Gelukt!

De eerste dag van de voorjaarsvakantie stond toch wel in het teken van de Frozen Featherweight..

Ergens zal iets vast in het systeem van stangen, raderwieltjes en overbrengingen. Maar waar?

Aan de onderkant van de machine was geen schroefje goed te bereiken, vandaar dat ik achter de faceplaat begon met loshalen. Ik wilde de stang waar de naald aan vastzit eens loshalen en stuitte meteen op het probleem dat die muurvast zat.

De schroef die hier wordt aangewezen houdt de naaldstang op zijn plaats in het mechanisme, zodat de naald heen en weer gaat als het vliegwiel draait. En deze stang was niet meer te bewegen door vastgekoekt oud vet. Met een aantal wattenstaafjes alle punten waar het plakkerige goedje verstopt zat  bevochtigd met wasbenzine, een beetje kracht en zowaar kwam er wat beweging. Weer wasbenzine erop, weer aan die stang duwen en trekken, tot hij heen en weer kon bewegen. Nadat ik alles schoon had gemaakt, viel me pas op dat de onderkant van de machine nu ook vrij was! Ik kon alles draaien zoals het hoort.

Alleen was de timing niet goed meer. De timing is goed als de naald net op tijd beneden is om de haak bij de onderdraad een lus van de bovendraad te laten pakken. Timing is dus erg belangrijk. Ik heb wel een 'Adjusters manual', een handleiding voor reparateurs, maar het is niet iets wat ik vaak doe. 

Eerst de onderkant gecontroleerd, zodat er zeker-weten geen draadjes verborgen zaten.

Het ziet er kaal uit onder de klep, maar het hele spoelhuisbakje en de haak zijn verwijderd, schoongemaakt en gecontroleerd.

Daarna kon de opbouw weer beginnen en het afstellen van de haak en de naaldstang.

Ik ga niet alle details geven, ik ben al blij dat het gelukt is, kan het amper navertellen. Maar de streepjes op de naaldstang zijn belangrijke punten om de timing goed te krijgen.

Natuurlijk moest ik een stukje proefnaaien, op keukenrol doe ik dat meestal. 

Kijk eens wat een mooie steekjes! Deze machine is toch wel weer speciaal! Na al die uren krijg je een band met zo'n Featherweight......

Nu nog de lamp en de motor erop zetten.... Dan wordt het weer een echte naaimachine in plaats van een kale kip.

Problemen of uitdagingen?

Ik heb een Featherweight gekocht zonder koffer, zonder voetpedaal en met de toevoeging dat de machine 'Jammed' was. Dat betekent dat ie vast zit. 

Nu ben ik een positief mens, misschien iets te optimistisch soms, maar ik zag mogelijkheden!

Meestal zit een Featherweight vast omdat er draad achter het spoelhuis is gaan zitten. Dat is gemakkelijk te verhelpen, als je weet hoe dat moet. En dat weet ik!

Verder heb ik wel een voetpedaal en een koffer van een wat beschadigde Singer Featherweight. 

En eventueel is een modern voetpedaal ook te gebruiken.

In plaats van een koffer zijn er ook hele leuke tassen voor naaimachines, zoals deze:

En als het helemaal hopeloos was met die machine, kon ik altijd nog onderdelen gebruiken. De prijs was redelijk. Ik vermoed dat de koffer, het voetpedaal en de machine los verkocht zijn, om iets meer op te brengen dan een niet-werkende machine die compleet is.

En toen kwam ie binnen. Een mooie machine, gewone gebruikssporen, netjes van onderen en achter de faceplaat. Geen draad te zien. Eigenlijk geen enkele reden te bedenken waarom ie het niet zou doen.

En dat niets doen moet je heel letterlijk nemen! Deze machine noem je Froozen, bevroren. Het vliegwiel kan je niet draaien. Nou, één mm naar links en één mm naar rechts. En dan zie je het spoelhuis aan de andere kan minder dan een halve mm bewegen. En ook achter de faceplaat voel je dat er een connectie is. 

Alsof er een reanimatie nodig is. En dat is het ook!

Ik kwam er zelf niet uit, maar op Facebook is een groep liefhebbers van Singer 221 en 222. Het is een besloten groep, maar je kan jezelf aanmelden om mee te doen en de berichten te kunnen lezen.

Hier vind je allemaal mensen die elkaar foto's laten zien van hun lieveling, van de nieuwste aanwinsten, van jaloersmakende mazzeltjes en ook van wat ze die dag genaaid hebben met hun Featherweight.

En je kan daar vragen stellen! Genoeg mensen die advies willen geven en bereidwillig zijn om zich te verdiepen in een probleem.

In mijn beste Engels heb ik daar om raad gevraagd. Natuurlijk kwamen er allerlei adviezen hoe ik draad moest verwijderen en het kostte moeite om duidelijk te maken dat alles vast zit. Dus bepaalde schroeven kan ik ook niet bereiken, als ze nu 'bevroren' aan de achterkant zitten. Normaal draai je aan het vliegwiel en kan je erbij, maar nu niet.

Gelukkig kwam Carmon Henry (van www.april1930.com) op het idee dat ik een foto zou laten zien van het binnenwerk. En omdat dat er goed uitziet denkt hij aan een timing probleem. Nu heb ik een foto gemaakt van de machine (links) met daarnaast een goed werkende. En je ziet het verschil!

Beide machines staan aan de onderkant met het spoelhuis en de haak die de draad moet pakken in dezelfde stand. Echter achter de faceplaat is de positie heel anders! De draadhefboom staat bij de linkermachine halverwege en rechts bovenaan. 

********(Rechts staat de draadhefboom in de positie die hij moet hebben als je je naaiwerk onder het voetje vandaan wil halen. Heel belangrijk om op te letten!! Zo voorkom je dat de bovendraad onder vast komt te zitten in het systeem.)***********

Een stukje dichter bij de oplossing, denk ik als optimist! Nu kan ik zelf ook weer informatie gaan zoeken. Over de timing van een machine, dat onder en boven synchroon lopen. En hoe ik alles los moet krijgen om dit te herstellen.....

Ik houd niet van legpuzzels, maar dit puzzelen is wel leuk!

Het onhandige van een wereldwijde groep is dat als ik iets post, de mensen aan de andere kant van de aarde aan het slapen zijn, of werken. Dus de communicatie gaat iets gefragmenteerd! Maar er zal antwoord komen. Ook daar zijn mensen die van deze puzzeltjes houden...

Wordt vervolgd! 

The Great British Sewing Bee.

The Great British Sewing Bee is weer op BBC2 te zien. Daar strijden gewone huis-tuin-en-keuken-amateurs om de ereplaats. Wie kan het best alle opdrachten aan? Iedere aflevering valt er iemand af na het maken van twee opdrachten. Dat kan een blouse zijn of een avondjurk of kinderkleding, van alles dus. En de stoffen variëren van katoentjes tot ragfijne doorschijnende glijstof. 

Omdat mijn gehoor niet optimaal is, gaat het Engels voor mij te snel om het programma goed te kunnen volgen.

Ik zet dan de ondertiteling aan op 888. Dan krijg je de Engelse ondertiteling erbij en met wat ik wel versta is dat genoeg.

Gisteravond waren er Singer Featherweights in gebruik. Het thema was dan ook kleding uit de jaren '50. Een klein stukje van het programma is te zien volgens deze link:  (KLIK)

En de hele aflevering zie je hier:  (KLIK).

Mocht je interesse hebben in een Featherweight, er zijn er een paar klaar. Schoongemaakt, gecontroleerd, afgesteld en getest! (Het Singer Winkeltje)

Werk, workshop, winkeltje...

Het was vorige week de drukste week van het schooljaar! Twee open avonden. Een studiedag. Afscheid van een collega. En zelf als ouder naar de school van de middelste zoon.

Een open avond is om de school te presenteren aan leerlingen van groep 8. Dat vergt natuurlijk de nodige voorbereiding, want er moeten boeken en spullen klaar staan in het klaslokaal. Een paar practica uit klas 1 en 2 zijn zelf te doen. 

En het lokaal wordt aangekleed met mooie oude posters met afbeeldingen van kippen en planten. Die hangen dan voor de ramen, zodat het geen zwarte gaten zijn in de avond.

Twee avonden heb ik mondslijmvlies afgenomen om de 8e-groepers hun eigen cellen te laten zien.

Het is leuk om de leerlingen vol verwachting rond te zien kijken. Terwijl onze eindexamenleerlingen zich als (bijna-)jongvolwassene nu oriënteren op hun volgende opleiding! 

Thuis ben ik bezig met de voorbereiding van de workshop in Den Bosch, bij Bossche Quilts en Meer. 

Ik schrijf het patroon en voer het zelf uit, waarna ik weer wijzigingen aanbreng in de tekst. Gelukkig heb ik een paar vriendinnen die als proefkonijntje willen dienst doen. Komt helemaal goed!

En natuurlijk vraagt het winkeltje ook wat tijd. Ik leer facturen maken met Excel. Er zijn mailtjes met vragen en probleempjes. Mailtjes met bestellingen en mailtje voor bestellingen. De naaimachine uit Het Singer Winkeltje werd verkocht en is een tweede leven begonnen! 

Als ZZP'er moet je ook tijd schrijven om te laten zien dat je echt een bedrijfje hebt.

Nu is dat geen probleem! Het testen van naaimachines is immers een onderdeel van mijn bezigheden.

Ook dat vergt weer administratie, want na het schoonmaken, oliën en smeren gaat er per naaimachine een briefje in de koffer met het serienummer, wat er gedaan is, wat er nog gedaan moet worden en of de machine getest is. 

Bij het testen wordt de machine eerst afgesteld (onderspoel, stukje stikken, bovenspoel) en daarna gewoon lekker gebruikt.

Zo wordt de olie goed verdeeld en kan ik het geluid beoordelen. Iedere Featherweight klinkt anders, maar dat is niet per se verkeerd. Ik test zonder onderlegger, zodat de tafel als klankkast kan dienstdoen.

Dan heb je nog verschil in geur. En in tempo! Er zijn onder de FW's snelnaaiers en bedachtzamere types. Nu maakt dat niet veel uit, want bij patchwork stik je steeds kleine stukjes, maar het is wel een verschil.

Ik merk dat ik een zwak heb voor de wat meer gebruikte naaimachines. Met slijtplekjes van de armen die de stof hebben geleid. Veel gebruikt en gewaardeerd. Machientjes die net zo goed naaien als de bijna niet gebruikte!

Naaimachines komen in allerlei condities binnen. Mooi, als nieuw. Als nieuw maar vastgelopen. Goed gebruikt, en goed onderhouden. Gebruikt en niet onderhouden. Gebruikt en teveel onderhouden, dus vet. Behoorlijk vies. Sleets. Echt beschadigd. Met origineel voetpedaal. Met nieuw voetpedaal (zonder die rare knop). Zonder voetpedaal. Met koffer. Zonder koffer (misschien voor onderdelen?). Dan zijn er oude naaimachines met een klein lichtknopje onderop en een paar jaar later werden ze gemaakt met het lichtschakelaartje op de lamp zelf. En machientjes met een gestreepte faceplaat en met een z.g.n. scroll-faceplaat. En de Centennial, de uitvoering met het blauwe randje op de badge, van het 100-jarig bestaan van Singer. 

Veel variatie dus, terwijl het allemaal zwarte Singer 221's zijn.

En allemaal moeten ze nagekeken worden, vertroeteld en een nieuw huis krijgen. Waar ze hopelijk weer veel gebruikt worden!

Het Singer Winkeltje.

Woensdag j.l. zou mijn moeder 80 jaar geworden zijn als ze niet drie jaar geleden was overleden. Ik vond het een mooie datum voor een nieuwe start. Een officiële start van Het Singer Winkeltje.

Een paar maanden geleden was ik het winkeltje begonnen als een grapje. Om wat spoeltjes voor de Singer Featherweight te verkopen, want die kan je niet makkelijk aanschaffen. En om zelf een voetje te proberen en als ik er enthousiast over was er een aantal door te verkopen. 

Ook kon ik een paar Featherweights uit mijn collectie kwijt aan echte liefhebbers. En omdat ik daar gelijk een workshop onderhoud bij gaf, kwam er vraag naar Onderhoudsworkshops. 

De workshop in Oosthuizen bij  de Quiltmuis was een groot succes en er staan er al 2 officieel op het programma (volgeboekt) en er zit nog het één en ander aan te komen. 

Allemaal leuk, maar dan moet er wel wat geregeld zijn.

Dus nu is Het Singer Winkeltje officieel ingeschreven als bedrijfje. De meneer bij de Kamer van Koophandel lachte niet eens toen ik vertelde wat mijn plannen waren! Heel serieus werd van alles opgeschreven en werden er labeltje geplakt en categoriën gezocht waar Het Singer Winkeltje onder valt. Dan zie je dat er wel vreemdere bedrijfjes zijn, dan een virtueel winkeltje in oude Singer naaimachines en wat onderdelen....

Na 20 minuten stond ik weer buiten. Tijd om even de stad in te gaan. En om eens rond te kijken in Amsterdam.

Het  Centraal Station waar aan de achterkant, de IJ-zijde, een glazen overkapping voor de bussen is gekomen. Ze zijn al jaren bezig, maar nu begint het er steeds beter uit te zien.

De overkant van het IJ, het water dan Amsterdam-Noord scheidt van de rest van de stad.

En een blik de andere kant op. Donkere wolken en toch schijnt de zon op de nieuwe gebouwen. Een spannend beeld geeft dat.

Onder het spoor door liep ik de stad in.

Door de winkelstraten te vermijden, kom je dan op hele rustige mooie stukjes van de stad. En ik kon in het zonnetje de Prinsengracht aflopen. Het was heerlijk weer!

Typisch Amsteram vind ik dit, grachtenhuizen, pakhuizen, een fietster die tegelijkertijd telefoneert... 

Woonschepen langs de gracht en nog net het stuur van een fiets te zien die aan de brugleuning is verankerd met meerdere sloten.

Voormalige pakhuizen die nu appartementen bevatten. Met liefde gerestaureerd. Zo blijven ze behouden.

Net als bij naaimachines: gebruik is het beste onderhoud!

Als laatste een foto van de Westertoren met op de hoek het Anne-Frank-Huis. Indrukwekkend.

Nog een boekje gekocht over zzp-ers. Dat zijn zelfstandige ondernemers zonder personeel. Er staat van alles in. Vooral wat je allemaal bij moet houden, uren, kilometers, inkoop en verkoop. 

Dat zijn zaken waar mijn moeder erg goed in zou zijn geweest, als voormalig boekhoudster. Zo zie maar, 4 februari was een goed uitgekozen dag! Een beetje steun van de goede geërfde genen is welkom!

Nu heb ik weer wat nieuws in Het Singer Winkeltje geplaatst.

Een mooie Singer Featherweight.

Blikjes met allerlei voetjes en de originele schroevendraaiers.

En het kleine olieflesje dat zo handig bleek tijdens de workshop.

Wil je eens een kijkje nemen? Dat kan nu ook via deze link: www.hetsingerwinkeltje.nl.

Lampjes voor de FW. 110V, 230V en één LED.

Ik heb het grote probleem dat er onderdelen onderweg zijn voor de naaimachines die verder wel klaar zijn. Zoals rubbers voor onder de Featherweights. En de 1/4-inch- en stitch-in-the-ditch-voet. Ook ontbraken er nog wat lampjes bij naaimachines.

Gelukkig zijn de vrouwen die een bestelling geplaats hebben erg geduldig. Zoals eentje al schreef: de machine staat al jaren stil, dus nog een weekje of wat extra maakt ook niet uit!

Maar ik wil graag weer wat machientjes kwijt, dus ik hoop dat het allemaal snel binnen komt!

De lampjes zijn nu als eerste bezorgd. Ze komen in Het Singer Winkeltje.

Ik heb meteen een test gedaan van lampjes en foto's gemaakt.

De lampjes voor de Featherweight en de meeste andere Singer naaimachines hebben een bajonet insteek en geen schroefdraad. Een bajonet-sluiting betekent erin schuiven en een kleine slagje draaien, ongeveer 1/8 van de cirkel. Dat is een klein stukje (denk aan een taart in 8 stukken...).

(Dit is het lampje voor 110V naaimachines)

De metalen onderkant van het lampje heeft twee kleine knopjes. Die moeten in de uitsparing passen in de lamphouder.

Als je de lamp wilt vervangen is het handig om de stekker uit de naaimachine te verwijderen. Dat is ook veiliger, haal in ieder geval de stroom eraf! 

Zet nu de machine op zijn kont (=het vliegwiel). Pak een zaklampje erbij. Of kijk even naar deze foto's!

Je kijkt nu van bovenaf in de lege lamphouder van de Singer 221. Onderin zie je twee contactpuntjes. Aan de zijkant zie je een gleufje in het zwarte plastic.

We gaan even inzoomen....

Het gleufje loopt  in een L-vorm! De L van...lamp! Onthoud het maar op die manier.

Dus als je de lamp in de houder steekt moet je tot het einde van het gleufje en dan met de klok mee naar rechts. Een klein stukje maar. En dan zit 'ie vast.

Verwijderen gaat natuurlijk andersom, alleen met je het lampje een klein stukje indrukken, dan tegen de klok in naar links draaien en dan kan je hem zo eruit halen.

Heb je een 110V naaimachine, dan gebruik je een omvormer om de stroom van 230V (Volt)  in Nederland om te zetten naar 110V. De 110V naaimachines komen vaak uit Amerika en daar werkt alles op 110V.

Een 110V naaimachine gewoon op ons net aansluiten, geeft een 2x zo snel draaiende naaimachine en allerlei andere problemen, waaronder ook het doorbranden van het lampje.

Ik heb daarom wat 110V lampjes besteld, want er is lastig aan te komen.

De lampjes voor de 230V naaimachines zijn gewoon te koop in de naaimachinewinkel. Omdat er toch wel vraag naar is, heb ik die nu ook in het assortiment.

Ook had ik een LED-lampje besteld. LED-lampjes zijn energiezuiniger en ze worden niet warm. Dat laatste is wel heel fijn, want bijna iedereen brandt wel eens even zijn pols aan de machine tijdens het naaien of zijn vingers tijdens het opruimen van de naaimachine. Je denkt er niet altijd aan om de machine te laten afkoelen....

Dus ik was erg nieuwsgierig naar dat LED-lampje. Ik zal de foto 's laten zien. Oordeel zelf!

Dit is het fotomodel van vandaag, het laatste project. Een Singer 221 van 19 juli 1950. Komt met een nieuw model voetpedaal, wat voor veel mensen handiger is. Ze wacht nog op nieuwe rubbervoetjes....

Dit is de machine met het oorspronkelijke lampje. Een warm geel licht. Ik heb mijn Singertjes ook met lampje aan op tafel als ik niet naai, maar wel ermee bezig ben, gewoon om het gezellige lichtje!

Nu met een LED-lampje erin....

Tja... Ik vond het niet mooi. Te blauw, te hard, geen sfeer.

Deze foto's zijn bij daglicht genomen. Om eens te kijken hoe het in de avond zou zijn heb ik een kamertje opgezocht waar de gordijnen heel donker zijn en waar iemand nog wel eens vergeet ze open te schuiven. De kamer van de jongste zoon lijkt soms wel een grot! 

Maar ideaal om eens te kijken naar het effect van LED.

Hier alleen is alleen het gewone naaimachinelampje aan.

En op deze foto alleen het LED-lampje.

Beide lampjes geven niet overdreven veel licht. Heel weinig licht, kan je wel stellen!

Voor mij is de ideale situatie een gewoon naaimachinelampje en een extra lamp erbij die goed op het werk schijnt. Dat ziet er toch heel sfeervol uit!

Singer blackside.

De metalen voetjes van Singer herken je snel. Die zijn echt anders dan van andere merken, iets geler metaal met meer glans en mooier afgewerkt.

Als verzamelaar wil ik ze natuurlijk graag in mijn collectie en een aantal heb ik ook gebruikt.

Wat bijzonder is: er zijn ook zwarte voetjes! 

Gedurende de periode 1941-1953 zijn er onderdelen gemaakt met een andere samenstelling (minder chroom en nikkel), waardoor het metaal zwart is. Niet geverfd zwart, maar door en door zwart. Dit kunnen ook delen van de naaimachine zelf zijn of van de speciale voetjes.

Nu ik een lieve Singer Featherweight 221 heb uit 1935 met allerlei oude kenmerken en de sierlijke faceplate, ga ik mijn Singer 222 weer terugbrengen in de originele staat. Dus met een streepjes faceplate en het zwarte vliegwiel. Om het geheel nog stoerder te maken wil ik de zwarte onderdelen bij deze machine gebruiken.

Hier zie je een deel van de collectie en de zwarte voetjes die ik al heb. De zoomvoet, de zakdoekjesrandvoet en de Schotse plooirok-voet. Ook de echte Singer schroevendraaier is in het zwart verkrijgbaar.

Zo blijft er iets om naar te zoeken!