Tasje voor de Singer Featherweight voor het doosje met spoeltjes. Met patroon!

Ik heb een klein tasje gemaakt dat precies past onder de arm van de Singer Featherweight.

In het koffertje van mijn singertje heb ik een kartonnen doosje.

Daar passen alle voetjes en schroevendraaiers in en nog een verzameling rommeltjes.

Ik wil het plastic doosje met spoeltjes ook in het opbergkoffertje bewaren, maar niet zo dat de lak van mijn 222 beschadigd raakt.

Een tasje waar op de bodem het doosje voor de spoeltjes ligt, is een goede oplossing. Zo heb ik altijd mijn spoeltjes bij mijn machine.

Ik heb een patroon getekend en twee tulpjes gebruikt die ik deze week had gemaakt. Allerlei restjes en stroken groene stof kon ik zo gebruiken. Ik heb met de foundation paper piecing methode de stof op het papier genaaid, waarbij het erg handig was dat er keurige ruitjes op het papier waren gedrukt. Dat naait vanzelf recht.

Het was even een probleem om de binnenvoering netjes in de buitenste laag van de tas te naaien. Binnenste-buiten-achterste-voren, ik verdwaal dan bijna en het kost me toch moeite om me voor te stellen hoe het moet. Maar dat ging best wel goed. Twee hoekpunten moest ik een stukje uithalen en weer met de hand met kleine steekjes vastzetten.

Als je snel een tasje wilt maken kan je ook de bovenkant recht maken en om het tasje te sluiten twee keer omslaan als een 'lunch-bag'.

Zo is het nu geworden. Ik weet al wat ik hierna ga maken, iets bijpassends. Wordt vervolgd!

PS. Is er dan niemand die iets opvallends ziet aan mijn Singer 222 ?  ;)

Koffertjes van de Singer Featherweight.

De Singer naaimachines die niet in een meubel zaten, zijn altijd verkocht in een beschermende koffer.

Dat was in het begin een houten kap, meer een deksel. Die klikte vast op de bak waar de naaimachine in vast zat. Ik raad aan die hele constructie niet aan het handvat op te tillen, maar altijd de bak onder de naaimachine te ondersteunen.

Later werd het een echte koffer, bijna alsof je op vakantie ging!
Hier werd de naaimachine met de houten onderbak ingeschoven en de losse deksel van de koffer aan de onderkant scharnierend bevestigd waarna de koffer kon worden gesloten.
Dit was een loodzwaar geheel dat het begrip "draagbaar" letterlijk en figuurlijk een speciale lading gaf!
Met "draagbaar" werd dan ook meer "verplaatsbaar" bedoeld, dit in tegenstelling tot de naaimachines die in een meubel waren ingebouwd.

Gelukkig was de Featherweight een stuk beter te hanteren. In het pittige zwarte koffertje werd de machine met de bijbehorende accessoires netjes opgeborgen.

Ik heb twee modellen van die Singer Featherweight koffers: 1. met een platte bak bovenin en 2. met een klein bakje hangend aan de linkerkant van de koffer.

De koffers met de bak bovenin hebben als buitenmaten
lxbxh: 33 x 21 x 29 cm. (13 x 81/4 x 111/2 inch).
Het voetpedaal wordt met samengebonden snoer in het bovenbakje geplaatst.










De koffers met het kleine metalen of rood plastic bakje aan de linkerkant hebben als buitenmaten:
lxbxh: 36 x 21 x 29 cm. (14 1/4 x 81/4 x 111/2 inch).

Het laatste model is dus iets groter. Naast de omhooggeklapte klep van de kleine naaimachine is onder het bakje wat ruimte. De bedoeling was dat het groene Singer doosje met speciale voetjes en schroevendraaiers op de bodem van het koffertje naast de naaimachine werd geplaatst. En wat kleine rommeltjes bovenin het bakje.
Het voetpedaal wordt in een houder geschoven die aan de deksel is bevestigd. Het snoer hangt bij de naaimachine in de koffer.









Ik geef de voorkeur aan de koffers met het kleine bakje. Ooit vond ik een kartonnen doosje dat bijna de hele ruimte onder het bakje opvult, zodat ik veel voetjes kan opbergen.


Mijn "nieuwe" Singer 222 heeft dit model koffer. Aangezien dit de naaimachine is die ik zeker blijf houden, ben ik blij dat ik het kartonnen doosje hier weer in kwijt kan.

 In het kleine metalen bakje zitten de blikjes van de eerste eigenaresse. Die verpakkingen van Strepsils werden volgens mij door iedereen wel gebruikt voor het bewaren van klein los spul, mijn moeder had die ook.
Eén van de blikjes bevat naalden, de andere nog wat spoeltjes. Ik vind het bijzonder om de kleuren van het garen te zien waar ooit mee gewerkt is.











Toch heeft één van de Singer 221's echt de mooiste binnenbekleding van de koffer. Het lijkt wel damast, zo glanzend en gaaf is dit patroon.
Waarom zijn er verschillen in de binnenbekleding van de koffertjes? De buitenkant is steeds hetzelfde zwarte namaakleer!











Ik weet niets van de koffers van de witte Singer Featherweights. Dus als iemand daar wat informatie over heeft....

Singer Buttonholer 489510, knoopsgaten maken!

Tussen de was opvouwen en het lesgeven in, had ik vanmorgen even tijd om een Singer attachment uit te proberen. De keus viel op de Singer Buttonholer 489510.

Kijk eens wat een mooie grote plastic doos, retro kleurtje!

De groene raketvormige doos bevat de Buttonholer, 5 malletjes (templates), de gebruiksaanwijzing, een grote bevestigingsschroef, een afdekplaatje voor de transporteur en bijbehorend bevestigingsschroefje.
Het apparaatje heeft een kap van roomkleurig plastic, maar werkt op dezelfde manier als de zwarte metalen Buttonholer...

De Buttonholer schuift zelf de stof heen en weer en van voor naar achter om het knoopsgat te naaien en geeft je zo heel even de illusie dat je oude Singer naaimachine ineens kan zigzaggen!

Om het afdekplaatje te bevestigen kan je het beste even de naald naar beneden doen. Draai ook altijd met de hand even aan het vliegwiel om te controleren of de naald wel precies door het gaatje van het afdekplaatje gaat, voor je vol gas geeft en de naald afbreekt.

De Buttonholer komt op de plaats van het gewone voetje en het beweegbare armpje gaat om de naaldhouder. De grote bevestigingsschroef heeft een sleufje om met een schroevendraaier de schroef nog eens flink vast te zetten.

Ik heb nu een iets andere techniek toegepast dan de vorige keer dat ik een knoopsgaten apparaatje gebruikte. Ik begin nu achteraan met naaien, waar het knoopsgat het dichtst bij de rand van de stof zit. Dan laat ik het apparaatje, door de template gestuurd, 2 rondes naaien en dan nog een klein stukje van ronde 3 (1/8). De draadjes knip ik gewoon af, niets van dat gepriegel om af te werken.

Na een paar knoopsgaten......

en dit filmpje.....


 heb ik een kleinere template gekozen en 3 knoopsgaten genaaid op het vestje voor de beer.

Dat was nog best spannend, want stel dat ik het nu verpestte... Zou zo jammer zijn van het vestje!

En zo zat ik te werken, Charlie wilde perse op schoot, als altijd liggend in de babyhouding..

De Buttonholer had absoluut geen faalangst en naaide onverstoorbaar 3 dezelfde knoopsgaten.

De doos van mijn Buttonholer heeft een scheurtje in de deksel. Waarschijnlijk heeft iemand geprobeerd de doos dicht te doen terwijl de Buttonholer niet goed erin paste.


TIP: neem het malletje voor het grootste knoopsgat en stop dat in het apparaatje. Draai aan de witte knop tot de cloth clamp ( het zwarte plaatje met de streepje dat de stof vasthoudt ) zo dicht mogelijk bij het apparaat is. Dan is de Buttonholer zo compact mogelijk en past plat op de bodem van de doos.

Nog even de knoopsgaten opgeknipt met het knoopsgatenschaartje!

Ik heb dit model Buttonholer ook in een rose Jetson doos, de Buttonholer 489500, maar die past niet op low shank machines. Daar moet je een high shank machine voor hebben, een Singer uit de 400 of 500 serie.

Binnenbakje van Singer Featherweight verwijderen en terugplaatsen.

Het kan gebeuren dat de je Singer Featherweight helemaal vast zit door een draadje of stof in het onderdraadsysteem.
Deze kleine naaimachine is zo goed gemaakt dat alle precies past, waardoor er ook geen enkele speling is als er een draadje tussen de bewegende delen is gekomen.

Gelukkig is bijna alles wat los kan zelf te repareren. Het verwijderen en inzetten van het binnenbakje van het onderdraadsysteem an de Featherweight staat ook in de handleiding, dat kleine boekje dat bij de naaimachine hoort, of op internet te vinden is (ook in het nederlands!).  Bij mijn boekje is dat bladzijde 7.



Ik wilde het eens proberen en omdat Kneusje (mijn 3e FW) behoorlijk vies is, fungeert zij als gewillig slachtoffer. Met de foto's hoop ik het voor iedereen die het eens nodig heeft te verduidelijken!

Verwijder de steekplaat (kijk desnoods bij de blogjes daarover).

Zet de Featherweight op de achterkant op een handdoek, zo voorkom je beschadigingen.
Ik werk graag aan het aanrecht, dat is voor mij een prima werkhoogte en ik heb goed licht.





Neem een zeer klein schroevendraaiertje en maak mini-schroefje P los. Plak die vast op een papiertje en stop dat in een plastic zakje en/of in een bakje. Dit is geen overbodige veiligheid, want het is zo klein en zo zeldzaam!

 Neem de platte achterkant van een saté-stokje of een tandenstoker (geen metaal!) en steek dat in het gaatje en schuif/draai de dekring naar rechts toe weg. De onderkant zit vast, dus de meeste beweging zit bovenin.







De dekring houdt het binnenbakje op zijn plaats.

Dat is nu te verwijderen, maar is zo gemaakt dat het perfect vastzit en kan maar op één plaats verwijderd worden uit het systeem.

Dat makkelijk, als je het binnenbakje in de juiste positie hebt gedraaid.

Het binnenbakje is het grote rondje in het midden, met de positie-vinger nu links. Het uitstekende pinnetje in het midden is hetgeen waar het spoeltje met onderdraad om draait.

Draai nu het binnenbakje zo dat het smalste gedeelte van het randje onder de punt van de grijper komt (zie pijl).







Het binnenbakje is nu te pakken. Plaats het meteen even terug om een idee te krijgen hoe dat is.

Als je het bakje eruit hebt, kan je op zoek gaan naar stof en draadjes die het systeem vastzetten.

Maak het bakje en de bodem van het onderdraadsysteem indien nodig schoon met een wattenstokje gedrenkt in wasbenzine. Laat goed drogen.

Dit is het losse binnenbakje waar het spoelhuis met het spoeltje in hoort te zitten.

Goed te zien is dat de rand niet helemaal doorloopt, maar rechts van de positievinger versmalt.

Dit is de plaats waar het binnenbakje de rand van de grijper kan verlaten.

 

 De achterkant van het binnenbakje zie je anders nooit!








Voor het terugplaatsen van het binnenbakje, doe je een druppel naaimachine-olie in de bodem van het onderdraadsysteem. Als metaal over metaal schuurt is een laagje olie zeer bruikbaar om slijtage tegen te gaan.

Plaats nu het binnenbakje weer, even friemelen dat het goed past.
Schuif de dekring O weer op zijn plaats en draai het mini-schroefje vast.

Vast is iets anders dan loei-strak, helemaal niet nodig!

Zet de positie-vinger van het onderdraadsysteem omhoog en plaats de steekplaat.

Is het helemaal goed gegaan?  Drie dagen heeft Kneusje half uit elkaar gelegen en ze heeft eerder ook al haar motor laten verwijderen. 
Helaas voor Kneusje ben ik nog niet klaar en staat de demontage van de draadspanning eraan te komen.
En onder de frontplaat is ze nog vies.
En dan nog de bedrading van de motor die gevaarlijk bloot lag!

Op de foto zie je bij de 'stam' dat ze gebladderd is. Zo heb ik haar gekocht, ik denk dat ze ooit op de verkeerde manier is schoongemaakt of vochtig heeft gestaan, er zijn nog ergere plekken...

De waarde van een Singer Featherweight wordt bepaald door de schoonheid, want goed naaien doen ze in principe allemaal. Maar om te oefenen is dit een heerlijke machine!

Ik ging het natuurlijk even uitproberen! Dus Kneusje ingespannen en een lapje eronder gelegd.

Ik moet nu aan het vliegwiel draaien om te zien of alles weer werkt...Gelukkig, mooie steekjes, ja, ze kan er wat van hoor!

Ik ben toch ook een beetje opgelucht dat alles het weer doet!