Zomaar wat proberen.

Mijn favoriete app om blogjes te maken op de iPad bestaat niet meer. Het grote voordeel van die app was dat foto's automatisch verkleind werden en makkelijk konden worden toegevoegd zonder ze eerst een naam te geven. Ik probeer het nu met een andere methode, maar zou graag van bloggers die via de iPad werken tips krijgen. Welke app gebruiken jullie? Wat zijn de voor- en nadelen?   Dit blogje heb ik gemaakt met BlogPad. De foto's zijn verkleind door ze eerst naar mezelf te mailen en daarna weer op te slaan. De grote foto's kunnen ervoor zorgen dat je op een gegeven moment geen foto's meer kan plaatsen zonder te betalen of oude blogjes te verwijderen.   Vorige week waren we even naar Hoorn. We parkeren dan onder de schouwburg, daar is altijd wel plek. Naast de schouwburg ligt het water van de Hoornse Hop. Deze fietsers kwamen zo mooi uit tegen de dreigende achtergrond.

En leuk om te zien wat ze aan boodschappen mee hadden!

Als je langs de dijk van Hoorn richting Purmerend rijdt, kom je door het polderlandschap met weilanden en sloten....

...met vergezichten en trekvogels...

...koeien, die een soort Bee houden, gezellig samen herkauwen...

... de schapen die grazen op de dijk die de polder moet beschermen tegen het water.

Zo typisch Hollands, zo gewoon en toch bijzonder. 

Nu ga ik even uploaden en kijken of deze fotootjes groter zijn dan bij de laatste blogjes.

 

Het regent hier behoorlijk! 'Snertweer' zou mijn moeder gezegd hebben. 'Quiltweer' kan je het ook noemen!

De bovendraadspanning: Het spannen van de veer!

http://singers-and-featherweights.blogspot.nl/2012/09/bovendraadspanning-regelaar-schoonmaken.html

http://singers-and-featherweights.blogspot.nl/2012/09/spanning-van-de-bovendraad-2.html

 

In de hierboven genoemde blogjes heb je al kunnen lezen over de bovendraadspanningsregelaar en hoe de onderdelen in elkaar gezet moeten worden. Wat niet zo duidelijk besproekn wordt, is het spannen van de veer.

De pen die uit de machine steekt gaat over in een breder gedeelte met groeven. De veer omvat drie delen van de bovendraagspanningsregelaar en heeft een lus en een rond gedeelte. Dat ronde gedeelte is het opgedraaide metaal en het uiteinde daarvan zit in het ronde gedeelte en steekt naar binnen toe wat uit.

Dat kleine stukje dat uitsteekt is nu van belang. Dat gaat straks in een groeve van de pen vallen. Dan zit de veer aan één kant vast.

Schuif de veer, terwijl hij de drie delen omvat, met de lus naar beneden gericht op de pen.

Op de foto hieronder zie je nog net hoe het uitstekende einde van de veer in een groef gaat glijden.

Steek de pen van het deel van de bovendraadspanningregelaar in het gaatje van de machine.

Friemel nu de lus van de veer naar boven toe, zodat de lus boven het haakje komt van het deel van de bovendraadspanningsregelaar dat je als eerst met een schroefje had vastgezet aan de machine.

Je kan nu de lus loslaten en hij valt terug tot op dat haakje. Zonder dat haakje zou de lus helemaal naar beneden willen draaien, maar dat haakje houdt hem tegen.

De veer is nu gespannen. Je kan hem optillen en met een klikje valt hij weer terug op het haakje.

En dat is precies de bedoeling. De veer wordt bij iedere steek door de draad opgetilt en trekt daarna bij iedere steek ook de draad weer terug. Zo blijft de draad op spanning.

Batiks.

Gisteren was de Singer Featherweight Onderhoudsworkshop in Etten-Leur, bij Quiltshop Leur. Omdat ik ruim op tijd wil zijn en we files konden verwachten vanwege de afsluiting van de Merwedebrug, reden we vroeg weg en via Rotterdam. Natuurlijk waren we nu veel te vroeg, maar een lekker kopje koffie en rustig opstarten is ook belangrijk. De deelnemers waren weer erg gezellig, de machientjes snorden en problemen als een vergeten voetpedaal of een ouderwetse ronde stekker konden orden opgelost. Ik had zelfs een mannelijke deelnemer met een Singer 201 die zeer verbaasd naar alle quilts keek en de naam van Gert van Raalten werd vaak genoemd als voorbeeld voor mannen die (willen) quilten. Het blog van Gert vind je hier:  https://realmenstitch.wordpress.com/ Gert maakt hele mooie quilts, quilt ze met piepkleine en regelmatige steekjes en is erg aardig, dus kom je hem tegen (bij de winkel van Carol Cox), schroom niet om met hem in gesprek te komen. Bovendien heeft hij ook een Featherweight. Ik ben gisteren tijdens de workshop weer helemaal vergeten foto's te maken, hoewel er genoeg momenten waren die de moeite waard waren voor een kiekje, zo goed was iedereen bezig met zijn machientje en ook behulpzaam. En de winkel is ook zo mooi. Een hele grote collectie stoffen, voor iedere smaak is er iets. Is er veel, kan ik beter zeggen! Hier kan iedereen slagen, zoveel keus! Quiltshop Leur staat ook op de beurs in Maastricht komende week, donderdag 20 t/m zondag 23 oktober 2016. Ik ga op zondag ernaar toe!

Ik kocht gisteren ook wat stofjes, mijn eerste batiks. Dochterlief wil een quilt om haar kamer op te fleuren. Iets met aqua leek haar wel mooi en met deskundige hulp heb ik wat uitgekozen om ermee te beginnen.

 

Ik vind de Double Wedding Ring een geweldig patroon, maar geen haalbare kaart. Iets makkelijks en snels moet het worden. Speuren op internet leverde wel iets op wat er een beetje op lijkt en daar ga ik me nu aan wagen.

 

Het probleem met Batik stoffen is dat je geen voor en achterkant ziet. En deze stoffen hebben ook geen kantlijn. Natuurlijk is de stof dubbelgevouwen op de rol, zodat de kant met de bergvouw de goede kant is. Maar als je een stukje stof hebt geknipt zit je niet altijd precies op de vouw hè, dus die aanwijzing helpt niet zoveel.

Gelukkig kan je op internet van alles vinden en met deze aanwijzingen hoop ik er toch uit te komen.

 

Dit artikel moet mij helpen:

 

https://laurieshifrindesigns.wordpress.com/2013/05/26/determining-rightwrong-side-of-batiks-and-dyed-fabrics/

 

Let op spikkeltjes en vage contouren, dat is de achterkant van de stof.

 

Ben benieuwd of ik het kan zien.

 

Behalve uitrusten en een wandeling met man en hond, ben ik vandaag bezig geweest met een hele vieze Featherweight. 

Voor en na!

Alles was vies van vet en smeer, van stof en ouderdom.

Maar een flinke poetsbeurt doet wonderen. De zilverkleurige metalen delen in een sopje groene zeep en de rest met wasbenzine of naaimachine-olie. Zelfs de stang waar de voet aan vastzit is in het sopje geweest! Maar de machine is nu weer schoon, van binnen en van buiten. Het is dankbaar werk en je ziet resultaat.

 

Nu gaat Annabelle aan de Batiks beginnen. Met 8 HST tegelijk. Daarover later meer. We hebben vakantie, dus lekker veel tijd voor van alles!

 

 

   

De kerstquilt-top is af!

Ik kocht een panel van Kathy Schmitz (www.kathyschmitz.com), 

om weer eens lekker met de hand te quilten.

Eenmaal thuis vroeg ik me af waar ik het dan zou kunnen ophangen als het klaar was. 

Nergens eigenlijk... 

Zo kwam ik op het idee er een rand van blokken omheen te maken. 

Ik had nog kerststof liggen die er mooi bij zou passen.

Met een Youtube filmpje van Missouri Quilt Company als voorbeeld, 

maakte ik de snelle blokken met een vierkant in een vierkant. 

Ideaal, makkelijk, leuk. En zeer snel!

 

Daarna keek ik nog eens naar de blokken 

die ik twee jaar geleden had gemaakt, met kleine sterretjes. 

De blokken waar de Flying Geese malletjes zo handig voor waren.

En die bleken dezelfde maat te zijn als de net gemaakte blokken! 

Toeval of een teken?

 Door de blokken om en om te leggen en er nog een paar bij te maken, leek het al heel wat!

Het panel werd iets verlengd, een randje er omheen maakte het precies pas.

Om de quilt nog wat groter te maken gebruikte ik stroken van de Jelly Rollen. 

Niet te moeilijk doen, 

niet te veel naar mooie combinaties streven,

 zeker niet denken aan hoe anderen het zouden doen (mooier, beter, origineler...).

Gewoon doen!

En iedere keer als ik een naaimachientje ging testen pakte ik de doos met de Kerstquilt-In-Wording en de lapjes. 

Bijna iedere dag een klein stukje verder. En ook nog een paar avonden met mijn eigen trouwe Featherweight.

Telkens legde ik iets klaar zodat ik de volgende keer gelijk weer verder kon met een makkelijk stukje.

En mijn garen en bijpassende spoeltje deed ik in een speciaal doosje, 

zodat ik wist waar het bleef en niet in een naaimachine of in een tasje verdween.

Dit doosje is van Xenos en past ook nog naast de Featherweight in de koffer, 

onder het bakje als het een nieuwer model is.

Zo werkte ik steeds verder aan de Kerstquilt.

Zonder patroon en zonder vooropgezet plan.

Eigenlijk wel heel prettig!

En gistermiddag naaide ik de laatste randen eraan.

Als de quilt nu gequild is, komt er nog een lichte rand omheen. 

Zoals ook tussen het middenstuk en de buitenste rand zit.

Omdat ik daar nog een Jelly Roll strook van heb. Zo simpel is die keuze dan!

En het quilten?

Dat ga ik laten doen! 

Machinaal.

Want..

Dat gaat sneller.

Dan is ie misschien wel klaar voor de kerst.

Dan kan ik verder met een andere UFO.

Of iets nieuws beginnen. Dochterlief heeft een nieuwe kamer. 

En ze zag wat moois bij mijn lapjes voorraad. 

Als ik nu weer eens iets snels en simpels ga maken?

Knip. Roetsch. Klaar!

 

Agenda van Het Singer Winkeltje.

Agenda!!   

Hierboven vind je de agenda van Het Singer Winkeltje.
Volgende week zaterdag geef ik een Singer Featherweight Onderhoudsworkshop in Etten-Leur, bij quiltshop Leur.

Op deze schitterende locatie ben ik al eens eerder geweest en het belooft nu ook weer een topdag te worden! Er is nog plaats, dus wil je erbij zijn, geef je dan op bij de quiltwinkel en neem je naaimachientje mee. Met de hulp die je nodig hebt, leer je het onderhoud van je machine en kan je vol zelfvertrouwen aan de slag. Je leert je Singertje beter kennen en het is nog gezellig ook! Technisch hoef je niet te zijn en zelfs zonder naaiervaring kan je meedoen! 

Wil je wel eens een Featherweight proberen? Je kan tegen een kleine vergoeding (€10) een machientje lenen en zo ontdekken hoe heerlijk simpel het onderhoud en de werking is. Wil je daarna de machine overnemen, dat kan natuurlijk! En zo niet? Ook goed! Neem wel even contact met me op, dan weet ik hoeveel machientjes ik daarvoor mee moet nemen. In de agenda kan je ook de andere locaties zien waar ik de komende tijd aanwezig ben. De agenda loopt door tot maart 2017. Geef je altijd op bij de desbetreffende winkel. Zij weten hoeveel plaats er nog is.    

Weekend!

Hebben jullie dat nou ook? Je zoekt iets op Marktplaats, een oude Singer lockmachine, en ineens heb je een Duits keukenkastje in je naaikamer staan!

Met porceleinen laadjes en achter het deurtje twee kleine plankjes, één met gaatjes voor de eieren.

Heel handig om troepjes gesorteerd op te bergen en leuker dan plastic bakjes.

Net Marge even olie en smeersel gegeven. Mijn eigen machientje had dat nodig, ze klonk wat metalig. En inderdaad maakt ze nu weer een zoemend en snorrend geluid.

Marge is van 1935 en heeft een 110V motor.

Ik heb haar meteen een LED-lampje gegeven. Van de bestelde LED-lampjes zijn nu de 110V lampjes binnengekomen, dus die kan ik gaan versturen. Ik hoop de lampjes voor 230V machientjes snel te ontvangen, dan plaats ik ze weer in Het Singer Winkeltje. 

Dit weekend werk ik verder aan de Kerstquilt. Dat schiet nu wel op. En het doel is om de quilt met kerst af te hebben!

Jet Bartman in Utrecht.

In augustus waren we een dag naar Utrecht. Niet zomaar, we hadden een MISSIE!

Utrecht is vol leuke pandjes. Zoals hier..

En deze heb ik volgens mijn echtgenoot al zo vaak gefotografeerd! Maar blijft mooi!

Half augustus was het vaak regenachtig, dus iedereen genoot van deze zonnige dag.

Dat gebogen glas geeft de etalages een sjieke uitstraling.

Dit logo moet toch ook weer gekiekt worden.

En wat staat daar in de etalage?

Een mooie Singer 15 trapnaaimachine!

Die kleurige jurken zijn toch geweldig om te zien! Foto!

Deze winkel ruik je al voor je hem ziet. Dan denken we even aan Dochterlief. Het hele huis rook naar Lush als ze van haar bijbaantje thuis kwam. En de proefpotjes die ze na een bijscholing meekreeg stonden werkelijk overal! Wel heel lekker hoor, maar de lucht werd soms echt teveel!

Een terrasje met uitzicht op De Vingerhoed. 

De doorkijkjes bij de Oude Gracht.

We moesten ook ergens in de buurt van de Oude Gracht zijn. Vlakbij de Dom van Utrecht.

In de Schoutenstraat, op nr 4s. Je kan nog net de Dom zien.

Die s van Schoutenstraat 4s slaat op souterrain. Dat is een ruimte die niet de begane grond is, maar ook geen kelder. Een beetje ertussenin.

Hier is de winkel van Jet & De Juffrouw. Allebei edelsmeden. 

Wij hadden een afspraak met Jet. Jet Bartman is een vriendin van de Breiclub. Ik heb al eens eerder iets over haar geschreven.

In het souterrain kom je van alles tegen aan gereedschappen en werkbanken. En creativiteit!

Zelfs het opbergen van gereedschap is origineel.

De gebogen muren van de ruimte lopen door in de plafonds en die lijnen zie je terug in de werktafels. Hier worden straks ook workshops gegeven. Straks, want de officiele opening van de winkel was een paar dagen geleden. 

Alles is gloednieuw!

Ook bijzonder is de oude waterput. Een hele dikke glasplaat in de vloer maakt het mogelijk om een kijkje te nemen in het vroegere ondergrondse leven van een stukje Utrecht.

Jet maakt eigen werk, maar je kan ook je wensen met haar bespreken. Ter inspiratie had ik op haar site gekeken.

Er zijn voorbeelden van stoerder werk en ook van ragfijne constructies.

Jet gebruikt Fairtrade goud en gerecycled goud.

Ik houd van steviger materiaal. Niet al te fijntjes en kwetsbaar.

Het is belangrijk om te weten wat je wel en wat je niet aan spreekt. Dit bovenste vond ik erg mooi. Simpele lijnen, stevig en toch elegant.

Zoals meer mensen had ik wat sieraden waar ik niets meer mee deed. 

Eén oorbel van een paar. De trouwringen van mijn moeder en stiefvader. Een goud kettinkje met een van mijn moeder geërfde hanger die ik heel lelijk vond. 

Het lag al jaren in een doosje weggestop tot ik in gesprek raakte met Jet. Ik wilde er wel iets van laten maken, wist ongeveer wel wat het moest worden, maar had geen idee van de mogelijkheden.

Dan is het geweldig om met iemand te praten die alle expertise heeft en goed kan luisteren. Die wensen en ideeën kan combineren en uitwerkt tot een voorbeeldje in koper waar ik al helemaal verliefd op werd! Zo knap!

Vandaag mocht ik komen om het gemaakte werk op te halen! Zo spannend!

Dit is het geworden:

Mijn eigen Featherweight-hangertje!

Ik ben er zo blij mee! Helemaal naar mijn zin. Gemaakt van de ringen met het oogje en lusje van de  oude hanger. Je ziet het knopje van de oorbel terug in de draadspanningsregelaar. Nu heb ik een aandenken waar ik wel blij van word als ik het zie. Dit is toch veel leuker dan vergeten ringen in een doosje achterin de la?!

Heb je ook goud of zilver over en wil je daar iets nieuws van laten maken? Jet Bartman kan je wensen vertalen in een uniek sieraad, waarbij je, als je het wilt, zelfs een deel van de kosten kan betalen met het overige materiaal. Dat is recyclen en 'fair trade' tegelijk!

Op de site van Jet vind je alle informatie om contact te leggen.

http://www.jetbartman.nl/