat valt niet altijd mee... Gelukkig went het wel. Een beetje.

Ik begrijp dan wel hoe mensen naar hun nieuwe Featherweight kijken. Iedereen zegt daarvan immers ook dat het zo makkelijk is, maar toch kun je in de problemen komen! Hoe vaak ik niet een mail krijg van een wanhopige naaister met een machine die ineens niets meer doet....
*****************************************************************************
Even een klein Featherweight-quizje:

Vraag 1  Aan welke kant moet de platte kant van de naald? En hoe kan je dat onthouden?
Vraag 2  Hoe moet de draad door de naald? Van welke kant naar welke kant?
Vraag 3  Wat is de juiste plaats van de positievinger als je de steekplaat weer terugzet?
Vraag 4  Hoe komt het dat een niet gereviseerde machine kan naaien zonder dat je het voetpedaal gebruikt?

(De antwoorden staan onderaan dit blogje!)
****************************************************************************
De Singer-meisjes zijn weer bijeen gekomen!


Met Saskia en Carla zat ik rond de tafel en we hebben gewerkt aan een tasje. Ieder op zijn eigen manier, maar helemaal met een Featherweight.

Een tasje met een rits! Dat lijkt altijd moeilijker dan het is, vooral omdat je het niet zo vaak gedaan hebt. Een ritssluitingvoetje is geen must, maar wel erg handig. Ik ga in de kerstvakantie alle voetjes uitproberen die ik heb en handleidingen maken voor een aantal workshops in 2017. Want die oude naaimachine-voetjes zijn zo leuk en maken het naaien zoveel makkelijker. Als je ze weet te gebruiken natuurlijk!

Dit is mijn tasje geworden. Het stofje was een blouse, de mouwen kon ik gebruiken voor de voor en achterkant, de centuur van de omslag voor de handvatten en de opengemaakte delen van de centuur voor het middendeel naast de rits. Gelukkig heb ik nog stof over, want die is zo mooi. Nu heb ik er een breiwerkje in, maar de pennen steken uit. Dus moet ik nog een breitas erbij maken. Weer met een rits!

Verder gingen mijn echtgenoot en ik een weekendje naar Keulen. Even in de kerstsfeer komen, nachtje in een hotel buiten de stad. Met de tram naar het centrum. We hadden mooi weer, dat was wel heel fijn!

Foto's maken om goed te onthouden wat me opvalt. Zoals deze handige tas met lange en korte handvatten. Als schoudertas en handtas.

Weer deze tassen gefotografeerd, net als vorig jaar of daarvoor.... Behoorlijk aan de prijs, allemaal mooi van kleur, vooral bij elkaar.

Bij de Duitse warenhuizen zoek ik altijd de afdeling met naaispullen op. Nu wel wat geruit band gekocht, hoewel ze dat in Nederland ook verkopen.

En altijd even kijken bij de Steiff-beren! Ik heb zelf een paar beren gemaakt en het is erg leuk om te doen.

Bij de Featherweight-Bee op 21 januari in Oosthuizen bij De Quiltmuis (klik) gaan we ook een begin maken met een beer. Kijk maar op de site van De Quiltmuis als je daar bij wilt zijn! Met een door jou uitgezocht pakket om met echte mohair een beertje te maken en die later (als je wilt) iets van kleding te geven.

Hoewel een mooi strikje met een hulstblaadje ook al kersterig is!

Bij die beren zie je ook al dat één beer leuk is, maar meerdere bij elkaar is nog leuker!!!


Die uitdrukking krijg je door de ogen goed te plaatsen en een beetje naar binnen te trekken. Als je met het kopje bezig bent, de neus borduurt, de oren en de ogen vastmaakt, dan komt de beer tot leven.

Bij één warenhuis maken ze een buitenetalage met hele voorstellingen met Steiff-dieren. Daar kijkt jong en oud. Maar inderdaad had ik dat al eerder gezien (ieder jaar weer.....).

De Steiff beren zijn mooi, maar echt, voor een klein bedrag kan je zelf een beer maken die net zo mooi is.

De Keulse Dom stond er net zo imposant bij als vorig jaar, met dezelfde blauwe lucht. Het leek wel zomer, op de temperatuur na dan.
Gelukkig werd het al om een uur of vier een beetje donkerder, want de lichtjes geven ook veel sfeer.























Voor kerst weer een duur horloge gezocht en gefotografeerd..... dat kost tenminste niets! Ik blijf dan uitrekenen hoeveel jaar dat werken is of hoe een groot deel dat is van de hypotheek van een gewoon huis ...


Over huizen gesproken... Zo'n heel dorpje in kerstsfeer is toch zo gezellig. Zie je het al staan in de huiskamer op het dressoir?

Erg leuk om te zien, maar weer vooral met veel bij elkaar. Dus ik doe het wel met de foto!

Op de terugweg de volgende dag hadden we een tussenstop in Arnhem. Mooie parkeergarage en gelijk midden in het centrum. Met heel veel mooie geveltjes! Knip, knip, foto, foto.

Dan heb ik wel eens medelijden met mijn echtgenoot. Die ziet mij wel kijken naar een winkel, maar dan niet naar de etalage, maar naar de bovenkant! En dan snel mijn iPhone pakken om weer een foto te maken. En nog eentje en nog eentje...

Maar ik geniet daar zo van! Sommige pandjes zijn juweeltjes.

Hier "het Hemelrijk", voor koffie met en lunch.

De "koffie met" was onze lunch!

Mmmmmmmmm!


En een terrazzo vloer bij een winkel.






Gebogen ramen met glas in lood.





En het tegel-tableau op onderstaande foto.... Knip!


Of in een portiek...Knip!


In de auto heb ik op de heen- en terugweg zitten breien. Aan een kerstvestje voor een beertje. Om tegelijk een patroon te oefenen voor een vest voor mijzelf. Wel besloten dat op een rondbreinaald te doen, want dat heen en weer breien, ik word er tureluurs van!


Antwoorden van de Featherweight-quiz:

Vraag 1: Platte kant van de naald moet links. Kijk maar eens naar de vorm van de steekplaat!
Vraag 2: De draad moet door de naald van rechts naar links!!!
Vraag 3: De positievinger moet in de gleuf van de steekplaat (A2 in B2).

Vraag 4: Een naaimachine die uit zichzelf naait heeft meestal nog ergens een condensator zitten. In het voetpedaal of onder de machine. Zoek even op mijn blog naar de informatie daarover.....