Wat een rare tijd is dit toch!

We zitten thuis, zoals heel veel mensen in Nederland. Terwijl de mensen in de zorg overuren maken en bijna niet thuis zijn, zijn veel anderen aan huis gekluisterd en we hebben net vanavond gehoord dat deze situatie zeker tot en met 28 april gaat duren. Zeker tot dan... en misschien wel langer.



Dus werken wij vanuit huis. Zetten studieplanners, weektaken, uitlegvideo's voor leerlingen klaar en krijgen foto's van gemaakt werk terug, we chatten met leerlingen, kunnen met collega's vergaderen met beeldbellen via Teams en leren op een andere manier werken. Waarschijnlijk blijven een aantal van deze vaardigheden ook voor de toekomst wel interessant. Leerlingen moeten nu immers wel zelfstandig werken en gelukkig kunnen ze dat en doen ze dat ook bijna allemaal wel. En ook de verlegen leerlingen, die je in de klas bijna niet hoort, vinden een gesprekje via de chat heel leuk. En een tekenopdracht, die nu niet op de manier van biologie hoeft, maar met kleurtjes en zo mooi mogelijk in plaats van schematisch, levert ware kunstwerken op!

Maar er zijn natuurlijk ook zorgen! Over de gezondheid van de mensen om ons heen. De oudere familieleden, de kinderen, kennissen, buren, de leerlingen en hun families. Eigenlijk van iedereen. Hoe gaat dit lopen? Wat houden mensen eraan over? Hoe moet het met school?

En dan de banen. Blijven de met liefde en zorg opgebouwde bedrijfjes overeind?

Gelukkig zitten de jonge mensen ook niet stil en komen er mooie initiatieven! Zoals dat je al cadeaubonnen of waardebonnen kan kopen. Dan sponsor je nu en kan je de bon later inleveren als je na deze periode lekker uit eten gaat! Want ook deze tijd gaat weer voorbij...

Dus wij namen een waardebon van het restaurant waar dochterlief werkt. We hopen daar snel te kunnen gaan eten!



En het heerlijke koffie-met-lekkernijen-winkeltje, Koffie ende Koeck van Maartje Borst (dochter van mijn vriendin en 'Singermeisje' Joke) heeft al een geweldig mooi bakboek in de pre-sale gezet. Het komt pas in september uit, maar je kan het nu al bestellen. Op die manier komt er al wat geld binnen.
Natuurlijk kocht ik alvast dit boek, echt iets om naar uit te kijken!

Wil je het boek bekijken, klik dan HIER!

Voor mij en de mannen hier in huis nam ik gelijk het andere boek erbij en dat is al geleverd, MAN.EAT.PLANT.


Een boek met creatieve gerechten. Vegetarisch, zelfs veganistisch. En vol uitdagende gerechten die ik kan maken om de vleeseters hier in huis te laten zien dat ook een maaltijd zonder vlees lekker kan zijn!

Sinds het einde van de zomervakantie eet ik geen vlees meer. Wel vis en garnalen, maar geen vlees. Wij hadden toen nog een auto zonder airco, het was erg warm en ik haalde in één week twee keer een vrachtwagen met vee in. Ik zag eerst een roze varkenssnuitje en de andere keer een kopje van een schaap naar buiten steken. Ze waren duidelijk niet op schoolreisje en op dat moment dacht ik "Waarom eet ik vlees?".

Ik stopte dus met vlees en bijkomend voordeel was dat mijn buik binnen een paar dagen rustig was en ik niet meer het gevoel had dat ik zwanger was van knagende monsters. Jaren ellende en buikpijn, onderzoeken die ook niet leuk waren. Gewoon over!

Dus het kost me ook geen moeite. Er is zoveel te koop aan vleesvervangers en op een andere manier koken levert hele lekkere gerechten op. Ik koop en bak nog vlees voor de heren hier en zij accepteren dat ik dat niet mee-eet. Geen enkel probleem.

Wel heb ik nu een paar vleesloze recepten die hier ook in de smaak vallen, dus zo nu en dan eten we met z'n allen vegetarisch. En dat nodigt echt uit om extra creatief te koken! Zo'n compliment van vleesliefhebbers zegt natuurlijk heel veel! Ik was nooit zo'n superkok, dus dat ik nu in kookboeken blader is ook voor mij nieuw!

Hier in de buurt wonen veel kleine kinderen en ik beklaag de ouders wel die al weken thuis zitten met  kinderen, zeker als ze nog niet de leeftijd hebben om zelf te lezen of zichzelf goed bezig te houden. Door de Buurt-whatsapp werden wij gevraagd om een beer voor het raam te zetten.


















Dat verzoek is gebaseerd op dit boekje, ik heb het vaak voorgelezen aan mijn kinderen.
Nu lopen ouders met kindertjes door de buurt en zoeken de kleintjes naar de beren die bij veel mensen in de vensterbank gezet zijn.



Roger vond het maar raar, zo'n knuffelbeest op zijn plekje voor het raam!






































Monty ligt nooit in de vensterbank, maar nu natuurlijk wel. Het is een raar beest en hij keek ook weer op zijn Monty's.... Ik hoop dat de kinderen niet schrikken als ze hem zien!









































Diverse workshops met de Singer Featherweight zijn verschoven of er moet nog een nieuwe datum geprikt worden.

De workshop in Overloon is nu op zaterdag 22 augustus gepland. We hebben de Wedding Ring Quilt nu Brabantse Bruiloft genoemd. Ik ben er druk mee bezig!














Ik heb gekozen voor de Hindelopia stoffen. Dat vind ik een mooie serie, levendig en fris. Dorry maakt de quilt van andere stoffen, wat meer rustige tinten. Maar wel met witte en rode blokjes.

Omdat ik persé alles met de naaimachine wil doen, ben ik vooral aan het voorbereiden. Dus lapjes snijden, boogjes maken, rand omvouwen. Met nieuwe materialen en technieken, gewoon om te kijken hoe dat bevalt.




Hieronder zie je de foto waar ik  het even heb neergelegd om het resultaat te zien. Het ligt dus los en zal als het genaaid is mooier op elkaar aansluiten. Wordt het niet te druk, vraag ik me dan af. Maar ik vind het wel erg leuk! Volgend jaar maart zijn wij 10 jaar getrouwd. Het zou mooi zijn als deze quilt dan af is!




Die boogjes kan je maken met een passer, maar nog handiger is het om een malletje te hebben in de juiste maat. Ik heb diverse bakjes geprobeerd en deze is perfect!



Verder proberen we iedere dag een stukje te lopen. In het weekend kan het al niet meer over de dijk,  want dan willen veel mensen daar wandelen. Na het avondeten is het wel rustig op de wegen hier in de polder, alhoewel nu met zomertijd en het lekkere weer ook meer mensen een ommetje gaan maken. Als het drukker wordt kan 's avonds wandelen dus ook niet meer, want dan is het slalommen om iedereen heen.






De komende dagen blijft het mooi weer. Als we tijd hebben kunnen we ook in de tuin zitten. Dat vinden de beesten ook heel fijn, want dan staat de keukendeur open en kunnen ze in en uit lopen wanneer ze maar willen.


We hopen er het beste van te maken, de komende tijd!

En wensen iedereen toe dat ie gezond blijft! Pas goed op jezelf!

Het laatste uitstapje (voorlopig) en de laatste nieuwtjes van Het Singer Winkeltje.

Corona.... Iedereen heeft het erover, je leest bijna over niets anders meer. Het is vreselijk, bedreigend, ziekmakend, ontwrichtend. 

Maar vorige week, precies 7 dagen geleden, was het nog een beetje ver weg. En omdat we zin hadden in een uitstapje gingen we naar Amsterdam. Handgel mee, geen knuffel ter begroeting, met pinpas betalen, beetje afstand houden van elkaar en anderen. 

Op tijd afgesproken bij het Centraal Station en natuurlijk gingen we eerst uitgebreid koffiedrinken in het station, want de winkels in de stad waren nog niet eens open!

 

Saskia en Carla.

De Wachtkamer 2e Klasse was niet chique genoeg, haha. Nee hoor, we gingen naar de mooie Wachtkamer 1e Klasse, omdat het daar rustiger was.

Op de toonbank staat daar een statief met een Kaketoe die Elvis heet, vanwege de mooie kuif denk ik. 

Elvis maakte heel veel lawaai, (heeeel veel lawaai!) tot hij werd natgespoten met een plantenspuit en na deze heerlijke douche viel hij in slaap.

Het toilet daar is ook bijzonder. Ik moest er even een foto van nemen. Wat een mooie pot hè!

Nadat we weer aardig bij waren met ieders wel en wee en nog meer, liepen we naar de quiltwinkels op de Nieuwezijds Voorburgwal 95 en daarnaast, de nieuwe winkel van Petra Prins op nummer 97.

Leuk dat die twee winkels een heel verschillend assortiment hebben! Van de meer modernere stoffen en effen stoffen op nr 97 kan je binnendoor naar de winkel met de Dutch Heritage Chintz en Hindelopia. 

Dat zijn de stoffen waar ik voor het nieuwe project mee bezig ben, maar ik miste nog een klein accentje. Een snufje oranje en een beetje paars had het nog nodig en natuurlijk slaagde ik. Want in die winkel is zoveel moois te zien!

Ik keek ook vol bewondering naar de gordijnen. Die waren mij nog niet eerder opgevallen, terwijl ze toch zoveel sfeer geven!

We zijn een stukje door de stad gaan lopen en nog ergens een broodje gaan eten.

We vonden een plek op een terrasje en doordat de zon heerlijk scheen konden de jassen uit. Weer lopend terug naar het Centraal Station, niet door de drukkere straten, maar een beetje de bijzondere straten en omdat we allemaal uit Amsterdam komen, kwamen de verhalen vanzelf. Echt een heerlijke dag en naar nu blijkt ook een bijzondere dag, want voorlopig kan dit niet.

Ik ben medisch bioloog en het is geen verrassing dat er nu een virus is dat zoveel mensen ziek maakt en dat ook levens kost. Virussen zijn geen organismen, maar geven wel veel problemen. Zelfs het simpele verkoudheidsvirus geeft al veel ziekteverzuimdagen in Nederland. Het gewone griepvirus komt ook ieder jaar weer in een iets andere vorm langs. En nu dit corona-virus....

We volgen de adviezen van de regering op en onze school is voor de lessen gesloten. In een recordtempo heb ik leren werken met de mogelijkheden om online les te geven en materiaal klaar zetten voor leerlingen. Ook hier merk ik dat het gevoel van saamhorigheid groot is, want iedereen op school helpt elkaar om het onderwijs zo goed mogelijk te laten doorgaan.

Voorlopig zit ik dus thuis achter de Macbook om leerlingen te helpen die dat nodig hebben.

Geen uitstapjes mee, behalve vier keer per dag een rondje met het hondje. En zo nu en dan nog een wandeling door de polder. 

Stina moest van de week ook nog even mee onder de douche... Ze was nu door een 'ongelukje' zo vies dat een beetje poetsen niet meer genoeg was. Ik bespaar je even de details... 

Maar er kwam een heerlijk ruikend hondje uit de badkamer tevoorschijn, helemaal fluffie haartjes en ze kreeg zoveel complimentjes dat ze er huppelig van werd!

Op naaimachine gebied stond het dus een beetje stil door alle extra activiteiten en ook omdat ik het nieuws op de iPad en de persconferenties graag wil volgen.

Maar ik ben wel bezig met een Singer 301. Dit is de Big Sister van de Featherweight. Hetzelfde spoelhuissysteem, ook licht van gewicht, maar veel groter.

Met een handvat om te verplaatsen. Een klein opklapbaar tafeltje en een bolle faceplaat.

De machine is wel veel groter en de ruimte onder de arm ook.

Alleen de totale lengte verschilt niet veel.

Deze 301 heeft een knop waardoor de transporteur kan verzinken. Ik zal er nog een verhaaltje over schrijven van de week. 

De komende tijd gaan de workshops niet door en als iemand een naaimachine wil kopen kan dat alleen met verzenden. Het is nu even niet anders. Ik kan niet met 1,5 meter tussenruimte iets uitleggen of voordoen en we moeten allemaal denken aan onze veiligheid en die van de ander.

Wel ga ik proberen om een filmpje te posten. Ik word nog helemaal digitaal!

Drie van ons vieren werken dus nu vanuit huis. Aan de grote tafel. Waar de katten zo nu en dan langs lopen en vooral Roger om aandacht kan vragen door in je nek te klimmen. Heel leuk, maar niet altijd handig!

De jonge kat van de buren komt van hetzelfde adres als Roger. En Bailey gaat regelmatig bij ons op de tuintafel zitten om even te kijken wat wij aan het doen zijn. 

We hebben afgelopen zondagavond een paar spelletjes gespeeld, ook om even iets gezellig samen te doen in deze tijd waar zoveel verandert. 

 

Ik probeer iedere dag even tijd vrij te maken om iets te naaien. Een klein stukje maar. 

Of om boogjes te plakken van de stofjes die ik zo mooi vind. De workshop hierover wordt tot nader order verplaatst.

In deze regio is het virus nog niet zo aanwezig, maar dat gaat wel komen. Ook al zullen veel mensen er last van gaan krijgen, hopen dat het dan lijkt op een flinke griep en niet erger. We proberen gezond te blijven en dat wens ik voor jullie ook!

De MODI-naald van Schmetz.

Ik heb laatst een nieuwe naald geprobeerd en deze gelijk besteld voor Het Singer Winkeltje!

Deze naald in maat 80 is geschikt voor quiltstoffen en heel bijzonder omdat er een gleufje naar het oog van de naald toeloopt.

Hierdoor is de naald in te rijgen met je ogen dicht, maar met een bril of met het blote oog kan het natuurlijk ook.

Geen puntje meer moeten afknippen, likken aan de draad, zuchten en steunen, mopperen of lelijke woorden zeggen....

Ik heb de naalden MODI-naalden genoemd (Met Ogen Dicht Inrijgen), want ze worden verkocht onder de term Handicap, Öhrschlitz-nadel of Quick Threading Needle. MODI is makkelijker...

Voor de Featherweight gaat het inrijgen als volgt: je houdt met twee handen het garen achter de naald, met het losse eind van de draad links. Je laat de draad tegen de naald naar beneden glijden tot de draad in het oog verdwijnt. Klaar!

Heb je een moderne naaimachine waar de platte kant van de naald achter zit, dan houd je de draad aan de rechterkant van de MODI-naald met het losse draadeinde naar achteren.

De prijs is €3,50.

Bijna kerst en het is kerstvakantie!

Het Singer Winkeltje heeft ook kerstvakantie! Even geen school en even tijd voor andere dingen.....


Om even rustig na te denken, vooruit te denken of helemaal even niet te denken! 
Het is al druk genoeg met gezin en werk en de rest van de wereld, even niets hoeven of moeten is heel gezond. Dus de mail van school wordt twee weken gestopt en bestellingen voor Het Singer Winkeltje in dank aanvaard, maar pas na 5 januari afgehandeld.

Gisteren kwam het blad Landleven binnen! In april organiseerde Johanna van der Linde van de quilt- en boerderijwinkel de Lindehof in Zalk in het Boerderijmuseum in Oldebroek een Singerdag. Eigenlijk voor vintage naaimachines, dus er waren Singer Featherweights, andere oude Singers en nog een paar andere machines. 

Voor de regionale televisie werden opnamen gemaakt en ook van Landleven was een fotograaf aanwezig. Heel interessant om te zien hoe zo'n reportage gemaakt wordt! 



En het is zo'n leuk museum, echt een geweldige locatie. Nu ben ik dol op klederdracht, dus ik genoot van de uitleg over de klederdracht die in de middag werd gegeven en ik had zelf ook mijn jakje aan.



Zaterdag 18 april 2020 is er weer een Singerdag, als je erbij wilt zijn kan je je bij de Lindenhof opgeven. We gaan in 2020 werken met de verschillende voetjes die bij naaimachines geleverd worden of als accessoire beschikbaar zijn. Dat wordt ook weer een hele leuke dag!



Afgelopen week gingen wij even naar Hoorn. Dat is echt zo'n uitstapje voor een paar uurtjes. 



We parkeren dan onder het theater, parkeergarage Het Park, en lopen langs het water naar het Museum van de 20e eeuw.


Er was daar een aparte nieuwe expositie over de DDR en vooral de val van de Muur die herdacht wordt. Het is alweer 30 jaar geleden dat dat gebeurde. Ik was als 17-jarige in West- en Oost-Berlijn geweest en kon me heel goed voorstellen dat die mensen blij waren dat de Muur openging en er vrijheid kwam. Dat de val van de Muur niet alleen maar geluk bracht werd bij de tentoonstelling ook belicht. Het is de moeite waard om te gaan kijken.

De rest van het museum hebben we natuurlijk ook weer even bekeken, want er is zoveel te zien dat je iedere keer weer iets nieuws ziet. Er zijn allemaal huiskamertjes gemaakt die een goede indruk geven van een bepaalde periode van de 20e eeuw. Je ziet de huiskamer van je opa en oma, van je ouders, van je hippe tante. Dat is echt heel leuk!

En veel spullen, heel veel spullen! Ik zag de koffiemolen van mijn moeder! De Moulinex van Tomado. De bonen gingen erin en even malen en daarna kon je gaan koffie zetten door de gemalen koffie in een filter te doen en heet water op te schenken.




En dit krukje, zo eentje staat nu bij Zoon 1. Ik had het krukje buiten neergezet met een potplant erop, tot ik begreep dat het iets bijzonders was. Snel weer naar binnen gehaald en gedoneerd aan de zoon die van oude meuk houdt. Het krukje is ook van Tomado.



Dit krukje lijkt op het krukje waar mijn moeder op zat als we in de keuken aan het eten waren. Wij aten altijd in de keuken, de eettafel werd niet gebruikt. In de keuken was het ook warmer in de winter.
Het is een gevaarlijk krukje, want als je erop zit stop je al snel je voeten tussen de tredes waarmee je het in een keukentrapje kan veranderen. En dan blijf je wel eens met je voet haken als je denkt dat je kan gaan staan. Ook is een keukentrapje zonder iets om je aan vast te houden niet veilig.


De afdeling van de jaren 70 loop ik altijd snel voorbij. Ik heb iets te lang in de oranje periode gezeten, want nadat mijn moeder dat gevaarlijke krukje wegdeed, kwamen er oranje krukjes en een oranje tafelblad in de keuken, oranje gordijnen, lampenkap, wastafel, vloerbedekking, etc. Ik ben niet zo gecharmeerd van oranje.., haha!




Maar ik maakte een foto van deze spullen in het museum en stuurde die foto via Whatsapp naar Dochterlief. Om te laten zien hoe erg het was....



Waarop zij heel enthousiast reageerde en gelijk een foto terugstuurde van de pedaalemmer van Brabantia die zij heel mooi vindt. Een nieuwe retro uitvoering, dus wel een stil sluitende deksel, maar  ORANJE..... Ik geloof zelfs dat ze hem al besteld heeft. Zal je net zien, alle spullen van haar oma zou ze zo willen hebben. Het slaat gewoon een generatie over! Want ik ging eergisteren met haar naar 3 kringloopwinkels in Alkmaar en er verdwenen heel veel oranje spullen in haar mandje! Tupperware bakjes, een beslagkom, een keukenweegschaal, plantenpotten.. Kippenvel krijg ik ervan, maar ik moet er ook wel om lachen. En met fris wit, in plaats van bruin, is oranje ook wel vrolijk!






Deze week reviseerde ik een Singer 15. Nieuw voetpedaal en snoer, alles eraf en schoongemaakt. De machine weer afgesteld. Een Singer 15 herken je aan de knop die op de kop zit, daarmee verstel je de bovendraadspanning. Deze uitvoering van dit model heeft aan de onderzijde van de machine een knop waarmee je de transporteur kan laten verzinken. Dat was bedoeld voor borduren of het stoppen van gaten, maar je kan er ook goed mee quilten. En beter dan met een Featherweight, want de ruimte onder de machine is groter en de motor is groter, dus raakt niet snel oververhit of overbelast.





Ook deden we een tripje naar Amsterdam. Ik wilde even naar de Albert Cuyp markt en de Noord-Zuidlijn rijdt daar zo naar toe. We stappen hier vlakbij op de bus, over op de metro en je komt aan het begin van de markt boven de grond.

Ik kocht uiteindelijk 2 ritsen en een lapje ongebleekt katoen, niet echt spectaculair natuurlijk. Het regende ook, dat maakt het wat minder leuk. Met de metro weer naar het Rokin, even naar de mooie wolwinkel "de Afstap". Eerst op Google Maps gekeken hoe je dan moet lopen, langs het paleis, langs Magna Plaza, de Raadhuisstraat in, bij Singel rechtsaf, eerste brug links ga je over en dan sta je al in de Oude Leliestraat. Mooie winkel, maar ook daar niet wat ik zocht. Dat was ook niet zo erg, want even in Amsterdam zijn terwijl het niet al te druk was (door de regen), was ook wel weer fijn.



De sfeervolle etalages met kerstlichtjes.



Magna Plaza met heel veel lampjes, die al goed te zien waren, ookal was het nog niet donker.



En de grote kerstboom op de Dam met een soldaat van het Leger des Heils die op zijn trompet kerstliedjes speelde.. Ik werd er wel een beetje sentimenteel van.



Sinds de Noord-Zuid lijn er is, wandelen wij niet meer vanaf het CS naar de stad, dus we besloten nu vanaf de stad onze oude vertrouwde route naar het CS te lopen. Door de Damstraat, langs boekhandel Kok, linksaf richting Nieuwmarkt, langs de Waag, de Zeedijk op om bij het bakkertje daar een Timmetje te kopen, een bruin broodje met olijfjes en gesmolten kaas.


Vandaag hebben we even de poezen van Zoon 1 eten gegeven. Deze schatjes komen van hetzelfde adres als Roger. Het zijn twee dametjes en zoveel rustiger dan Roger... 



We werden begroet met "Proe Proe-tjes" en knuffels. Ze wilden aangehaald worden en waren blij ons te zien. Dus wij hebben op de grond gelegen, met balletjes gerold en een stokje met veertjes heen en weer gezwaaid, de kattenbak verschoond en eten en drinken gegeven. Kattensnoepje toe en nog een kusje. Vanavond zijn de baasjes er alweer. Ze zijn dan nog geen halve dag alleen geweest, maar ze zijn ook zo lief dat je ze zo mee zou nemen!



Dit is trouwens mijn oogst van het uitstapje naar de kringloopwinkels: een hele doos met knoopjes. Ik kan er heerlijk in grutten en de mooiste uitzoeken. Gelukkig is hier niemand die zich afvraagt wat ik daar nu weer mee moet... Ik denk dat ik ze in een mooie weckpot ga doen en ergens neerzetten. Bij de rest van "mooie-onnuttige-dingen-waar-je-blij-van-wordt". En die dus heel nuttig zijn!