woensdag 14 november 2012

Singer Kindernaaimachine.


 
 
 
 
 
 
 

De Singer Featherweight is op Marktplaats wel aangeprezen als kindernaaimachine. Niet zo gek eigenlijk, als je het kleine formaat ziet.

Er bestaan naaimachines die alleen voor kinderen verkocht worden. Meer een speelgoedje. De machines werken vaak met maar 1 spoel, waardoor het resultaat een kettingsteek is.
Roze plastic moet tegenwoordig het ultieme Barbie-gevoel geven. Niet voor lang vrees ik!

Singer heeft vroeger ook metalen kindernaaimachines gemaakt, nu collectors-items.





Foto van internet.


 En in de jaren 60-70 kwamen plastic naaimachientjes in de winkels die de merknaam Singer droegen.  Werkzaam op batterijen, een dure grap als het nog geen oplaadbare batterijen betrof.

Wat is nu wel geschikt voor kinderen om mee te werken?

Gewoon met de hand iets in elkaar zetten, met naald en draad, is goed voor de motoriek, maar gaat langzaam en dat kan ontmoedigend zijn.

Een elektrische naaimachine gaat vaak te snel, zeker kinderen kunnen het pedaal niet goed doseren.

Een handnaaimachine laat het kind zelf het tempo bepalen. Nadeel van het draaien aan de hendel is wel dat er nog maar één hand overblijft om de stof onder het naaimachine-voetje te sturen.
Bij een trapnaaimachine valt dat probleem weg, maar de verschillende beweging van de voeten en de handen zijn een complicerende factor. Dat is juist goed! De ritmische beweging van het voetenwerk kan eerst geoefend worden door het kind (of de beginner) tussen de op papier getekende lijnen van doolhoven te laten naaien zonder draad in de machine. Zo ben ik zelf ook begonnen, het is een van mijn dierbaarste herinneringen!
Als dat goed gaat kunnen kleine lapjes aan elkaar gezet worden. Een kussentje voor de beer of een speldenkussen als cadeautje.

Begin simpel, dan blijft het leuk!





2 opmerkingen:

  1. Zelfs op de LHNO werd er eerst geoefend met een lijntekening...een spiraal en een vierkant..om een beetje machinegevoel te krijgen. Het was ''droognaaien''', zonder garen. Ook kregen we op het hart gedrukt dat we niet zelf aan de machines mochten zitten...dus als er een zigzagzteek nodig was kwam de docente de machine instellen. Ze was het beu dat er om de haverklap een Singermonteur moest komen om de machines af te stellen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou, een monteur had onze handwerkjuf niet nodig, ze had een leerlinge die alle rotzooi in de machines van de voorgaande drie dagen (twee keer per week twee uur handwerkles en zaterdagsmorgens nog naar de uo) in haar klas die thuis alle technieken van handwerken al geleerd had van haar moeder. (behalve patroontekenen, maar daar had juf ook geen verstand van, mijn eenvoudige rimpelrokje van twee keer de wijdte (70 cm brede stof) zakte me gelijk af, want juf vond dat ik mijn taillewijdte met minstens 10 cm. verkleind had, dus was de boord 10 cm. wijder dan mijn taille). Het lokaal had de weelde van drie handnaaimachines, een trapnaaimachine en een elektrische. Juf deed voor op de elektrische, dan ging die weer onder de kap, het sleuteltje werd omgedraaid en verder konden we de elektriek wel vergeten. Hoe, in 1960 tot en met 63 (vierde klas geen handwerken) die meiden het voor elkaar kregen, weet ik niet, maar als onze handwerkles begon, zaten alle vier machines muurvast van de resten garen, het verkeerd opspoelen, verkeerd inrijgen enz. Dan was ik in mijn sas, machines weer gangbaar maken en dan nog een half uurtje zelf handwerken. Naaiwerk haalde ik thuis uit, als het hele ding (babydoll pyama, schort, rokje, blousje) een cijfer had gekregen, zodat na het herknippen en hernaaien het ding mij eindelijk als gegoten zat. Daar ligt dus de basis van mijn facinatie met het aan de loop brengen van naaimachines, de mijne lopen altijd goed en zijn, indien nodig (Husqvarna mocht niet) gesmeerd. Ik heb het gepresteerd van de Husq het spoelhuisje te verslijten! jawel, door het vele gebruik en de stang van de naaldhouder werd metaalmoe, ook door het gebruik. Dat was een goede (husq 2000) en die kon ik heel gemakkelijk inruilen, waar ik nu nog steeds spijt van heb, maar de revisie ging toen wel over de 350 gulden kosten, alleen aan nieuwe onderdelen, terwijl stang en spoe;huls al vervangen waren. En die Husq was nog een goede kwaliteit metalen machine ook, zo worden ze nu niet meer gemaakt. Reina.

    BeantwoordenVerwijderen