Affo!

Zo, het was even doorwerken, maar nu is het quiltje af.

Alleen nog nadenken over het ophangsysteem. 

De tekst "het nest" is een verwijzing naar de naam van ons huis. Niet dat het een vrijstaand huis in het bos is, maar ook een tussenwoning, een rijtjeshuis in een doodgewone straat, mag een naam hebben! Het is een heerlijk huis, waar ik negen jaar geleden met 4 kinderen kwam wonen en waar ik nu met echtgenoot, 3 kinderen (en aanhang), 3 katten en een hondje en heel veel Singer naaimachines heel prettig woon!

De tekst heb ik met de naaimachine op het label gestikt, met de FW 222 en de Simanco 171071 Darning foot die bij de Singer 222 hoort. Ik heb de neiging te snel te stikken bij het borduren, dus ik moet nog veel oefenen!

Ook heb ik de Stitch-in-the-ditch voet gebruikt. De eerste baan had ik de 'berg' aan de verkeerde kant, daarna niet meer natuurlijk! 

Nu ik toch met een foutenanalyse bezig ben: ik heb alles met neutraal gekleurd garen gestikt. Voortaan zal ik voor het doorstikken een geschikte kleur kiezen. 

Over de binding ben ik erg tevreden. Ik vind dat gele stofje niet mooi, maar als accentje is het erg geslaagd. Ik zag ergens deze dubbele binding en wilde het eens proberen. Het is simpel om te doen, maar ziet er bijzonder uit.

De uitstekende foto-tutorial kan je hier vinden:

www.52quilts.com

 

Zo'n klein quiltje is echt leuk om te doen en ik leer er veel van. Echt een snackje voor tussendoor!

Mini quilt en pakketje van Gonesewing.com.

Even een daglicht foto van het quiltje waar ik mee bezig ben. Het is van een pakketje van Atelier Bep. Duidelijke beschrijving, maar in mijn enthousiasme knipte ik niet een stukje stof voor de voorkant op maat, maar gebruikte het hele lapje. Waardoor ik bij de eerste rand het probleem kreeg dat ik tekort van die stof had. Dus een beetje creatief en daarna alles maar gedaan zoals ik het leuk vond. Een beetje van mezelf en een beetje van Bep, zullen we maar zeggen! 

Er zit meer dan genoeg stof bijgeleverd om het geheel groter te maken dan bedoeld.

Ook zijn de artikelen die ik besteld heb bij Gonesewing binnen gekomen. De verzendkosten zijn $ 3,33, waar ter wereld je adres ook is! Zij betalen dus de rest van de $14,90. Ik hoop voor ze dat het rendabel is...

Ik heb spoeltjes besteld voor de FW's en meteen 4 tubes motorvet. Viltjes, een 110 V lampje voor de FW die een Amerikaans 110V motortje heeft, een riempje, 4 schroeven voor de steekplaat (moet nog passen of dat de goede maat is wat schroefdraad betreft)

en een stitch-in-the-ditch voetje met low shank. Die kan ik bij het kleine quiltje goed gebruiken!

Ik had Gonesewing al getipt als internetwinkel. Het is allemaal keurig verpakt en gewone prijzen met weinig  verzendkosten. Voor herhaling vatbaar als ik weer iets nodig heb!

Examens nagekeken, nu even tijd voor nieuwe dingen!

De examens van mijn leerlingen heb ik nagekeken, doorgesproken met een hele groep collega's uit de regio, weer wat opdrachten opnieuw beoordeeld en de behaalde punten doorgegeven aan de tweede corrector. Die gaat nu mijn werk controleren. Daarna bespreken we dat per telefoon en hoop ik dat het akkoord is. Ook ik ben tweede corrector van weer iemand anders. Het is een drukke periode! 

Nu zit ik even achter de naaimachine. Bezig met een klein quiltje. Wat uitproberen, nieuwe voetjes en technieken. Ik ga snel verder, tijd is kostbaar deze dagen!!

Monty en Charlie.

Kleine poesjes worden groot zeggen ze. En voor Charlie geldt dat ook. Hij is een flinke kater en net zo groot als 'oom' James, onze 3 jaar oude kat. En groter dan de hond, maar daar is geen kunst aan met een laag-potige Jack Russell!

Monty is het broertje van Charlie. We durfden hem niet te kiezen uit het nest, omdat hij zo mini was dat we dachten dat hij het niet zou halen. Omdat niemand Monty wilde, hebben we hem ook meegenomen toen Charlie weg mocht bij zijn moeder, we vonden Monty wat pittiger worden en hij bleek toch levensvatbaar genoeg. 

Charlie was echt een moederskindje en ligt nog steeds graag op schoot, als een kitten bij de moederpoes. Hij eist een schoot en spint dan luid.

Monty is meer bescheiden en zo dankbaar als hij bij een van ons mag liggen! Hij is nog steeds erg klein, had maar één balletje en heeft maar één nier. Zijn rechtervoorpoot is krom / scheef / korter, dus hij loopt een beetje als Quasi Modo. We noemen hem dan Hobbeltje. Verder heeft een behoorlijke overbeet, echt een raar koppie. Zijn bekje eindigt niet vooraan, maar onder zijn kop, dus hij heeft wat moeite met eten. Een brokje dat naast het bakje ligt, kan hij niet oppakken.

Maar hij is zó lief, zo tevreden met een aaitje, massage, aandacht, spelletje met de hengel! En iedereen is dol op hem omdat hij zich tegen je aannestelt als je hem optilt en op schoot dankbaar zwijmelend naar je opkijkt. Op andere momenten is het gewoon een kat als alle andere, die luid mauwt als hij wil dat je de keukendeur open maakt. 

Dat hij zo klein is, maakt dat hij iets vertederends heeft. 

Kleine Monty.... We weten niet hoe het verder zal gaan met zijn gezondheid en gebreken. Maar wat zijn we blij dat hij erbij is gekomen!

Singer Blind Stitch Attachment 86649.

 De Singer Blind Stitch Attachment heb ik al langere tijd in huis, maar steeds geen aanleiding om het apparaatje eens te gebruiken. Tot er gordijnen gezoomd moesten worden.










Het slappe doosje bevat de Blind Stitcher en de gebruiksaanwijzing. De bijbehorende schroef is foetsie, dus die heb ik van een Buttonholer geleend.

 

Het verschil met de gewone schroef waarmee je voetje aan de machine vastzit, is het gleufje voor een schroevendraaier. Nu kan je extra kracht zetten om deze zware attachment die ook nog eens beweegt, goed vast te maken.

 

 Nu gaat íe niet zo gemakkelijk los zitten. De naald zou bij een wiebelend attachment op het voetje kunnen komen en afbreken.







Ik heb lang naar dit plaatje uit de handleiding gekeken en de stof gevouwen, voor ik precies snapte wat de bedoeling was.


Met het apparaatje stik je langs de lijn van de vouw en om de 6 stiksteekjes schuift de Blind Stitcher even de stof naar rechts, zodat er een zigzag-steekje ontstaat. Dat kleine uitstapje (aan de linkerkant van de stiksteekjes!) zet de zoom aan het gordijn vast.

Singer Simanco 36865

Edge Stitcher

Om het iets gemakkelijker te maken, heb ik eerst een zoompje gestikt in de onderkant van de stof.

Hiervoor heb ik de Singer Simanco 36865 Edge Stitcher gebruikt. Dat werkt goed als je met je rechterhand de zoom vasthoudt en met je linkerhand de grote lap bijstuurt. Omdat ik met links de camera vasthield, zie je dat niet op de foto!

 



Daarna begon het circus van het plooien vouwen. Misschien toch beter zoiets te oefenen met een klein lapje, in plaats van een half-kamerbreed-gordijn dat ook nog gevoerd is.. En ook slimmer om te oefenen op de voering.. Maar het ging wel hoor!


















Een close-up van het voetje. Het rechtergedeelte glijdt langs de vouw. Daar worden de stiksteekjes gemaakt. Regelmatig schuift de stof dan naar rechts, zodat de naald in de stof aan de linkerkant van de vouw één steekje kan maken. Omdat er maar een paar draadjes van de stof gepakt worden, is straks aan de goede kant van de stof alleen maar een klein steekje te zien.











Onderaan is de binnenvouw, bovenaan is de zoom te zien. De stof waar je nu op kijkt is de achterkant van het gordijn. Als het klaar is klap je de zoom naar rechts, de onderkant van het gordijn.

Toen ik eenmaal alles onder controle had, ging het razendsnel. Wat een uitvinding is dit!! En waar kan ik het nog meer voor gebruiken? Als je toch zo even een quilt kan afwerken, zonder met de hand te die eindeloze reeks steekjes te moeten zetten!










 

 Het uiteindelijke resultaat.

Dit is de achterkant van het gordijn, met de stiklijn voor het eerste zoompje en de stiklijn van de Blind Stitcher.

En hier zie je de voorkant van het gordijn. Kleine steekjes waar de zoom vastgenaaid zit aan de stof. Klein boutje erover en het is glad.

Bij de voeringstof heb ik de zoom die ik in het echte gordijn vooraf stikte alleen maar gevouwen, want de Blind Stitch Attachment stikt die natuurlijk ook vast.






Heb je wel zo'n apparaatje, maar niet het bijbehorende boekje, dan kan je bij de International Sewing Machine Collector's Society de HANDLEIDING downloaden. Ik zet het ook onder het kopje handleidingen bovenaan het blog. Die ISMACS is sowieso interessant om eens rond te neuzen.

Verder heb ik bij Ebay een sleutel gescoord voor een houten kap van een oude Singer naaimachine. Komt voor de prijs van 2 ijsjes helemaal uit Frankrijk.

 

Ik heb met PayPal betaald, geen enkel probleem.

 

En het is toch veel te koud voor ijs, dan liever dit sleuteltje!

 

De foto is trouwens een vergroting, want het heeft de grootte van mijn pink.

 

Je wil je oude Singer naaimachine verkopen....

Natuurlijk zijn er redenen om een Singer naaimachine te verkopen.














Emigratie is een goede reden om een trapnaaimachine te verkopen, want zo'n groot apparaat verschepen naar een ver land als je toch niet van plan bent er ooit iets mee te doen is een beetje onzin.

Of je vorige vriendin heeft de naaimachine achtergelaten en je hebt niet eens haar adres gekregen...

Of je interieur is aan verandering toe en alles moet strak met chroom en glas. Dan staat zo'n naaimachine een beetje oubollig!


Maar als bij een advertentie staat: "geërfd" en ik zie een mooie doorleefde zwart metalen slinger-Singer, dan moet ik even slikken. Zou iemand een naaimachine verkopen waar oma voor haar kroost alle kleding op genaaid heeft? Het broekje met jasje voor de eerste communie van oom Jan en de trouwjurk van tante Marie..

 

Ach, misschien is verkopen beter dan zo'n stoffige vergeten Singer op zolder, of nog erger: in een vochtige schuur! Je mag tenslotte aannemen dat de koper deze aanschaf doet vanwege liefhebberij en dat de machine nu goed terecht komt.








Dus je wilt je naaimachine verkopen.

Dat kan via een advertentie bij de supermarkt, maar dan heb je een beperkt bereik. De kans dat iemand uit jouw buurt op zoek is naar jouw model naaimachine is klein.









Marktplaats is voor de verkoop ideaal. Een goede advertentie met veel woorden die interesse opwekken, trekt altijd belangstelling. Overdrijf niet, geef de noodzakelijke informatie. Zoek het productiejaar op door middel van het serienummer, misschien wil iemand graag een naaimachine uit een bepaald jaar.





Dan nog de foto's erbij. Foto's moeten eerlijke informatie geven. Laat je alleen de pluspunten zien, dan is de koper later teleurgesteld.

Maak mooie duidelijke foto's en fotografeer ook de accessoires erbij.

Extra spoeltjes en schroevendraaiertjes, de bijbehorende voetjes; maak er een aantrekkelijke presentatie van.

Ook al is alles nog steeds te koop, een geïnteresseerde is dol op spulletjes die bij de machine horen en een houten garenklosje maakt het helemaal af!

Fotografeer een naaimachine zeker van de kant waar je tegenaan kijkt als je ermee naait.

Niets is zo frustrerend voor de potentiele koper als de achterkant van de naaimachine te zien, zodat niet eens goed het model te zien is.


Een foto waarbij de naaimachine ingeklapt in het trapnaaimachinemeubel zit of onder de stofkap verborgen is, draagt niet bij aan de verkoop!









Wat mag je verwachten van de opbrengst?
Kijk zelf eens rond op Marktplaats! Op dit moment staan er meer dan 1000 Singer naaimachines te koop.

Alleen de mooiste exemplaren zullen een nieuwe eigenaar vinden. Reken voor doorsnee machines in zeer goede staat op zo'n €30. Een perfect trapnaaimachinemeubel levert misschien €50 op. Als je geluk hebt.
Dat valt je misschien een beetje tegen. Maar zo is het: jij wilt je machine niet meer en alleen echte liefhebbers hebben interesse. En die willen een machine die mooi of bijzonder is. Geen verwaarloosd exemplaar.


Voor de Singer Featherweights zijn de prijzen hoger, maar niet zo hoog als 2 jaar geleden.

Tijd maken! En af maken....

Het is weer een drukke periode, met een examenklas en een practicum toets bij een andere groep. De leerlingen moesten iets met speeksel doen, dus zat ik vijf uur achter elkaar naar spugende pubers te kijken, wel amusant!











Tussen de bedrijven door ben ik weer bezig sterren te naaien met m'n Singer FW, de 222. Ik zag een foto van een half jaar geleden toen ik hier mee begonnen was en heb het oude geërfde blik opgezocht waar al 67 sterren-hexagonnetjes inzaten.












Gisteren lapjes geknipt en gesneden uit tweedehands kleding, laatst nog een klein rokje met een schattig motiefje gekocht voor €1.

Vaak is die kleding van zeer goede kwaliteit en de prints erg mooi.

Ik leg stofjes met bloemetjes en stofjes met ruitjes ook apart, voor volgende projecten.










Een zestal sterren genaaid.
Toch ben ik de handigheid alweer kwijt, de laatste moest ik zelfs voor een deel uithalen om het voor elkaar te krijgen dat de puntjes mooi mogelijk aansloten.

Ik leer zo wel kleurencombinaties te maken. Een saaie of lelijke kleur kan de stof ernaast extra doen spreken.



Toen ik uitrekende hoeveel ik er nodig zou hebben om een twee-persoons-quilt te maken, schrok ik behoorlijk. Ik denk dat ik maar moet smokkelen; stof tussen de sterren, effen randen erom heen. Ik heb gewoon alweer zin in iets anders!

Misschien moet ik dit project zo nu en dan maar wegleggen en na flinke periode weer verder gaan. Niet afraffelen, maar de tijd nemen.

Hebben mensen om die reden zoveel Ufo's ?? Is het de behoefte aan afwisseling? Of gebrek aan discipline?