Hoeveel kostte een Singer Featherweight in 1950? Het Zaans Museum en het gebruik van de 1/4 inch open teen voet.

Vandaag kwamen twee dames hun Featherweight ophalen die ze vorige week afgegeven hadden. Een servicebeurt met schoonmaken en smeren, alles afstellen en controleren op condensatoren, bedrading isoleren, een nieuwe riem, LED-lampjes en een gewone nieuwe stekker voor in het stopcontact. En de koffer keurig gepoetst met schone sloten. De machientjes zijn dan net zoals ik ze zelf verkoop.

Ook kwam er een derde dame langs met een machientje met een probleem, dat gelukkig op te lossen was. Het was een machientje van 1950 en we bekeken de rekening die nog bij de machine zat. Een Nederlandse rekening!

Kijk toch eens, op mooi Singer papier.

Getypt! Ik hoor nog die Remington van mijn moeder. Een loodzware machine waar je flink moest beuken op de toetsen en met carbonpapier maakte je terwijl je typte gelijk een kopietje van je werk!



En de prijs! 350 gulden. Dat was in 1950 veel geld.



Ik heb er even een website bij gepakt om dat bedrag om te rekenen naar nu......



Wat een bedrag he! €1420,83.... Maar ik weet dat moderne naaimachines ook wel prijzig zijn! Dus er is niet zoveel veranderd in de tijd.

Wij krijgen pas over 10 dagen vakantie, maar de jongste zoon heeft zijn eerste jaar op de HvA erop zitten. Ik stelde vanmiddag voor om een hapje te eten bij de Zaanse Schans en naar het Zaans Museum te gaan. De lunch werd uiteindelijk een lekker broodje bij een echte Zaanse bakker, want zoonlief lust geen pannenkoeken of poffertjes.



We liepen over de Zaanse Schans en hoewel ik eigenlijk even alle huisjes en winkeltjes en de molen wilde bekijken, werd het toch de kortste weg naar het museum. Zoonlief heeft een beter geheugen dan ik en wist alles nog van 5 jaar geleden. Tenminste, dat beweerde hij.

We keken wel naar de toeristen. Ik kan nooit zo goed zien waar mensen vandaan komen, maar de meesten waren "Aziatiërs". Leuk om te zien waar de toeristen foto's van nemen en zo door hun ogen te kijken naar de oude huisjes en het landschap. Ik vind dat net zo leuk als zij. Toerist in eigen land!



Het Zaans Museum leek mij interessant voor deze zoon vanwege de koekjesfabriek en de chocoladefabriek. En dat vond hij inderdaad boeiend, vooral omdat alles beweegt en je goed de tandwielen en overbrengingen kon zien. Voor iemand die Werktuigbouwkunde studeert is dat nu eens een toepassing van de theorie.



Ik vond de cacao ook erg leuk, aangezien oudste zoon, zwager en neef in de cacao-handel werkzaam zijn. En ik chocolade ook lekker vind!




Heel veel beweegt, het is echt een schouwspel!






Chocolade smelt bij 36 graden Celsius, dus het smelt in je mond. Zo leer je nog eens iets!





Het museum is erg modern, met veel interactieve spellen, waaronder een bonbondoosjes-vul-lopende-band-simulatie-spel. Zoon en ik gingen aan de slag! Je moest met één vinger de bonbons in het doosje schuiven. Er zijn ronde en vierkante, ovale en hele lange bonbons. Maar ook mislukte bonbons en die moest je juist niet pakken. Toen we eenmaal de slag te pakken hadden ging de band steeds sneller. Ik kreeg er een beetje stress van, haha!



Ik moest gelijk denken aan Lucy Ball en haar vriendin. Werkzaam in de chocoladefabriek. Schitterend!



Klik op onderstaande link om het filmpje te zien!

Lucy Ball in de Chocoladefabriek.

Een afdeling met tekeningen van de Verkade-albums zag er ook mooi uit. De informatie bij dit deel van het museum vertelde dat er echt veel aandacht aan de albums werd besteed en dat het behalve commercieel ook educatief moest zijn. Jac. P. Thijsse, de bekende natuurkenner, werd gevraagd of hij de teksten wilde schrijven. Dat wilde hij wel doen, onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat hij niets hoefde te zeggen over de Verkadeproducten.







Ik zie iedere keer iets nieuws in het museum en nu keek ik vooral naar de tentoonstelling van blikken en trommels. Bij de kringloopwinkel zoek ik die vierkante koektrommels van Verkade. Daar passen grote quiltblokken in en het stapelt ook zo fijn.








Ook de kleine blikken voor chocolaatjes zijn mooi, met volgens mij tekeningen van Rie Cramer.



Dat je die blikken gewoon bij de producten kreeg! Echt luxe!



En een stukje nostalgie, de gele beschuitbus van mijn moeder....



De rest van de collectie is ook mooi, maar omdat ik dat al een keer gezien had en zoonlief niet veel belangstelling meer kon opbrengen, gingen we richting uitgang. We hebben allemaal een museumjaarkaart, dus we kunnen gaan wanneer we willen.



Nog even snel een kiekje..... Waarschijnlijk heb ik dit de vorige keer ook gefotografeerd, maar dat geeft niet! Een slecht geheugen heeft zo zijn voordelen, want je geniet elke keer weer opnieuw! Een speldenkussen met spelden om de liefde te laten zien.



Weer thuis dus gelijk het Verkadeblik met de Jockey Cap blokken gepakt.






De afgelopen week heb ik iedere dag een aantal van de gestreken blokken keurig op maat gesneden. Ik had heel lang gedacht hoe ik verder moest met die blokken die toch wel hier en daar wat scheef waren, dus nu ik eenmaal de knoop had doorgehakt ging ik met strijkbout, rolmes en vierkante liniaal aan de slag. Niet te lang achter elkaar vanwege mijn nek, maar steeds een aantal lapjes. En je ziet het, iedere dag even ermee bezig en dan heb je toch een Verkade blik vol met keurig gesneden lapjes.



Al die kleurencombinaties, soms iets meer balans of contrast, maar het moet ook een soort rommeltje worden. Alsof het echte restjes zijn en het toeval een grote rol speelt. Ik leer van deze quilt, het hoeft niet perfect. Anders komt ie nooit af!



Met mijn 222 en een 1/4 inch voetje ging het naaien van deze strak gesneden randen ook goed.

Ik heb wel iets nieuws bedacht, een beetje in de lijn van met de hand quilten (wat ik nog nooit gedaan heb, maar ik zie wel eens wat hè).
Bij het patchen met op de hand naai je niet in de naadbreedte, maar begin je met aanhechten en afhechten een 1/4 inch van de rand en daardoor kan je makkelijker alle naden mooi plat strijken en kruispunten van lapjes in een molentje leggen. Dus ik wilde 1/4 inch van de kant beginnen en aan de andere kant van de naad ook weer eindigen.

Met een 1/4 inch voetje met open teen kan dat heel goed. Als je de achterste rand die iets breder is gelijk legt met de bovenrand van de stof, dan is de naald precies 1/4 inch van de stofrand af. En als je aan het einde van de naad bent kan je precies een 1/4 inch voor de rand stoppen als je naar het streepje op het voetje kijkt.






Wat ik dan ook nog deed is beginnen met een paar hele kleine steekjes, het pookje net onder de 30. En daarna gewoon een goede steeklengte, op 10 ofzo. Door de kleine steekjes hecht je aan zonder heen en weer te naaien. Deze kleine steekjes laten niet gemakkelijk los. Dat is ook het gevaar, je kan het niet makkelijk uithalen als het fout is... (Hoe zou ik dat nou weten!?)



Het getal bij de steeklengte regelaar staat voor het aantal steken per inch. Aan het eind van de naad ook de laatste steekjes heel klein doen. ***Dan kan je het pookje van de steeklengte zo laten staan, draadophaler omhoog, voet omhoog, je werk naar achteren trekken, nieuwe lapjes eronder met de naald op een 1/4 inch van de rand, een paar kleine steekjes, dan grotere steken, op het laatst weer kleine steekjes. (Herhalen vanaf ***) Je wordt er vanzelf handig in.



En inderdaad, eerst steeds twee blokken aan elkaar en daarna 2 aan 2 aan elkaar en het kruispunt in het midden vouwde zich bijna vanzelf in een molentje.....  Dus het werkt!

En nu hoef ik niet de steekjes in de naad los te halen om het molentje te vouwen. Echt handig zo.

Nieuwe spulletjes in Het Singer Winkeltje. Vet, LED-lampjes en Draadgeleiders zijn weer voorradig!

(OPMERKING van 16 juni:
De magnetische bakjes, de witte pins en de roze draadpakkers zijn al uitverkocht, maar ik bestel vandaag weer bij, dus je kan je bestelling doorgeven. Dan duurt het alleen wel een paar weken voor het binnen is.)

De bestelling uit Amerika is eindelijk binnen gekomen!

De reis duurde lang en de douane wil ook altijd nog even goed kijken wat er voor spannends er in de doos zit, dus ik zat hier al handenwringend voor het raam, haha! Maar nu is alles er gelukkig.

De spulletjes staan nu in mijn winkeltje (klik HIER ).

Wil je iets bestellen, mail dan even (hetsingerwinkeltje@gmail.com), want op=op. Natuurlijk kan ik bijbestellen, maar dat duurt dan weer even.

Een magnetisch bakje voor spelden en schroefjes. 

Past mooi bij de Featherweight! Ik ben er helemaal weg van. 

Het bakje is 4 inch in doorsnede.

Voor als broche of op een tas, een pin met een witte of zwarte Featherweight. 

De roze draadpakker. Met Featherweight embleempje erop. Handig om draad bij het spoelhuis te verwijderen in de hoop dat je niet het zenuwenschroefje en de halvemaanvormige ring hoeft los te halen.

De draadogeleiders zijn weer op voorraad! Steek de draadgeleider in het oliegaatje en laat de draad bij het inrijgen eerst via de draadgeleider lopen, dat scheelt in geluid en je klos wikkelt erg mooi af. Beter voor de bovendraadspanning als je een driftige naaister bent en bij het spoeltje maken gaat je klosje er niet als een raket vandoor....

Nu nog opgerold, maar dit is een wollen strijkmat. Ruikt naar schone wol en geeft een perfect resultaat, ook voor stempelen, sorteren of applicaties neer te leggen is het ideaal, want je stof verschuift niet.

Een flesje met vloeistof om de eventuele muffe geur uit de koffer te verwijderen. Sommige dames hebben een goede neus en vinden de koffer niet zo prettig ruiken. 

En de vetspuiten zijn er ook weer! Voor de zwarte Featherweights, twee keer per jaar een rupsje op de  tandwielen en in de gaatjes van de motor. Je doet er echt heel lang mee.

Beemster Bee! Kom ook op Hemelvaartsdag naar de Beemster!

Ik ben een positief mens dus ik ga ervan uit dat we met Hemelvaartsdag,  donderdag 30 mei 2019, heel mooi weer hebben! Veel mooier dan de koude en natte dagen die we nu hebben..... Net zo mooi als twee jaar geleden!

Op deze Hemelvaartsdag is het weer Open Dag in de Beemster en kan je een hele route rijden/fietsen en bedrijven bezoeken, schuren met antiek doorsnuffelen en genieten van het bijzondere landschap dat ontstaan is na droogmalen van de Beemster.

Erica Kok, een fervent quiltster, heeft op haar erf een quilttentoonstelling die je kan bekijken (Zuiderweg 53).

De Quiltmuis staat er met een grote sortering stoffen en spulletjes en Susan van S92 Beemster heeft er een kraam met babyproducten.

Verder staan er tafels en stoelen om heerlijk te zitten met je handwerk. Neem je breiwerk, borduurwerk of je naaimachine mee en kom erbij! Ga gezellig met een groep vriendinnen of kom kennismaken en schuif aan. 

Ik ben er ook en zit achter mijn Featherweight van 1935 en de Singermeisjes zijn erbij om te laten zien hoe leuk de machientjes zijn. Je kan kijken naar de machientjes en vragen stellen. Je kan erbij komen zitten met je eigen machientje, er is stroom (neem een stoeltje en verlengsnoer mee, hang een label aan je koffer met je naam)! 

Maar gewoon even langskomen en uitrusten als je een fietstochtje maakt kan ook.

De toegang is gratis. Wie de hele dag erbij wil zijn levert een taart in als donatie en krijgt daarna koffie, gebak en een soepje. Bezoekers kunnen tegen een kleine vergoeding ook taart eten!

De foto’s laten zien hoe leuk het de vorige keer was.

Beemster Bee en Quilttentoonstelling,
Zuiderweg 53,
1461GD Zuidoostbeemster.

Nog even wat informatie over de Beemster, geplukt van Wikipedia.

Rond het jaar 800 was het gebied, dat nu de gemeente Beemster vormt, bedekt met veen. Beemster is afgeleid van Bamestra, de naam van een riviertje in het gebied. Ontginning van het veen door de mens in combinatie met stormvloeden leidde ertoe dat dit riviertje in de periode 1150-1250 uitgroeide tot een binnenzee, een meer dat in open verbinding stond met de Zuiderzee en door de Where met de Purmer.

In 1607 werd door de Staten van Holland en West-Friesland aan enkele burgemeesters (van onder andere Amsterdam) en een aantal aanzienlijke kooplieden, waaronder Willem Usselincx, Jacob Poppen en Dirck van Os, toestemming verleend om de Beemster droog te maken, hetgeen geschiedde onder leiding van Jan Adriaanszoon Leeghwater. Hij gebruikte hiervoor uiteindelijk 43 poldermolens, na een eerste inschatting van 30 molens. Uiteindelijk zijn er 50 molens nodig geweest om de droogmakerij te bemalen.

In 1610, toen dit bijna gereed was, liep het meer weer vol als gevolg van een breuk in de Zuiderzeedijken. Men besloot toen om de ringdijk zo hoog te maken dat hij een meter boven het omringende land uitstak. Op 19 mei 1612 was de polder droog en was de huidige droogmakerij De Beemster een feit. Het land werd ingedeeld in rechthoekige kavels volgens een geometrisch patroon. De kavels werden verdeeld onder de investeerders. De kwaliteit van de landbouwgrond was dusdanig hoog dat het project destijds als een economisch succes gold, – de 'durf'investeerders van toen hadden hun geld er in een jaar uit – dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld de hierna met enthousiasme aangevangen droogmakerijen zoals de Schermer of de Heerhugowaard.

Driehonderd jaar lang werd de polder drooggehouden met 50 poldermolens, begin twintigste eeuw werden zij vervangen door gemalen en de molens zijn allemaal verdwenen.

De Bak-Lap, een patroontje om te maken!

De Bak-Lap      van Het Singer Winkeltje !                               

 

Een lapje dat je makkelijk kan meenemen in het koffertje van je Featherweight, maar  snel verandert in een bakje. Het bakje houdt je schaartje, je tornmesje, een pen en of bijvoorbeeld je kleine malletjes keurig bij elkaar. Na gebruik wordt het bakje weer een lapje. 

Lees eerst de beschrijving eens goed door!

Voor dit project heb je nodig:

-stof voor de onderkant 8,5 x 12 inch (een beetje drukke stof kan best!) of iets groter ivm bijsnijden

-tussenvulling in dezelfde maat of iets groter ivm bijsnijden

-stof voor de bodem van het bakje (een effen stof, anders zie je je spulletjes niet goed…) 5,5 x 9 inch

-diverse stroken stof voor de zijkanten van het bakje 2x 50 inch (diverse stofjes dus)

-binding of biaisband 2,5 x 60 inch

-vier drukkertjes

-garen in een bijpassende kleur 

-je naaigerei

Naai stroken stof van 2 inch breed aan elkaar tot een lange reep stof. Kies hiervoor stof met verschillende kleuren en/of motieven. Je kan vierkantjes, rechthoekjes of andere vormen maken.

Naai hiervan een strook aan alle kanten van het lapje dat de bodem vormt van het bakje. 

		Leg de stof voor de onderkant met de goede kant onder neer, de tussenvulling er bovenop en het genaaide lapje erop. Het is nu net een quiltje! Speld de drie lagen op elkaar en stik langs de rand van het middenstuk door. Stik verder het miniquiltje door zoals je wilt, maar naai zeker op een klein randje van de kant de drie lagen op elkaar. Minder dan een ¼ inch dus, om de drie lagen goed vast te zetten.
Snijd de randen mooi strak zodat het een rechthoek wordt, zeker als de vulling wat uitsteekt. Stik als het nodig is de stroken van de binding aan elkaar. Met een naad van 45° is het mooist! Strijk de binding over de hele lengte dubbel en stik de open kant van de binding op een ¼ inch van de rand aan de voorkant van het quiltje vast. Begin aan het einde van één lange kant een klein stukje van de hoek met een ruim loshangend deel van de binding. Stik bij iedere hoek door tot een ¼ inch van de rand, stik achteruit in de naad. Knip de draden af. Vouw de stof in een hoek van 45° omhoog, vouw weer naar beneden over de volgende kant en stik vanaf de rand weer verder. Ga zo door tot je na vier hoeken aan het begin van de laatste rechte kant bent. Voeg de twee losse uiteinden van de binding samen (recht of met een hoek 45°) en stik ook dit stukje vast.
Vouw de gevouwen kant van de binding om naar de achterkant en zet het met de hand even vast. Met de naaimachine kan ook, maar met de hand wordt gegarandeerd mooi.
	Zet de drukkertjes op de hoekjes vast, zodat als ze dicht zitten de punten van het quiltje samengedrukt worden en er een bakje ontstaat.

Opengevouwen past het mooi in de koffer van je Featherweight, het kan zelfs de bovenkant beschermen tegen krassen. Als bakje kan het voorkomen dat spulletjes op tafel wegraken. En als je je matje bent vergeten kan je je machientje er op zetten. 

Misschien maak je er nog wel eentje!

                                                                             ©Het Singer Winkeltje 2019

De Jockey Cap Quilt! Met uitleg en patroon.

Het was denk ik in oktober dat Dorry van Osch, van de quiltwinkel Quilt it and Dotty in Overloon, mij vroeg of ik weer eens zin had om een workshop te komen geven. In de ochtend het onderhoud van de Featherweight en aansluitend iets leuk om te naaien op de schone machientjes.

Omdat het ook een beetje een uitdaging moet zijn voor gevorderde naaisters, stelde Dorry de Drunkard's Path voor. Dan moeten er ronde naden genaaid worden en dat is toch wel een aparte techniek.




Dorry heeft een Accuquilt, een stans-apparaat dat 6 lagen stof in één keer snijdt terwijl je aan een hendel draait. Het lijkt een beetje op een pastamachine.(www.accuquilt.com). Bij dit apparaat kan je verschillende snijsets gebruiken en een daarvan is voor Drunkard's Path. Als je vier van deze blokjes bij elkaar doet zodat de 1/4 rondjes samen weer een cirkel geven, noem je het patroon dat je dan krijgt Jockey Cap.


Ik kreeg van Dorry een setje gesneden lapjes opgestuurd en ging aan de slag. Natuurlijk wel voorbereid door wat informatie te lezen en een filmpje te kijken. Het internet is altijd een handige manier om te kijken hoe anderen het doen.



Ik begon met een avondje spelden, alle kwart rondjes tegen een mooi buitenkantje aan. Maar bij het naaien met de machine vond ik dat helemaal niet handig. Dus het spelden was voor niets geweest en ik trok alle spelden weer eruit.

Daarna ging ik zonder iets te bevestigen aan de slag.



En dat ging best wel goed, al is het moeilijkste dat je gelijk uit moet komen met de twee lapjes.


Je legt het begin gelijk, het grootste lapje onder met de goede kant boven. De bocht van het lapje loopt naar rechts. Het kleinste lapje leg je erboven op, met de goed kant onder. De gebogen kant van dat 1/4 ronde lapje buigt naar links. De rechte randen liggen op elkaar.

Dan stik je drie kleine steekjes, eigenlijk in de naad. Ik ga ook wel eerst vanaf een 1/4 inch van de rand drie steekjes achteruit tot de rand en dan in zijn vooruit. Heb ik gelijk aangehecht.

Met de naald in de stof trek je nu aan het grote lapje, zodat de bocht recht wordt en dan langzaam naaien tot het midden van het ene lapje op het midden van het andere lapje komt. Bij de Accuquilt lapjes zit daar een uitsteekseltje, maar als je zelf tekent zet je daar een streepje en bij het onderste lapje een heel klein knipje.

Na het midden naai je verder tot een inch voor het einde, dan stop je met de naald in de stof, voetje omhoog en leg je de rechte kanten van de lapjes weer op elkaar. Trek daarbij de stoffen iets omhoog.


Naai verder tot het einde, waarbij je telkens even stopt met de naald omlaag, voetje omhoog, stof opschudden en mooi recht proberen te leggen. Ik pak er ook wel een pincet of een kogger bij om te trekken aan de stof.


Pas op dat je de stof niet laat rafelen.








Even een close-up van één van de mooiste stukjes!




Ik had hard doorgewerkt en bij de workshop bij Dorry kon ik het resultaat laten zien.


Omdat ik nog een quiltje wilde maken van andere stoffen, ben ik weer opnieuw begonnen. Ik stanste met de Accuquilt mijn eigen keuze aan stoffen uit de winkel van Dorry en kon thuis beginnen.

Maar op een gegeven moment waren de lapjes op en had ik nog maar een leuk tafelkleedje. Dat was niet helemaal de bedoeling. Dus ik tekende zelf de maten van de Jockey Cap, nam dat over op paternoplaat en ging aan het omtrekken.

Als je de Jockey Cap ook eens wilt proberen, dan kan bij Dorry het stansapparaat huren! Voor €7,50 mag je een dagdeel gebruik maken van het apparaat en je eigen stoffen snijden. Dan kan je genoeg lapjes op maat maken voor een hele quilt, supermakkelijk!

Maar als je, zoals ik, helaas niet bij Dorry in de buurt woont, kan je zelf een malletje maken voor het 1/4 rondje en voor het grote deel en rustig een uurtje gaan zitten omtrekken en dan uitknippen. Daarna leuke combinaties bij elkaar zoeken en gaan zitten naaien. Helemaal zen! Echt waar!
















Stap af van het snel-snel-snel en geniet van het lijntjes trekken en het knippen. Neem een leuk blikje om alle deeltjes in te bewaren en probeer elke dag iets te doen. Een paar stofjes uitzoeken. Een paar deeltjes omtrekken en uitknippen. Een blokje naaien.

Print het pdf patroontje uit, controleer of de maten goed zijn. De printerinstellingen moeten op 100% staan. En anders teken je het zelf over met een liniaal en een passer.

Ik heb van een oud doosje Bladerdeeg een envelopje geplakt om mijn paterno-malletjes netjes in te bewaren. Past ook in het blikje. O, ik ben zo geordend! (Hahaha! Echt niet, maar ik doe mijn best!)



Snijd stroken van 4 3/4 of 5 inch. Ik gebruik daarvoor een Square me up liniaal en een langere liniaal die maar 4 inch breed is.






Snijd van de stroken weer blokken van minimaal 4 3/4 inch.



Teken in de ene hoek het 1/4 ronde stukje af, met een klein streepje voor het midden. Teken vanaf de tegenoverliggende punt het grote deel van het patroon af. Ook met een streepje voor het midden.


Als je nu de deeltjes uitknipt, heb je minimaal verlies en alvast twee mooie rechte hoeken!





Let met het snijden op stoffen met patroontjes. Die kunnen onbedoeld vreemde effecten geven, dus kijk wat het gevolg wordt van de richting van de stof.

Zoek een beetje leuke combinaties bij elkaar van stoffen die contrasteren. Maar maak ook wel eens een iets minder mooie combinatie. Perfect kan heel saai zijn!




Je kan van 4 blokjes een combinatie van een groot blok maken en daarbij alle vier aparte blokjes nemen, dus 8 verschillende stoffen. Dat is leuk, maar ook een beetje druk. Dus ik neem twee aan twee dezelfde blokken diagonaal in een blok van vier.

Probeer niet te veel te tellen. Ik ging tellen en had nu 56 blokken van 7"x7" af. Dat lijkt heel wat, maar bedekt net de matras van een eenpersoons bed. Een quilt moet een beetje overhangen, dus ik ben er nog lang niet! Maar ik ga rustig door tot ik het helemaal zat ben en dan moet het maar genoeg zijn.......

Het patroon staat hieronder. Print het en controleer de maten, de printer mag het niet veranderen dus zet de instellingen op 100% en contoleer het met een inch liniaal. Probeer het eens een keertje, die ronde naden vallen beste wel mee!

Patroon van Jockey Cap Quilt Blok 3,5 inch (in de quilt).