zaterdag 7 september 2013

Alkmaar, 30e Algemene Tentoonstelling van het Quiltersgilde.

Vandaag had ik gelukkig tijd om naar Alkmaar te gaan. De Grote Kerk was deze keer volgehangen met quilts.

Ik ging erheen met een bepaald doel, want ik heb toch wel kleine problemen wat betreft het quilten.

Of de steekjes wel goed zijn..

Het aanhechten lukt meestal, maar het afhechten van de draad geeft nog stress. Dan gaat het knoopje niet door het gaatje, trek ik nog wat harder en breekt de draad! 

Ook zie ik wel dat mijn eerste quiltje wel wat meer gequilt had mogen worden, het heeft te veel vlakken zonder quiltwerk en dat maakt het wat saai. Ik hoop dat het met de Kerstquilt beter gaat.

En nu ik weer merk hoe lang het quilten van dit kleine quiltje duurt, wilde ik voorbeelden zien van grote quilts die machinaal doorgestikt waren.

Ook ben ik er nog steeds niet achter wat ik mooi vind, qua kleur en patroon.

Zodoende liep ik langs de quilts en keek van een afstand, van dichtbij en met bril en zonder bril, telkens bedenkend wat ik ervan vond.

Er was veel om zien! Ongelooflijk wat een verschillende stijlen! Ik moet wel zeggen: allemaal mooi! Maar  niet altijd mijn smaak. En dat is logisch, want je maakt een quilt toch voor jezelf en iedereen is weer anders.

Ik heb foto's gemaakt van wat ik wil onthouden. Hoewel ik na een tijd helemaal verzadigd was en alleen maar liep te genieten. 

Ik laat hier wat foto's zien.

Vrolijke zonnebloemen en een beetje 3D door de kleine bloemetjes.

Hier heb ik heel lang naar de functie van het quiltwerk gekeken. De berg-en-dal lijnen van het quilten maken de grotere vlakken interessant om te zien!

De rode en blauwe accenten versterken het paars. Ik spaar nu paarse lapjes, maar moet erop letten dat daar ook wat anders bij moet.

Bij deze quilt stond een hele groep vrouwen het patroon te bespreken. Eén van hen pakte zelfs een centimetertje om de gekleurde vlakjes op te meten. 
Een fotootje is wel zo makkelijk!
Inderdaad een zeer aantrekkelijk geheel! En door de nuances in de stof (batik?) is het levendig.

Deze kleuren waren zo fel dat de sterretjes uit de donkere vlakken leken te spatten.

Duidelijk geïnspireerd op de Kroning van de Koning. Fris en super-Hollands.

De Sue Bonnet van Gert! Die moest ik natuurlijk goed bekijken. Vooral de steekjes van het quiltwerk. 

Had ik bij andere quilts de indruk dat mijn steekjes te klein zouden zijn, hier is de meester van het quilten aan het werk geweest! 
Strakke lijnen, zeer regelmatige kleine steekjes, echt heel mooi! En een heel raster om iedere Sue, dus veel reliëf. 

Het is op de foto niet te zien, maar de hexagonnetjes bij deze quilt zijn kleiner dan je duimnagel. Mini-mini dus! 

Een adventkalender. Aan de ene kant het nummer van de dag geborduurd, de andere kant met een afbeelding. Iemand met keurige witte handschoenen aan kwam ze omdraaien.

Lieve theepotjes!

Art Deco Applique!

Zoon1 kwam gisteravond met wat oude spijkerbroeken. Deze quilt geeft inspiratie. Stukjes denim gelijmd (?) op een lap en daarna doorgestikt.

In de kerk een graftombe voor de ingewanden van Floris V. Nu tussen de quilts!

De kerk is trouwens een schitterende sfeervolle achtergrond voor zo'n tentoonstelling.

Hier heb ik staan puzzelen hoe deze blokken  in elkaar zijn gezet. En hoe de vlechtlijnen gequilt zijn.

Zo schattig voor op een poppenbedje!

Er zijn quilts waar je naar blijft kijken. Het kleurgebruik hier is bijzonder mooi met alle nuances.

Geïnspireerd door het leven van de Amish.

De grotere vlakken zijn geschikt voor grote motieven. Dit is echt een grote quilt, maar dat zie je zo niet.

De huisjes hingen er een paar keer. Klein, maar fijn!
De kleuren passen zo mooi bij elkaar.

Hier nog zo'n quilt met grote bloemmotieven. Ik heb dat soort stoffen al verzameld, maar wil er eigenlijk niet in knippen. Dit maakt het waarschijnlijk minder erg!
Een detailfoto. (Ben ik nou de enige die het zonde vindt om de schaar in  mooie stoffen te zetten?)

Ik dacht dat dit een gigantische quiltklus zou zijn geweest, maar niet om ieder hexagonnetje zijn de steekjes gezet: de quilt is met een groter hexagonmotief gequilt. Zo versterk je het patroon.

De kleinere 4-patch blokjes geven structuur.

Hier lijken cirkels gebruikt te zijn, maar het zijn allemaal driehoeken. Licht en donker geven een illusie.

Een Dear Jean met pittige kleuren. De afwisseling in het maken lijkt mij leuk, maar ook een langdurig proces. Een potentiële UFO...

Ik was een beetje overvoerd en ging de kraampjes even bekijken. Handel in de kerk.... ;)

Bij Quilt it & Dotty zag ik Shirley (Zipje en Zopje!) en een mevrouw die aan het quilten was. Dit gaf mij de gelegenheid vragen te stellen. 
Of zo'n quiltring nu wel handig was, want met een borduurring lukt het bij mij niet. En iets over het afhechten.

Dus nu ga ik snel de tips uitproberen! Want de kerst nadert al. Gisteren zag ik de eerste Sinterklaasartikelen in de winkel! De Kerstquilt moet af!























donderdag 5 september 2013

Koffer voor de Singer 301.

Mijn Singer 301 komt uit Amerika. Deze werd aangeboden zonder de bijbehorende koffer, waarschijnlijk is dat de reden dat er weinig animo voor was. Mij maakte het niet zo uit. Er zat wel een originele (?) stoffen hoes bij de machine om die tegen stof te beschermen. En het handvat bovenaan de Singer 301 maakt dat het echt een draagbare naaimachine is, dus voor het transport is een koffer ook niet nodig.
Maar toen ik op marktplaats een hele andere naaimachine zag met de koffer voor de 301 erbij, heb ik toch een mailtje gestuurd of het mogelijk was de koffer te kopen. Geen reactie.. 

Dit vertelde ik aan T. die even de Singer 301 kwam bewonderen en ik liet ter illustratie een foto van de koffer op de iPad zien. T. reageerde door te zeggen dat hij zo'n koffer in de schuur had staan en er niets meedeed! Ooit bij een Singer 306 gekregen.....
Zo zie je maar dat iedere verzamelaar op zijn eigen manier bezig is. 
Terwijl ik het leuk vind om bij een machine alle accessoires te hebben (en te gebruiken) en zo het plaatje compleet te maken, vervangt iemand anders de hele electrische bedrading, poetst de machine tot die er uitziet als nieuw en zet de naaimachine mooi neer op een kastje of tafel. En interesseert zich niet zo voor de rest.
Wat een geluk voor mij! Ik heb nu een bijpassende koffer en kijk eens wat een leuk model het is! 
Hij loopt taps toe. En alles kan er in. 
Ik ben er erg blij mee!



woensdag 4 september 2013

Singer Automatic Zigzagger 160986 en 161008.

Ik moest vanmorgen naar de tandarts voor een kleine nieuwe vulling. Ik ben geen held bij de tandarts. De Amsterdamse school-tandartsen waren niet kindvriendelijk en van de 4 verstandskiezen die ooit in één sessie verwijderd zouden worden, wilde eentje geen afscheid van mij nemen. Dus dat was verre van aangenaam! 

Toen de tandarts vanmorgen vroeg of ik met of zonder verdoving wilde, had ik het liefst om een narcose gevraagd, maar na overleg met hem besloot ik het zonder te doen. En ik moet zeggen: het viel weer mee! Zoals altijd eigenlijk...

Ik ga zo weer verder met de hexagon-bloemen-sterretjes quilt, maar wil even wat speelgoed laten zien.
De Singer 301 is een slant shank machine. Dat betekent dat de voetjes van de 221 (en de 15, 201, 222, 306 en 319) niet passen, want die zijn low shank. Slant shank voetjes hebben een hoger bevestigingspunt en zijn een beetje scheef, meer naar achteren geplaatst.

De Singer 301 werd al geleverd met verschillende voetjes en de juiste knoopsgatenmaker en gewone zigzagger, maar mijn oog viel op een model zigzagger die ik nog niet kende: de Singer Automatic Zigzagger 160986. 
Bij dit apparaat zitten al 4 Stitch Patterns. 
Dat zijn ronde knoppen die in de Zigzagger passen en door de inwendige vorm van de knoppen 'leest' de Zigzagger het patroon dat hij moet stikken.
Deze set was nog mooier door de extra Stitch Patterns, doos 161008 bevat weer 4 patronen. Dat is de rode set die later in wit werd uitgebracht (om verwarring met de Stitch Paterns die bij het apparaat geleverd worden te voorkomen). Er bestaat ook nog een doos met 4 blauwe en een doos met 4 gele knoppen. Daar kijk ik wel naar uit, maar die zijn nogal zeldzaam en populair, dus prijzig.

De bevestiging van de Zigzagger is weer op de plaats van de gewone voet, met het armpje om de naaldhendel. 
Nieuw is nu de toevoeging dat de bevestigingsschroef niet los van het apparaat kan, dat voorkomt zoekraken.

Klepje open en Stitch Pattern erin, 

even met de klok meedraaien tot 'ie vastklikt en doordraaien tot de pijl op de Stitch Pattern gelijk is aan het streepje op het klepje.
Het geluid dat het apparaat maakt doet denken aan een oude typemachine! Tik-tik-tik-tik...
Ik heb even wat verschillende patroontjes geprobeerd. Het zigzaggen gaat erg goed. Het apparaatje schuift de stof gelijkmatig heen en weer.

Zo'n Singer Automatic Zigzagger is ook verkrijgbaar voor low shank naaimachines, zoals de Singer Featherweight.

Dit maakt echt een zigzagger van je oude Singer! 


zondag 1 september 2013

Vendomatic 140.

Nee, ik ben niet ineens van de Singer naaimachines afgestapt.....

...maar één van mijn nieuwe schoonzusters had een 30 jaar oude naaimachine die kuren kreeg. Natuurlijk wilde ik wel even kijken, hoewel ik al dacht dat de vuilstort een goede optie zou zijn! 

Vendomatic 140. Uit de etalage bij V&D. Dat kon toch nooit iets goeds zijn?

Maar ik moet eerlijk zeggen: het viel me reuze mee! Alle onderdelen van metaal, dus geen plastic tandraderen. 

Wel een plastic koffer en onderbak, maar ook die zijn van goede kwaliteit.
Knopjes voor de naaldstand (links, midden, rechts) en de breedte van de zigzagsteek.
Een draaiknop voor de steeklengte met in het midden de R om achteruit te stikken. En met die twee metalen drukknopjes kan je de transporteur laten verzinken en weer omhoog laten komen.
Een machine met mogelijkheden!

30 jaar vezeltjes en pluisjes gaven een dikke laag van vilt op de transporteur. 
Dat de steekplaat niet omhoog kwam tijdens het naaien mag een wonder heten!

Maar ik was snel klaar met schoonmaken. 
30 Jaar niet smeren en oliën betekent ook dat er niets vet en plakkerig wordt, dus de kwast overal langs, druppeltjes olie op de scharnieren en wat vet op de grove raderen was genoeg. De motor 5 minuten zonder riempje (dus zonder dat de naaimachine meedeed) op volle snelheid laten draaien en daarna het riempje weer op zijn plaats en op spanning en alles goed vast.

Proefstukje genaaid. Volgens mij moet het nu goed zijn. 
Wel een kleine kritische noot.. Het geluid. Of beter: het lawaai! 

Ik weet wel dat Singer naaimachines naar meneer Singer zijn genoemd, maar ze zingen ook echt! Of wil je het snorren noemen?