De Paus en de Singer naaimachine...

Wie de nieuwe paus wordt maakt mij niet uit, maar zijn outfit wordt nu gemaakt op een Singer naaimachine!! Een echte ouderwetse degelijke Singer. Dat is pas interessant!


Kijk maar naar het filmpje.

Patroon van beer op stof overbrengen.

Niet veel tijd gehad. Alleen de patroondelen voor het beertje met karton en al uitgeknipt en vanavond op de stof overgebracht.

Toevallig lijkt de stof op die van de beer van de foto, dus ik heb al een beeld van hoe het gaat worden.

 

Het knippen moet nauwkeurig gebeuren, want je moet wel de stof knippen, maar niet de haren doorknippen. Daar heb ik nu geen puf voor, na een dag werken en cursus.

 

De kleine 'kater' gaat goed vooruit. Hij slikt zijn pilletjes alsof het snoepjes zijn, hap-slik-weg.

Wat een verschil met de houdgreep die we moeten toepassen om de oudste kater pillen of een oorzalf te geven!

Monty laat zich als een baby optillen, op de foto bij Dochter op schoot.

Beer patroon en rompertjes.

Op zoek naar een patroon om een teddybeer te maken, kwam ik deze foto tegen in een blad uit 1999. Zou het me toen zijn opgevallen wat een schattig machientje tussen de beren staat? Waarschijnlijk zal ik gedacht hebben dat het een speelgoednaaimachine was.

Ik vond in hetzelfde blad een geschikt patroon en ga het de komende tijd maken. Weer een project erbij...

Natuurlijk maak ik het met één van de Featherweights! Dat gaat prima, ik heb al een klein beertje en een elandje van atelier Bep met de kleine Singer gemaakt. De dikke stof is geen probleem, alleen moet je een keer vaker de steekplaat verwijderen en de transporteur ontdoen van stof en pluizen. Want harige stof geeft natuurlijk meer vezels af dan een gewoon katoentje.

Ik heb nu de patroondelen gekopieerd en op karton geplakt. Karton van verpakkingen: rijst, bonbonnetjes en mexicano's. Zo zijn de patroondelen makkelijk over te trekken op de achterkant van het pluche. Nu ligt het allemaal te drogen, tot ik verder kan gaan.

Met Monty zijn we maandagavond nog naar de dierenarts geweest. Hij blijkt niet tegen het hechtdraad te kunnen. Arme beestje. Antibiotica, pijnstillers, een zalfje en een plastic kapje tegen het likken. Hechtingen eruit trekken kan hij niet met zijn overbeet, maar constant likken is ook niet goed.
Omdat hij een raar snuitje heeft, moest hij een grotere kap dan zijn kleine koppie kan dragen. Hij liep door de kap heen en weer over de grond te schuiven!

Gisteren heb ik twee rompertjes verbouwd, door de mouwtjes eraf te knippen, een gat bij het kruis te maken voor staart en piemeltje, en de overslag bij de schouders vast te naaien met een extra plooi om stof bij de hals weg te werken. Maat 50 zit prima! Steeds eentje aan en eentje snel wassen en drogen op de verwarming. Monty vindt het prima, laat zich aankleden, slikt zijn pillen door en geniet van de aandacht die hij krijgt.
En hij knapt nu goed op!

Oogst van vandaag....

Het uitzicht vanmorgen: Station van Maastricht!

Thuis eet ik één boterham met jam, maar in het hotel staat zoveel lekkers klaar... Genoeg gegeten voor ontbijt en lunch tegelijk.

Ik kreeg een lift van mijn echtgenoot naar het MECC en stapte uit bij de Berenbeurs, zelf ging hij naar Aken om te shoppen.

Het was bij de beurs tenminste lekker warm, niet te druk en ik heb veel gezien.

Zoals nieuwe Käthe Kruse poppen waar twee lapjes bij zitten die voorbewerkt zijn zodat je snel kleding kan maken. Handwerken komt steeds meer in, merk je zo.

New Born babies, dat zijn poppen met stukjes navelstreng en luieruitslag. Niet mijn smaak, maar soms wel levensecht.

Er werd bij een kraam een antieke pop van €750 verkocht. Ik weet niets van antieke poppen, maar de koopster keek of ze haar slag geslagen had! Het zal wel een goede prijs zijn..

De beren werden in alle soorten en maten verkocht. Ik weet allang welke modellen ik leuk vind, maar die zie je weinig. Ik koop ook liever materiaal om zelf aan de slag te gaan. Dus voor een beer gele stof gekocht, in de kleur van mijn beer van vroeger die ooit zo beschimmeld was door een vochtige opbergplaats, dat ik hem weggegooid heb.
Begin 20, dan word je nog niet sentimenteel van de spullen uit je kindertijd en denk je wel zonder te kunnen! Natuurlijk kan je ook zonder, maar later is het toch jammer! Zeker als je zelfs geen foto hebt.
Advies aan ouders: maak een foto van je kind met zijn of haar liefste knuffel!

Verder stof voor een paashaas.

Ogen voor verschillende soorten dieren, waaronder voor de kleine beer die met speciale pas-ogen in zijn kop nog steeds wacht op zijn echte ogen omdat ik het paar oogjes voor hem nu al twee keer te goed heb opgeborgen... Meteen doen dus deze week.

En wat ik heel leuk vind: iemand verkocht kleine lapjes stof, 4 lapjes voor €1. Snel 5 setjes uitgezocht. Het zijn denk ik oude stof-staaltjes. Zou een snel quiltje kunnen worden.

Nu nog tijd vinden om alles te maken.

Maastricht.

Een week vakantie lijkt een goed moment om activiteiten te plannen die extra aandacht nodig hebben. Zoals de castratie van Charlie en Monty. Niet dat we iets merkten van ontwakende mannelijkheid, maar om te wachten tot ze huis en tuin ondersproeien is niet verstandig.

Met twee mauwende katers op weg naar de dierenarts. Bij Monty zou meteen zijn navelbreukje gerepareerd worden. Een soort buikwandcorrectie, want er hing een flinke tuut onder zijn buikje.

In de middag konden ze gehaald worden, maar al daarvoor ging de telefoon. Bij Monty was de niet-ingedaalde bal niet te vinden, niet in het lieskanaal en niet hoger in de buikholte. Bij het zoeken had de dierenarts ontdekt dat hij maar één nier heeft. En rare ribbetjes, want er zijn ook wat röntgenfoto's gemaakt.

Arme Monty!

Sprong Charlie de volgende dag alweer vrolijk rond, Monty lag te slapen en te slapen.... We hebben hem zelfs wat water in zijn bekje gespoten met een pipetje. En wat brokjes als pil opgedrongen. Toch leek hij daardoor te beseffen dat eten en drinken wel lekker is en wisselde hij dat met slapen af. Een nestje van een wollen deken om in weg te kruipen, steeds spinnend en uitrekkend als hij werd aangehaald.

Gelukkig gaat het iedere dag wat beter, maar het is duidelijk dat hij niet het beste exemplaar is van alle huiskatten. Maar wel één van de liefste!

We zijn nu een weekend samen in Maastricht, dankzij opa en oma D. en de medewerking van de kinderen. Morgen ga ik naar de Poppen en Berenbeurs, zonder echtgenoot weliswaar... Maar ik verheug me er op!

Ik type dit met de iPad, weet niet of het mooi wordt. De foto's staan er los bij deze keer.

Featherweight plus. De Singer 324.

Toevallig kwam ik een Featherweight tegen bij de plaatselijke kringloopwinkel. Nou, niet helemaal toevallig, want mijn route daar voert zeker langs de naaimachines! Ik heb er nog nooit iets interessants gezien. Tot mijn verbazing stonden er nu twee Singer naaimachines, een gewone uit de  jaren '70 en een Singer Featherweight....maar dan de Featherweight plus.


Natuurlijk was ik nieuwsgierig en mijn echtgenoot haalde mij over de streep door te zeggen dat er in ieder geval een verhaaltje voor het blog in zou zitten. Dus vandaar: hier komt de informatie over deze Singer Featherweight.

Singer had met de bekende zwarte Singer Featherweights een groot succes! Gelanceerd in 1933, crisistijd, en na een aarzelende start ging de verkoop en productie jarenlang geweldig goed. Wat kleine veranderingen daargelaten, bleef het model hetzelfde. De kleur zwart werd op het laatst aangepast, maar de machine werd toen ook iets anders. Dat waren de nadagen van de oorspronkelijke Singer Featherweight.

Daarna heeft Singer nog zeker twee modellen kleine naaimachines geproduceerd met de naam Featherweight erop, waarvan er nu één hier in huis staat.
Deze versie heet Singer 324, maar bij de steeklengte- en achteruithendel staat featherweight plus.

Naaimachines kregen steeds meer kunststof onderdelen, eerste de kloshouder, later ook de behuizing en onderdelen in het binnenwerk.
Goedkoper dan metaal.
En minder duurzaam... want duurzaamheid is voor fabrikanten niet zo aantrekkelijk, dat is op de lange termijn niet bevorderlijk voor de verkoop!

Deze machine weegt 7 kg en heeft een handvat. Is deels van metaal, en deels van kunststof.


Er zat geen handleiding bij, maar het inrijgen van de bovendraad ging vanzelf goed. De handleiding is trouwens bij Singer company te downloaden. Hier zijn veel manuals te krijgen.

De draadspanning wordt geregeld door een knop bovenop de machine.

De draad moet door de naald van voor naar achter.


Het spoeltje is een standaard Singer 15 spoel. Die zijn zeer algemeen, want de Singer 15 is gekloond door bijna iedere naaimachinefabrikant en dit type spoeltje is daarna voor veel nieuwere modellen gebruikt. Er kan veel draad op deze spoel, dus dat is gunstig.

De spoel wordt met het spoelhuis aan de voorkant in de machine geplaatst.


Deze machine heeft een ingebouwde zigzag die een smal zigzagje kan geven of een steeds iets bredere. Ook is er een stikkende zigzag (handig bij elastische stoffen, dan heeft de stiklijn wat speling) en een blindzoom-steek.

Er is geen verlichting. Dat is een minpuntje. Je kan zelf een bureaulamp erbij zetten, maar zo krijg je niet direct licht op je werk.


Het werkblad van de machine is te verwijderen, waardoor je een losse arm hebt, zoals bij de Singer 222. Dat is makkelijk voor het naaien van mouwen en broekspijpen.










Onder het werkblad zit een bakje verscholen waar wat standaard gereedschap en wat voetjes in zitten, zoals een ritsvoetje.

De machine is low shank. Dat betekent dat alle voetjes en attachments die ook op de oude Singer Featherweight passen, nu bruikbaar zijn.

 

Heb ik alles opgenoemd?

Nee. Het belangrijkste: het geluid. Naait mijn kleine zwarte Singer Featherweight als ze goed geolied en gesmeerd is met het geluid van een snorrende poes.... deze Featherweight plus klinkt alsof je met een grasmaaier over een kiezelpad gaat...

 

Er zijn geen gaatjes om te oliën. De handleiding geeft alleen aan waar het spoelhuis en de grijper een druppeltje olie moeten krijgen. De machine is niet makkelijk uit elkaar te krijgen, hoewel er schroeven te zien zijn. Ik kan proberen de twee schaaldelen van de bovenkant los te halen om te kijken wat er zo'n lawaai maakt. Maar ik vrees het ergste..

Geef mij maar een oude ijzeren of aluminium Singer, met oliegaatjes en zonder plastic deeltjes. Dat is kwalitatief veel beter.

Deze machine is geen blijvertje.....

Quilt label maken met iPad.

Natuurlijk kan je een label voor een quilt maken door uit de losse pols een tekst te schrijven met een permanent marker. Maar ik type liever een tekst om de layout naar mijn zin te maken. Wat meer of minder afstand tussen de regels. Of de namen met iets grotere letters dan de andere woorden.

Op internet zag ik een voorbeeld om de iPad als lichtbak te gebruiken. Dat wilde ik weleens uitproberen!

Ik heb eerst de tekst naar mijn zin gemaakt in een tekstverwerkingsprogramma.

Om dat dan met de iPad te projecteren en over te trekken lukte mij niet, omdat de iPad heel snel het beeld laat verschuiven. Je kan door te vegen of met je vingers uit elkaar te bewegen op het scherm heel makkelijk teksten of foto's vergroten of verkleinen, maar nu is dat niet handig!

Eén optie om het toch te kunnen overtrekken op stof, is de tekst te printen, het tekstgedeelte dat je wilt gebruiken op het scherm te plakken met schilderstape of speciaal plakband dat goed te verwijderen is. De stof er bovenop te plakken met tape en dan met een watervaste stift de letters over te nemen.

Dit gaat nog beter als je bij instellingen de helderheid van het scherm op maximaal zet!
En een leeg document neemt om een witte achtergrond te krijgen. Ik heb een soort word-document geopend daarvoor.

Zo heb ik het label voor de Quilt voor Zoon3 gemaakt. Erg basic, geen extra tekst, psalm of tekeningetje erbij. Dat past niet zo bij de quilt en ook niet bij ons. Als je even googled zie je veel voorbeelden van labels, dus vast iets wat je mooi vindt.


Toch bleef ik het idee houden dat het ook anders zou moeten kunnen. Want stel dat je op vakantie bent zonder printer en je wilt een stitchery maken of een quilt label, dan is het handig als het helemaal met je iPad (of vergelijkbaar apparaat) kan.

In overleg met mijn echtgenoot (ere wie ere toekomt!) heb ik nu de volgende oplossing:

-Maak de tekst. Of zoek een mooie stitchery op internet.

-Maak een screengrab of screenshot, hoe je het ook noemt, door de home-button (midden onder) en de aan/uit-knop tegelijk in te drukken. Het beeld dat dan op het iPad-scherm stond is nu een foto geworden.

-Zoek die foto in je foto-bestanden.



 -Als je de foto op je scherm hebt en rechtsboven op het schermpje tikt, kan je kiezen wat je met de afbeelding wilt doen.
Kies voor afbeelding gebruiken als achtergrond.
Kies daarna voor beginscherm.
Sluit het foto-programma.

De afbeelding is nu een plaatje geworden op je scherm (zoals je bureaublad op de computer) dat niet meer beweegt of weg te vegen is en ook niet groter of kleiner kan worden.

-Lapje stof erop en overtrekken.

Als voorbeeld de Stitchery van de Singer Featherweight van vorig jaar.

Hier nog een voorbeeld met een stitchery van "Cindy at her Country Home" : op deze pagina te downloaden.

 

 

 

 

Natuurlijk duw je niet al te hard op je scherm!

 

En natuurlijk is een lichtbak goedkoper dan een iPad!

 

Maar als je even niets anders hebt dan een iPad is dit een mogelijkheid....