Workshops!

Januari 2015 begint al goed voor mij en de Singer Featherweight liefhebbers!

Eerst op zondag 18 januari de Singertjesdag bij Atelier Bep, waar nieuwe aanmelders op de reservelijst komen, want de dag is al volgeboekt.
Bep heeft (behalve de heerlijke soep en ander lekkers) weer een echt Bep-project om te maken en ik loop rond om te helpen met de naaimachientjes. Natuurlijk kan iedereen vragen stellen over het onderhoud en afstellen! Vaak luisteren meteen de anderen in de buurt mee en zo heeft iedereen er iets aan. Dus heb je een probleem of wil je iets weten, schroom niet het te vragen!

Op zaterdag 24 januari is er bij 'De Quiltmuis' in Oosthuizen ook een Singer Featherweight dag. Hier is plaats voor 6-8 personen. We beginnen met een onderhoudsworkshop waarbij we onder de steekplaat gaan reinigen, kijken we achter het spoelhuis (!) of daar draadjes garen zitten en gaan we de machientjes oliën en smeren. Daarna heeft Marlies een heel leuk werkstuk voor de deelnemers en komt ondertussen het afstellen nog aan bod.

De dag is compleet met een lunch in de vorm van een High Tea.

Wil je naar deze workshop om eens te kijken of een Featherweight wat voor je zou zijn, of heb jij wel een Featherweight maar wil je samen met een vriend(in) komen? Ik kan een Featherweight meenemen om eens kennis te maken met deze kleine naaimachine. Geef dat wel aan bij de inschrijving!





Verder staat er weer een nieuwe (nou ja, 63 jaar jonge) Featherweight in Het Singer Winkeltje te wachten op een liefhebber....

Een nieuwe oude Singer Featherweight uit 1935.

Het was me nog niet eerder overkomen dat iemand mij vroeg of ik een Singer Featherweight wilde overnemen! Ik was echt verrast en ook benieuwd. En omdat het niet zo ver weg was, reed ik naar het noorden.

Het bekende zwarte koffertje stond op tafel. Een gewoon Featherweight koffertje.

Met een andere handwerkster heb ik altijd wel wat te bepraten en de mooie zelfgemaakte quilts gaven zeker gespreksstof. Wat een luxe om een stapel quilts als decoratie neer te kunnen leggen! De kleuren waren perfect. De steekjes van het quilten zo netjes en regelmatig! Geweldig!

Maar na de koffie ging ik toch echt het koffertje van het Singertje open maken. En tot mijn grote verbazing kwam daar een voetpedaal uit dat anders was dan de gewone zwarte bakelieten voetpedalen.

Dit betekende dat het een hele oude Singer 221 moest zijn, uit de begin periode.

Snel de machine uit de koffer.

Misschien dat dit machientje er voor een niet-kenner uitziet als een gewone Featherweight, maar er zijn een paar kenmerken waardoor je kunt zien dat het een oude is:

1. Het voetpedaal dus. Geheel van metaal. Andere rubbers, andere sluiting. Binnenwerk is wel bijna hetzelfde.

2. Het schakelaartje van de lamp dat niet op de lamp zit, maar beneden op de basis van de machine. Het is een pittig zwarte knopje, meer een pionnetje.

3. De chromen rand van het handwiel. Latere modellen hebben een geheel zwart handwiel.

4. De geleider van de draadopwinder zit aan de zijkant van de machine en niet op de basis. Dit is veranderd omdat Singer een tafel heeft ontworpen om de Featherweight in te zetten en de draadgeleider zat daarvoor in de weg.

Snel zocht ik op mijn telefoon door middel van mijn eigen blog het serienummer na.

18 maart 1935 is deze machine geregistreerd. Dat betekent dat ze in de periode daarvoor geproduceerd is. Mijn moeder was van 4 februari 1935. Even oud dus! Deze Singer Featherweight is over een paar maanden 80 jaar. 80 jaar, dat is echt oud! Mijn moeder heeft dat niet mogen beleven...

Natuurlijk heb ik deze naaimachine overgenomen! Ik had niet verwacht ooit zo'n oude Singer Featherweight te zien, laat staan te bezitten! Echt een hele grote verrassing!

Na nog een gouden tip voor het appliqueren reed ik naar huis.

Meteen de machine een oliebehandeling gegeven. Daar begin ik altijd mee, om het goed te laten in trekken. Ook wat stof verwijderd onder de steekplaat, maar dat was niet veel.

Er moest van alles gebeuren, want de machine deed het niet met het voetpedaal en een benodigde omvormer. Gelukkig wel met een voetpedaal van een andere Singer. 

Was het oude voetpedaal te redden? Volgende keer meer hierover en wat daglichtfoto's!

Visitekaartje.

Gisteren was het Cyber Monday in de VS. Ik had er nog nooit van gehoord, maar wel van het begrip Black Friday en dit is net zo'n uitverkoop, maar dan met andere artikelen.
Zoon 2 heeft gespaard voor een zelf te bouwen computer en hield van alles in de gaten wat de prijsontwikkeling betreft. Hij heeft nu zijn slag geslagen!

Vanwege Cyber Monday kreeg ik korting op visitekaartjes. Even zoeken naar een mooi ontwerp, eigen teksten erbij en voila! Ik vind het een schattig plaatje! En dit past bij mij.













Nu zijn de kaartjes al gedrukt en op weg via de post. Nog even wachten...

Walking foot, low shank en slant shank.

Verder met de Sneeuwbal-quilt. De onder- en bovenrand moesten aan het middenstuk.

Ik kreeg al de vraag waarom ik deze quilt in gedeeltes had gemaakt en of dat niet heel tijdrovend was om nu weer die stukken aan elkaar te zetten. 

Deze quilt is grotendeels met de naaimachine gequilt, dat wil zeggen dat de bovenlaag, de vulling en de onderlaag met de machine op elkaar zijn gestikt. De gekleurde vlakjes zijn diagonaal doorgestikt en de groene randen zijn met een motief van hartjes doorgestikt.

Omdat ik veel met een kleine Singer Featherweight werk, moeten de lappen niet te groot zijn, anders passen ze niet onder de boog van de naaimachine. Zo'n grote quilt is niet makkelijk te hanteren. Door de quilt in kleinere delen te maken en te quilten, is dat met een gewone huishoudnaaimachine wel te doen. Zelfs met de Featherweight.

Maar het blijft een klus en het is jammer dat het in elkaar zetten ook weer veel tijd kost. Omdat ik steeds de naaimachine tevoorschijn moet halen en alleen de grote tafel vrij is als iedereen van dit gezin weg is, zou het wel sneller kunnen zijn geweest als ik alles met de hand gequilt had.... En ik vind het ook erg mooi met de hand, zeker bij een quilt met een antieke uitstraling.

Maar voor ik droom over volgende quilten, eerst moest deze af!

Ik had een goede walking foot, zo'n handige accessoire bij de naaimachine waarmee je verschillende lagen stof kan naaien zonder dat ze verschuiven. 

Ik had er zelfs meerdere. Dus ik gaf er twee weg aan vriendinnen die ze goed konden gebruiken. 

Van de week wilde ik beginnen met de bovenrand van de Sneeuwbal-quilt vastnaaien te aan het middenstuk. Eerst alles met spelden op elkaar, er goed op lettend dat de motieven netjes doorlopen. 

Ik moest wel een beetje smokkelen, want al bij het middenstuk dat bestaat uit 3 delen, zat een rij een beetje scheef. Heeft iedereen dat wel eens, of zijn dat echte beginners fouten?

Waar ik nu al handiger in ben is het insteken van de spelden in de richting waardoor ze bij het naaien er makkelijker uit te halen zijn. Deze deed ik nu met het kopje onder, als de smalle kant van het naaiwerk rechts is. Zo'n brede quilt haal je niet onder de boog van de naaimachine door!

Met de walking foot naai ik liever niet over overdwarse spelden heen.

De Singer 222 naaimachine op tafel en de walking foot er snel op.... 

Ging niet, paste niet... Andere walking foot geprobeerd uit de voorraad. Zelfde probleem. Nog een walking foot erbij gepakt, uit het doosje van de Singer 301. Nu ik eens goed keek, snapte ik het probleem! 

Toevallig waren die andere ook voor slant shank naaimachines! Slant shank betekent dat het voetje scheef staat en iets hoger dan bij low shank naaimachines.

De meeste oude Singer naaimachines zijn low shank, zoals de 221 en 222. (En de 15, 27, 28, 201..).

De Singer 301 is slant shank.

Gelukkig past het spoeltje van de Featherweight ook in het spoelhuis van 'Big Sister' Singer 301, dus ik kon snel verder met mijn werk. Wel heb ik een paar walking foot of boventransportvoeten besteld. Één voor bij mijn naaimachinespulletjes en ook voor in Het Singer Winkeltje. 

Op de foto zie je de slant shank links en de nieuwe low shank rechts. Deze heeft ook een quilt liniaal, waarmee je evenwijdige banen kan stikken.

Met de Singer 301 en de boventransportvoet ging het nu heel snel en zat de top van de quilt in elkaar.

Vandaag heb ik de tussenvulling van een van de stroken op maat geknipt en vastgenaaid aan de vulling van het middendeel. 

De vulling naai ik stotend tegen elkaar en het ging uiteindelijk het best met een soort Z-vormige steken.

Zo zitten de tussenvullingen naast elkaar en kunnen niet verschuiven. De steken mogen groot zijn, omdat dit niet meer te zien is als de quilt klaar is.

De achterkantstof van de kant die nog lang was, is afgetekend op 2,5 inch en is op maat geknipt. Nu kan deze met een omslag over de naad netjes tegen de achterkant genaaid worden.

Ik ontdekte wel dat de vulling van het middenstuk iets dikker is dan van de strook waar ik nu bezig was. 

Hoe dat kan? Geen idee! Ik dacht dat ik steeds hetzelfde kocht. Gelukkig zit de dikste vulling in het middendeel, daar is het dan het warmste. Nu hoop ik dat het verschil in dikte niet te zien is. Of dat het één meer gaat krimpen dan het ander... Om maar iets naars te bedenken!

Maar het wordt al een echte quilt zo. Wat een lap! De hele keukenvloer is gevuld. 

Natuurlijk ook even op bed passen.....de matrasmaat is 160x200 cm. 

Staat wel mooi, hoewel ik moet wennen aan het groen. Groen is eigenlijk mijn kleur niet zo. Buiten de "comfort zone". Dat is ook wel goed, anders wordt het zo saai.

Sneeuwbal-quilt.........

Komt 'ie ooit nog af? De Sneeuwbal-quilt? 

Ik zag aan de microstitch-pennetjes dat ik er nog na mijn verjaardag aan gewerkt heb, want dat was een verjaarscadeau. Maar toen kwam de Farmer's Wife en de Passion Sampler. En de Randjes per Week iedere zaterdagochtend...

(Bij de Randjes vlotte het sinds de zomer niet meer zo, maar nu heb ik een daglichtlamp en dat scheelt enorm! Ideaal zo'n lichtbron!!!!)

En tussendoor regelmatig een Singer Featherweight die vertroeteld moet worden en dan naar een nieuwe eigenaresse gaat...

De Sneeuwbal-quilt hing in een tas aan de kapstok onder de trap, maar gisteren heb ik hem tevoorschijn gehaald. Zelf ook benieuwd hoever ik ermee was.

En dat viel niet tegen!

Ik legde de delen op de keukenvloer. De delen van het midden zitten al aan elkaar vast. De rand aan de boven- en onderkant ook. Daar heb ik nu de hartjes voor het quilten afgetekend en als dat gedaan is (met de Featherweight) kunnen die delen aan het middenstuk en dan nog een bies eromheen.... Bijna klaar dus!

Vorig jaar wilde ik deze quilt al af hebben om mee te nemen naar Atelier Bep, nu moet dat toch lukken. Toch? Streefdatum is zaterdag 17 januari 2015. Kan ik hem één nachtje op het bed leggen, want ik heb nog nooit onder een quilt geslapen! En dan kan 'ie de 18e mee naar Hall.

Kleine Monty met zijn kromme pootje en rare bekkie dook meteen op de quilt! Hij is sinds augustus een stukje dikker geworden, waardoor hij er niet meer uitziet als een scharminkel.

En Stina deed eerst voorzichtig een paar stapjes op de quilt, waarna ze ging liggen rollen en wrijven. 

Zij vinden het al een groot succes worden. Het is ook een grote quilt!

Nog even doorzetten dus!

Quiltmuis in Oosthuizen.

Carla en ik hadden op de fiets gekund, maar gingen met de auto. En we hadden de kortste weg kunnen nemen, maar reden natuurlijk weer vreselijk om! Soms zijn wegen afgesloten omdat er gebouwd wordt. Of het is ineens een fietspad!

Maar we kwamen er: De Quiltmuis in Oosthuizen! Een nieuw (sinds 1 oktober 2014) winkeltje. 

Een oase in een quiltwoestijn! Want hier in de buurt is helemaal niets. Voor een rantsoen lapjes moesten we naar Amsterdam, Hoorn of Haarlem.

Dus we zijn heel erg blij! 

Een knus winkeltje met heel veel stofjes, waar ik alles wel mooi vind! En nu al in kerstsfeer, echt gezellig! Met een kopje koffie erbij een tijd zitten praten met Marlies Wolda, hier rechts op de foto.

Natuurlijk hebben we het ook over de Singer Featherweight gehad...

Er was zoveel te zien!

Stoffen in hele mooie kleuren. En van alles wat je verder nodig hebt voor patchwork en quilten.

En een tafel waar plaats is voor 6 personen voor een workshop.

Natuurlijk was de echte quiltmuis ook aanwezig!

De Quiltmuis heeft natuurlijk een website: www.dequiltmuis.nl. Hier kan je de openingstijden bekijken.

Er gingen er wat spulletjes mee naar huis... De FriXion pen is om te schrijven of tekenen op stof, waarna met een hete strijkbout de penlijntjes meteen weg zijn. Het leek wel toveren!

Ik zit nu nog na te genieten. Een quiltwinkel, zo dichtbij! De kortste weg met de auto is via het stadje en dan de lange Purmerenderweg af.

Met de fiets gaan we van de zomer wel een keertje en dan binnendoor. Dat is nog korter!

Cathedral Windows.

Cathedral Windows is een techniek van lapjes vouwen zoals je op de kleuterschool al leerde, puntjes naar het midden, waarna je een gekleurd vierkantje neerlegd en de randjes van het grote lapje gaat omvouwen. Die randjes naai je vast en dan heb je je eerst raampje af.

Ik had het al een keer op de site van Atelier Bep gezien. Een schattig kussentje had Bep ermee gemaakt.

Het bleef een beetje kriebelen om deze Cathedral Windows een keer te proberen.

Na een workshop snap je helemaal hoe het moet, maar er staan genoeg tutorials op internet om te beginnen met deze methode.

Ik was begonnen met ongebleekt katoen als basis. Van de zomer gekocht op de Weversmarkt in Hoorn. Het was een hele stapel lappen die ooit de planken van een marktkraam hadden bedekt. Hier en daar zitten kleine gaatjes waar nietjes hebben gezeten. Ik heb een gaatje gestopt.

Het is mooie stof: simpel, maar degelijk.

De gevouwen vierkantjes stik ik met de naaimachine in model en aan elkaar. De puntjes eerst met een paar steekjes en naald en draad. De gekleurde raampjes deed ik met de hand. 

Maar het gaat zo langzaam! En de vierkantjes zijn zo klein! Net iets meer dan 4 cm...

Zondag een paar uur eraan gewerkt en hoewel het beter ging, was ik nog niet klaar met het werkje...

Het schiet dus niet snel genoeg op naar mijn zin.

Vandaag even een andere techniek toegepast. En alle begin is moeilijk, het is even uitzoeken wat handig gaat.

Ten eerst heb ik de puntjes van de lapjes met het Free Motion Quiltvoetje vastgezet. Je kan dan zonder je werk te draaien van voor naar achter en links en rechts...

Daarna probeerde ik de sponningen vast te naaien met het FM voetje, maar dat was geen succes. Onregelmatige steekjes, geen rechte lijnen.

Nu doe ik het zo:

-doe een druppeltje lijm op ieder hoekpuntje van je gekleurde raampje. 

-plak het raampje vast. Eventjes aandrukken en laten drogen.

-naai steeds de linker sponning.

-zet de naald in de hoek van het raampje, dus tussen alle raampjes in.

*

-vouw de sponning om, vanuit de ene hoek ruim naar binnen tot aan de andere hoekpunt.

-stik langs de rand van de sponning met je gewone naaivoetje en laat het smalle teentje van de voet langs de sponning lopen.

-naai door tot de andere hoek tussen de raampjes. Probeer een mooie vloeiende lijn te maken. Accepteer dat dat niet altijd lukt..

-draai je werk.

-begin weer bij *

De handgenaaide raampjes zijn mooier. Dat is van een afstand niet zo te zien. Er zit meer reliëf in het handwerk, meer 3D effect.

Maar op de machine gaat het zo veel sneller! En nu ik het op deze manier doe, wordt het ook wel netjes. Er komen nog knoopjes op de kruispunten.

Het wordt een kleedje voor op het antieke naaitafeltje. Nog een paar gekleurde lapjes om te oefenen en het is klaar.

Want de achterkant is meteen ook afgewerkt!