woensdag 19 december 2012

Elizabeth Zimmermann

Vandaag eens niet over naaimachines, maar over breien!

Ik bewonder Elizabeth Zimmermann (1910-1999). Deze dame heeft een behoorlijk avontuurlijke jeugd gehad, geboren in Engeland, als jong meisje voor opleiding naar Zwitserland, daarna naar een kunst-acedemie in Duitsland waar zij kennismaakte met Arnold Zimmermann (1930?). In 1937 emigreerde het echtpaar naar Amerika.

Elizabeth was een enthousiast breister en bedacht veel handige steken en aparte manieren om breiwerk op te zetten.
Ook was zij bekwaam in het rondbreien. Op rondbreinaalden of met 4 pennen hoef je alleen maar recht te breien en kan je ook met meerdere kleuren garen werken en zo motieven inbreien.

Zij verkocht een ontwerp aan een fabrikant van breigarens, een mooie trui met een ronde pas. Helaas had de fabrikant de instructies voor de naadloosgebreide trui veranderd in een beschrijving voor een achterpand, voorpand en de mouwen waarna alles in elkaar moest worden genaaid! Elizabeth was woest en besloot vanaf dat moment haar patroon in eigen beheer uit te geven. Zij noemde die Newsletter#1.

foto van internet


Er volgden vele Newsletters en nu nog wordt het bedrijf voortgezet door haar dochter en de kleinkinderen. Omdat Elizabeth en Arnold in een oud schoolgebouw woonden, heet de uitgeverij Schoolhouse Press . Ze verkopen ook wol en andere boeken en patronen dan alleen van Elizabeth Zimmermann, maar je kan er wel wat van haar werk zien.

Ik heb een aantal boeken van haar. Ze schrijft op de manier die nu helemaal in is: een verhaaltje over iets huiselijks of de vakantie en dan komt er een breipatroon. Zoals de kookboeken van Jamie Oliver en zijn navolgers.
De belangrijkste tip voor mij was een muts te breien van de wol waarmee je een trui wilt breien. Dan weet je namelijk de stekenverhouding en een muts is nog iets nuttigs, een proeflapje is zo stom!
Ik had hier veel aan toen ik deze trui wilde breien in donkerpaars en turkuoise. Een hele mooie combinatie, maar voor een breiproject in de winter niet te doen: te weinig contrast bij lamplicht. En de wol was ook wat dun, die trui zou een levenswerk zijn geworden. Nu heb ik wel een mooi mutsje...



Elizabeth heeft Continental knitting weer naar Amerika gebracht. Die methode werd na WOII sterk geassocieerd met Duitsland, maar het is echt een snellere methode om te breien. En zeker handig met rondbreinaalden en verschillende kleurtjes.
Op deze site van The Woolly Mother kan je bekijken hoe je recht en averecht breit op deze manier. Ook voor mensen met gewrichtsklachten is dit een goede methode omdat je minder beweegt met je vingers.

Ik brei op dit moment niet zoveel. De breiboeken zijn wel heerlijke lectuur, heel ontspannend!

Het mooiste wat Elizabeth volgens mij heeft ontworpen zijn de Surprise Jackets. Een vest dat je als één lap breit en dan op een bepaalde manier opvouwt en dan naai je de schouder naden dicht en klaar ben je! Het is er in Baby versie (BSJ) en voor Adults.










Op Youtube vond ik dit filmpje om het te laten zien:



De patronen van Elizabeth Zimmermann (ook wel EZ genoemd) zijn met alle garens te breien, omdat zij niet zozeer uitgaat van de dikte van het garen, maar een berekening maakt van wat je als eindresultaat wilt krijgen als borst- omvang en dan in percentages berekend hoeveel steken je opzet voor de boord, de mouwen en de hals. Ze maakt je op die manier onafhankelijk van een patroon, je kan het zelf aanpassen aan de maat die je wilt en het garen dat je gaat gebruiken.

Als je van breien houdt, kijk eens rond op internet. Elizabeth Zimmermann is echt de moeite waard!

3 opmerkingen:

  1. Ja, ik had haar ook al ontdekt. Ik had ook al gezocht naar haar patroon van de moebiusvest, maar helaas niet gevonden. Volgens mij is het het patroon wat jij in dit bericht beschrijft. Ze heeft mooie patronen ontworpen en een fijne manier van breien gepromoot. Leuk dat je er een blog over geschreven hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Interessant verhaal Francis, dank voor de tip. Voor mij als beginner zegt haar naam mij niets, maar ik ga je verhaal onthouden en komende tijd eens op zoek naar meer info over haar en haar manier van werken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Engels versus Continental breien: een gevorderde (ongeveer een half jaar breiles in de jaren 50 was meer dan voldoende om gevorderd om te kunnen slaan en dat was 1 keer per week) Engelse methode breister doet qua snelheid niet onder voor een Continentaal breister, ook is er dan niet meer frictie in de gewrichten. Amerikaansen breien Engels vaak op een omslachtige manier, zie de diverse filmpjes en de een neemt het van de ander over. Als je bij het omslaan niet je rechter wijs- of middelvinger als een soort jaknikker gebruikt maar steeds de hele naald loslaat, de draad oppakt, omslaat en dan de naald weer vastpakt (wij noemen dat kindjesbreiwerk) dan is die methode inderdaad langzamer en vermoeiender. Anderzijds is bij breien met heel korte naaldjes of rondbreinaalden de Continentale (Duitse) methiode handiger. Ik heb het allemaal geleerd en gebruik die methode die het best bij mij en mijn breiwerk past. Vaak langere naalden tegen mijn borstkas geklemd (onder en niet in de oksel) maar ook wel bij tweekleurig breiwerk de Continentale methode, vooral bij rechten in het rond. EZ (easy, get it?) zag vooral het loslaten als omslachtig, gelijk had ze.Ik lees je blig vanwege de naaimachines, mijn Singer 99 handcrank is compleet en doet het fantastisch en dat voor 15 euro, eindelijk een machine die midden in een steek kan stoppen ipv nog gauw even een steekje extra te doen en lekker makkelijk voor dekorte naadjes in patchwork.

    BeantwoordenVerwijderen