Quilt label maken met iPad.

Natuurlijk kan je een label voor een quilt maken door uit de losse pols een tekst te schrijven met een permanent marker. Maar ik type liever een tekst om de layout naar mijn zin te maken. Wat meer of minder afstand tussen de regels. Of de namen met iets grotere letters dan de andere woorden.

Op internet zag ik een voorbeeld om de iPad als lichtbak te gebruiken. Dat wilde ik weleens uitproberen!

Ik heb eerst de tekst naar mijn zin gemaakt in een tekstverwerkingsprogramma.

Om dat dan met de iPad te projecteren en over te trekken lukte mij niet, omdat de iPad heel snel het beeld laat verschuiven. Je kan door te vegen of met je vingers uit elkaar te bewegen op het scherm heel makkelijk teksten of foto's vergroten of verkleinen, maar nu is dat niet handig!

Eén optie om het toch te kunnen overtrekken op stof, is de tekst te printen, het tekstgedeelte dat je wilt gebruiken op het scherm te plakken met schilderstape of speciaal plakband dat goed te verwijderen is. De stof er bovenop te plakken met tape en dan met een watervaste stift de letters over te nemen.

Dit gaat nog beter als je bij instellingen de helderheid van het scherm op maximaal zet!
En een leeg document neemt om een witte achtergrond te krijgen. Ik heb een soort word-document geopend daarvoor.

Zo heb ik het label voor de Quilt voor Zoon3 gemaakt. Erg basic, geen extra tekst, psalm of tekeningetje erbij. Dat past niet zo bij de quilt en ook niet bij ons. Als je even googled zie je veel voorbeelden van labels, dus vast iets wat je mooi vindt.


Toch bleef ik het idee houden dat het ook anders zou moeten kunnen. Want stel dat je op vakantie bent zonder printer en je wilt een stitchery maken of een quilt label, dan is het handig als het helemaal met je iPad (of vergelijkbaar apparaat) kan.

In overleg met mijn echtgenoot (ere wie ere toekomt!) heb ik nu de volgende oplossing:

-Maak de tekst. Of zoek een mooie stitchery op internet.

-Maak een screengrab of screenshot, hoe je het ook noemt, door de home-button (midden onder) en de aan/uit-knop tegelijk in te drukken. Het beeld dat dan op het iPad-scherm stond is nu een foto geworden.

-Zoek die foto in je foto-bestanden.



 -Als je de foto op je scherm hebt en rechtsboven op het schermpje tikt, kan je kiezen wat je met de afbeelding wilt doen.
Kies voor afbeelding gebruiken als achtergrond.
Kies daarna voor beginscherm.
Sluit het foto-programma.

De afbeelding is nu een plaatje geworden op je scherm (zoals je bureaublad op de computer) dat niet meer beweegt of weg te vegen is en ook niet groter of kleiner kan worden.

-Lapje stof erop en overtrekken.

Als voorbeeld de Stitchery van de Singer Featherweight van vorig jaar.

Hier nog een voorbeeld met een stitchery van "Cindy at her Country Home" : op deze pagina te downloaden.

 

 

 

 

Natuurlijk duw je niet al te hard op je scherm!

 

En natuurlijk is een lichtbak goedkoper dan een iPad!

 

Maar als je even niets anders hebt dan een iPad is dit een mogelijkheid....

Quilt voor Zoon3.

Gisteren begon onze vakantie. In plaats van uit te slapen was ik vroeg op omdat zoon 2 nog wel naar school moest en na de hond te hebben uitgelaten kon ik wat banen stikken van het quiltwerk. Natuurlijk was de onderspoel net leeg voor de laatste 50 cm, maar dat was dan ook de enige tegenslag!

 De stof voor de rand gesneden en aan elkaar gestikt tot een lange strook. Vierkantjes stof voor de hoekjes op maat, want ik wilde de rand volgens de methode van  Wietske Kluck  afwerken. Zo heb ik ook mijn eerste quiltje gedaan en dat bevalt mij goed.

Je legt dan een in een driehoek gevouwen lapje in de hoek op de goede kant van de quilt, stikt een strook stof langs de randen en vouwt daarna alles naar de achterkant.

De afwerkstrook kan je met de hand vastzetten, maar omdat deze quilt zo groot is en de rand dezelfde kleur heeft als het garen, heb ik het met de machine gedaan. En dat ging prima! Alleen de hoekjes even met de hand.

Daarna alle draadjes weggewerkt. Als ik uit koers raakte met het quilten startte ik opnieuw op een punt waar het stiksel nog wel goed was, maar dat gaf nu wel wat uithaalwerk en draden om af te hechten.

Vanmiddag de laatste inspectie met de quilt op de bank. Stina vond het al geweldig!

 Richting de wasmachine. Natuurlijk met color-catch doekjes.

Net de quilt in de droger gedaan.... De color-catch doekjes waren grijs verkleurd, maar de blauwe en oranje vlakjes zagen er volgens mij goed uit. Ik ben zo benieuwd!

Kniehendel vervangen door voetpedaal.

Vanmorgen weer wat baantjes getrokken. Niet in het zwembad hier, maar gewoon thuis met de Singer naaimachine en de quilt.

De draadspanning ging nu prima, mits ik er op let de draad goed tussen de schijfjes door te trekken.

Met de kniehendel ging het minder goed. Dat ligt niet aan de kniehendel zelf, maar het doseer-mechanisme dat bepaalt hoe snel de motor gaat draaien blijft op de een of andere manier wat hangen. Als ik het gas loslaat gebeurt er niets. Of eigenlijk juist heel veel: de machine gaat steeds sneller naaien!
Pas als ik de kniehendel weer handmatig naar links haal, remt de motor af. En dat werkt niet prettig hè, als de steekjes elkaar steeds sneller opvolgen zodat je het niet eens kan bijhouden én je nog een hand van je werk moet halen om af te remmen.

De stekkers en snoeren van de oude Singer naaimachines lijken erg op elkaar, dus pakte ik een voetpedaal van een Featherweight, maar die stekker heeft spleetjes en de Singer 201 heeft ronde gaatjes.
Nu staan er hier in huis meerdere naaimachines in kasten weggeborgen, dus even zoeken leverde het voetpedaal van de Singer 306 op. Ik had het idee dat een voetpedaal de functie van de kniehendel kon overnemen zonder dat ik iets hoefde te demonteren. Ik was wel opgelucht toen ik het andere snoer goed had aangesloten, op het voetpedaal drukte en de motor hoorde brommen!

Daarna ging het uitstekend! Goed te doseren, geen ongeremde activiteiten en baan na baan kon ik stikken. De eerste klos garen is op!

Ik kan bijna aftellen! De horizontale langste banen zijn gedaan en de verticale banen bijna. Dan de rand voor de afwerking eromheen en afwerken.




Nu de rijgdraden er beetje bij beetje uitgehaald worden en de quiltlijnen te vorderen, krijgt de stof textuur. De ware aard komt boven, zeg maar.

De zwarte delen van de lap zien er wazig uit door de vulling die veel stof afgeeft en het werken op de grond om met krijt de stiklijnen aan te geven is ook niet alles..

Ik ben benieuwd hoe het geheel er uiteindelijk na de eerste wasbeurt uit komt te zien!

Gedonder met de bovendraadspanning!

Vanmorgen gewerkt, daarna de weekendboodschappen gedaan, waarna ik een uur had voor Zoon3 naar de ortho moest.
Ik kom inmiddels al 13 jaar bij die ortho, wel steeds met een ander kind, en gelukkig is het einde in zicht!

Een uur lang niemand in de buurt, dat is een mooi moment om aan de quilt voor Zoon3 te werken. Dus de Singer 201 uit de koffer op de eettafel gezet en de quilt van boven gehaald.

Inmiddels kwam Zoon2 ook thuis, een uurtje eerder vanwege lesuitval. Een klein hoekje van de eettafel mocht hij wel gebruiken om op de laptop te werken/gamen/programmeren.

In een uur zou ik toch een paar banen kunnen stikken. De quilt is enorm groot, dus ieder stiksel is 2.30 meter. En de breedte is ook behoorlijk, zodat er veel geschoven moet worden met de stof.

De machine stond nog helemaal zoals ik haar de vorige keer had opgeborgen, met ingeregen draad en de walking foot geplaatst.

En daar maakte ik de eerste fout: meteen een baan gaan doorstikken en niet even een proefstukje gedaan om boven- en onderdraad te controleren!

Na een hele baan keek ik pas op de achterkant van het werk. Vreselijk!! Lussen!! Bossen lussen van de bovendraad aan de onderkant. De onderdraad was in één keer te verwijderen, zoveel speling had de bovendraad. En dat terwijl de bovenkant van het werk er bedriegelijk goed uitzag.

De draadspanning strakker gezet. Weer lussen. De draadspanning nog strakker gezet. Nog steeds lussen! De draadspanning kon niet meer strakker, stond inmiddels op 9.

Hele draadspanningsregelaar verwijderd, schoongemaakt, weer gemonteerd, afgesteld. Garen ingeregen. Stukje stikken. Nog steeds lussen.

Na lange tijd proberen, loshalen, stikken, uithalen etc. keek ik pas goed naar de schijfjes van de draadspanningsregelaar.
Toch met het vermoeden dat daar het probleem zou zitten.

En ja, nu zag ik wat er niet klopte: de bovendraad liep wel langs de twee schijfjes, zelfs een beetje tussen de buitenste randen. Maar niet helemaal tussen de schijfjes, dus de draad werd niet vast geklemd, hoe strak ik de draadspanning ook zette!

Daarna heb ik bij het inrijgen goed opgelet dat ik even de draad aantrok zodat die op de goede plaats bij de as van de draadspanningsregelaar kwam.

En kon ik nog één goede baan stikken voor ik weg moest, wat een pech!

Singer Featherweight. Herstellen van thread tension release (5).

Niet alles gaat zo gemakkelijk als het lijkt!

Het bakje waar het spoelhuis in ronddraait wil ik nog schoonmaken. En het kleine schroefje zit muurvast. Ik heb nu wat naaimachine-olie op het schroefje gedaan en wacht gewoon een paar dagen. Meestal helpt dat wel..

Een ander probleem is de thread tension release. Als je iets genaaid hebt en je werk onder het voetje vandaan wilt halen, is het wel zo prettig als de draadspanning ook even los kan, zodat je wat speling bij het garen van de bovendraad krijgt. Anders buigt de naald bijna dubbel en zit je werk muurvast als je eraan trekt.

Dat is mooi geregeld: met de hendel waarmee je je voetje omhoog doet, gaat tegelijk in het binnenwerk van de kop van de machine een metalen armpje bewegen dat dan tegen een klein staafje drukt waardoor je draadspanning los gaat.

Het zwarte bakje van je bovendraadspanning waar +I- op staat wordt van binnenuit de machine opzij gedrukt, zodat de spanning van de twee ronde schijfjes, waar de draad mee wordt vastgeklemd,wegvalt.







En dat gebeurde dus niet bij mijn nieuwe oudje! De hendel keurig omhoog, het armpje binnenin netjes opzij, maar net niet ver genoeg. Net niet tegen het kleine metalen staafje aan.

Ik heb van alles geprobeerd. De hele draadspanningsregelaar verwijderd. De metalen pen die dan nog uit de machine steekt proberen te verschuiven, wat niet lukte.






Zoeken op internet. Uiteindelijk een berichtje gevonden van iemand die het kleine staafje miste en een spijkertje had gebruikt ter vervanging.

Dat zou een mogelijkheid zijn! Een nieuw, iets langer staafje!

Zoeken tussen alle schroefjes (die soms keurig in bakjes zitten), doosjes waarop staat "Gebruikte schroeven", doosjes met schroefjes en spijkertjes die over zijn van de diverse Ikea-meubels hier in huis, de bak met opschrift "Bevestigingsmaterialen" waar lijm, schroeven, bouten en moeren en draadnagels zitten, in zakjes of doosjes (die al dan niet open zijn gesprongen..).

Zoekt en gij zult vinden...

En ik vond! Eén langere nagel/spijker. Die ook nog de diameter had van het metalen staafje, maar net iets langer. De kop moest worden gevijld.
Toen passen in de machine. En helaas, het paste zo goed dat ie muurvast zat! Bijna paniek! Even flink doorademen en toch maar proberen weer het staafje eruit te peuteren, met een mesje, een pincet en een saté-prikker. Uiteindelijk lukte het.


Weer wat smaller maken met een ijzervijltje.
Weer passen.
Hele draadspanning in elkaar zetten.
Iets te lang. De draadspanning kon niet strak gezet worden, omdat het staafje het bakje waar +I- op staat te ver van de tension discs (de ronde schijfjes waar de bovendraad tussen wordt geklemd) verwijderd hield.
Alles weer loshalen.
Puntige uiteinde afvijlen.
Weer alles in elkaar zetten.
Nu moet het toch goed zijn!

Van een paar restlapjes een klein shawltje genaaid voor het beertje. Op die manier verberg ik het bovenste deel van het vestje dat ik laatst heb gebreid en niet helemaal naar mijn zin is.


Wel weer wat geleerd: de draadspanningsknop is gemakkelijk te verstellen als je aan de kopse kant van de machine staat, met je linkerhand de ring met cijfers naar links drukt en met je rechterhand aan het chromen eindknopje draait.


De laatste dagen heb ik dit zo vaak gedaan!

Singer Featherweight. Schoonmaken en herstellen (4).

Bij mijn restauratie-programma hoort zeker de elektrische bekabeling van de naaimachine naar het stopcontact en naar het voetpedaal.
Zoals je ziet op de foto is dit nogal een vreemd samenraapseltje, wit snoer en zwart snoer. Waarbij dat laatste ook nog eens geaard is, maar wel naar een ongeaard stekkertje loopt. En die pleister....die verbergt waarschijnlijk wat schade aan het  draad, ik heb maar niet eens eronder gekeken..

Een naaimachine hoeft niet geaard te worden en kan ook niet geaard worden.

Ik ben dus erg benieuwd wat hier de bedoeling was van de aarde-draad, die wel aan de stekker van de naaimachine gekoppeld was. Als iemand mij een foto kan sturen van de situatie bij een vergelijkbare stekker?!

Want ik wilde van mijn andere Singertje het voetpedaal even op deze Featherweight proberen, maar dat paste dus niet.
Ik ben echt geen held, maar durf wel met elektra te werken. Ik heb jaren geleden hier in huis als eerste verbetering een andere groepenkast laten plaatsen met o.a. een aardlekschakelaar. Dit met oog op de kleine kinderen, waarbij vooral de jongste een ondernemend type was.

Maar verder geldt altijd: goed nadenken, goed vooraf informeren en stekker uit het stopcontact zolang je nog bezig bent.

Het gereedschap voor deze klus zit in mijn doosje met naaimachine-gereedschap.

Nog steeds kan ik alleen zwarte ronde stekkers vinden, die lijken op de oude Singer stekkers, maar je hebt wel een verloopsnoer nodig voor een stopcontact met aarde of een smal stopcontact. Ik vind het wel mooi om het een beetje authentiek te houden.

Een close-up van de stekker van de naaimachine. Onder de koperen schroef zit de groene aarde-draad die nergens naartoe gaat!








De schroefjes waarmee de twee delen van de stekkerdoos op elkaar worden gehouden ontbreken, die moet ik ergens vandaan halen. De twee ringetjes aan de zijkanten van de stekker nemen die taak nu waar.





Met een schroevendraaier zijn die ringetjes gemakkelijk eraf te schuiven.




De koperen bedrading in de elektriciteitsdraden is om de schroeven gedraaid. Een beetje te pluizig, maar zolang de draden van aan en afvoer elkaar niet raken, is dat geen probleem.






Het is voor mij ook handig dat ik op mijn eigen blog kan lezen hoe het ook al weer moest met die bekabeling!

De kleuren die ik aanhoud zijn:
*zwart  van stekker naar 1. en van 1. naar voetpedaal  (aanvoerende draad)
*blauw vanaf voetpedaal naar 2. en van 3. naar de stekker (afvoerende draad)




Het voetpedaal moet worden gedemonteerd door de 4 schroeven aan de onderkant te verwijderen en dan door te drukken op de gaspedaalknop en bij de ingang van het snoer een ruimte te vinden om de bovenkant van de onderkant van het pedaal los te krijgen.






Heel verrassend dat de binnenkant van blauw porselein is!

Een scherfje ontbreekt, maar tot nu toe heb ik niet gemerkt dat het een probleem is.

Hier is een ander blog over het voetpedaal.

En hier over de elekta.




De elektriciteitsdraad moet van het pedaal naar de stekker van de naaimachine en dus zo lang zijn dat de naaimachine op tafel kan staan en het pedaal op de grond... ;)

Ik werk graag aan de naaimachines op het aanrecht, dus ik maak het snoer nog iets langer dan voor gebruik aan tafel nodig is.

Met een draadstripper is het plastic makkelijk te verwijderen en de koper draadjes draai je met de klok mee om elkaar heen. Dan een oogje of boogje van het koperdraad maken en om de bevestigingsschroef. Altijd met de klok mee, want als je de schroef aandraait gaat dat ook rechtsom / met de klok mee en blijft het draad mooi zitten.






Dit is het eindresultaat, mooi gedistingeerd zwart draad en een ouderwets aandoende stekker.

De ringetjes zitten weer op hun plaats.

Nog een tip: rijg alvast het ringetje op het elektriciteitsdraad voor je beide kanten van het draad gemonteerd hebt...het is zo jammer als je weer iets los moet maken..

Hoewel openbuigen ook wel ging, ik had geen moed meer om van alles los te schroeven!



Singer Featherweight. Schoonmaken en herstellen (3).

Ik kreeg laatst een vraag over de motor van de Singer naaimachine. Volgens de handleiding moet daar iedere 6 maanden wat motorvet in. Singer motorvet bestaat wel, maar ik heb het nog niet kunnen kopen bij een naaimachinewinkel.

Bij één winkel waar ik ernaar vroeg, verkochten ze het niet om reden dan dan iedereen wel zelf het onderhoud aan zijn/haar naaimachine kon doen, daar begonnen ze niet aan!

(En vandaag was ik in een naaimachine-zaak en vergeet ik het te vragen... Wel geinformeerd naar een LED-lampje voor de Singer, maar die hadden ze niet. Ik stuur ze de informatie van internet en dan hoor ik wel of het te bestellen is. Bij mijn nieuwe oude Singer is het lampje trouwens wat meer naar rechts, hopelijk krijg ik dan niet zo snel weer een blaar op mijn pols...)



Een tube oud verdroogd motorvet zou ik niet meer gebruiken. Vaak is het bruin geworden, stroopachtig dik. Bewaar de tube en het bijbehorende doosje, dat is een leuk vintage kijkobject.

Ik heb ooit gelezen dat vaseline ook goed is, dus dat gebruik ik.

 

De motor heeft een as in het binnenste die ronddraait.

 

De kleine gaatjes zijn voor de toevoer van motorvet.

 

 

 

Achter het gaatje zit een sponsje/watje dat het vet doseert naar de plaats waar het asje van de motor in het motorhuis ronddraait.

                 Ik doe met een wattenstaafje een dotje vaseline op het gaatje en duw met de rechte achterkant van een bamboo saté-prikker de vaseline een beetje in het gaatje.

De nieuwere Singer Featherweights hebben niet die gaatjes voor de toevoer van motorvet, dus het is niet het meest belangrijkste om te doen.

  

Werkt je motor traag, dan kan je proberen daar iets aan te doen door de motor met de grote schroef los maken en iets omhoog schuiven en de motor los van de machine halen door de aandrijfriem even te verwijderen.

 

De stekker in de machine, flink gas geven en de motor vrij laten draaien gedurende een minuut of 10. Het toerental hoor je toenemen, het geluid wordt steeds hoger. Eventueel vuil en vet raakt zo los.
Ik zou zelf niet de motor verder uit elkaar halen, als dat niet perse nodig is. Werkt de motor, dan werkt ie, dus laten we dat lekker zo!

 

 

Nu de aandrijfriem toch los is van het vliegwiel, kunnen we meteen daar ook even schoonmaken. 

Het vliegwiel van de naaimachine kan los door het kleine schroefje van de chroomkleurige knop te verwijderen, de knop helemaal los te draaien en het apart gevormde plaatje (stop motion clamp washer) weg te nemen.

(De stop motion clamp washer heeft 2 uitsteeksels naar het midden en 3 naar buiten. De buitenste uitsteeksels blokkeren op een gegeven moment het kleine schroefje waarmee de chroomkleurige knop vast zit, als je een onderspoel wil opwinden en het vliegwiel ontkoppelt.)

 

Wring het vliegwiel los en haal het van de as van de machine. Nu kan je het vliegwiel en de machine daaronder schoonmaken met vochtig doekje en naaimachine-olie.










Zet het vliegwiel weer op de as van de machine en plaats de stop motion clamp washer . De twee uitsteeksels steken naar buiten toe uit.

Draai de chroomkleurige knop weer op het einde van de as en zet die vast  met het kleine schroefje.

Probeer nu of de stop motion clamp washer goed zit: houd het vliegwiel vast en draai aan de chroomkleurige knop, tegen de klok in-dus naar links. Je ontkoppelt nu het vliegwiel. Als je dan aan het vliegwiel draait, mag de naald van de machine niet heen en weer gaan. Dit is om bij het opwinden van de onderspoel de naald, het voetje van de naaimachine en de transporteur niet te belasten.

Werkt het systeem niet goed, haal dan de chroomkleurige knop weer los, draai de stop motion clamp washer 180 graden om de as (op deze foto zou het ene buitenste uitsteekseltje dat nu beneden is, dan naar boven wijzen) en draai de chroomkleurige knop en het kleine schroefje weer vast. Nu moet het goed werken.

Bevestig de aandrijfriem om het vliegwiel en om de as van de motor. De motor trekt door zijn eigen gewicht de aandrijfriem al strak. Zet de motor vast met de grote schroef. Geef wat gas, draait het vliegwiel meteen mee, dan is het goed. De aandrijfriem mag niet te strak, want als de machine vast komt te zitten, moet de aandrijfriem kunnen slippen langs het vliegwiel.

Dan wordt de motor niet gestopt door de vastlopende naaimachine, maar enkel en alleen doordat je het gas loslaat.





Zo ziet de Singer Featherweight eruit zonder vliegwiel.

Beetje bloot!








Zien jullie het creatieve elektra-gedeelte? Wit snoer naar het voetpedaal. Zwart geaard snoer naar de machine, en naar een niet geaarde stekker....
Het volgende blogje gaat daarover...

Ik ben ondertussen vreselijk aan het stoeien met de draadspanningsregelaar. Die doet het wel, maar  de hendel waarmee je het voetje omhoog doet, moet ook de spanning van de bovendraad afhalen, zodat je je werk kunt verwijderen. En daar gaat iets niet zoals het hoort. Ik voel me net een detective..