Snelle driehoeken. Tutorial van Karen Walker gevolgd.

Op zoek naar informatie om de blocken voor de Farmer's Wife Sampler Quilt zo snel en goed mogelijk te maken, kwam ik van alles tegen over halve vierkante driehoeken. Inmiddels kan ik er al 2, 4 of 8 maken zonder driehoekjes te snijden, maar door te beginnen met vierkanten.

Maar dit was weer een nieuwe variant. Het vierkantje waar de helft van één bepaalde stof is en de andere helft opgebouwd is uit kleine stukjes. Meestal een vierkantje en twee driehoekjes, maar kan ook met 4 vierkantjes.

Ik vond de tutorial van de Triple Triangles op deze site:

http://chezstitches.blogspot.nl/2011/07/triple-triangles.html

Karen Walker heeft verschilende tutorials en geeft ook cursussen over het maken van de Farmer's Wife blocken. Echt een leuke site om even te bekijken!

Ik wilde dat van die Triple Triangles echt eens proberen. 

Kijk, het is voor dit block uit het boek, nummer 27: Darting Birds.

Het hele block is opgebouwd uit vierkantjes en driehoekjes. Die kan je allemaal apart snijden en aan elkaar naaien, maar dat doen we iets handiger!

De totale maat van dit block is 6 inch als het in de quilt genaaid is. Het is opgedeeld in zessen, dus ieder klein vierkant stukje is 1 inch. Met aan beide zijden een naad van 1/4 inch betekent dat dat ieder stukje 1,5 inch in het vierkant is.

Als we de onderdelen opsplitsen zien we:

4 donkere vierkanten en 4 lichte vierkanten.

Daarvoor neem je een strook stof die je verdeelt in 4 stukjes. Je snijdt dus een strook van 1,5 inch en iets meer 6 inch lang en daarna snij je die in vierkantjes van 1,5 inch.

16 vierkanten met een donker en een licht driehoekje.

Daarvoor snijd je 2 vierkante lapjes van de donkere en 2 van de lichte stof (steeds 4'') en je maakt dan 2x de 8HST.

Je tekent een x van de ene naar de andere punt op de achterkant van de lichte stof. Dat lapje leg je op de goede kant van de donkere stof en je stikt langs de lijnen op iets minder dan 1/4 inch.

Daarna snijd je door het midden tot je 4 vierkantjes hebt en daarna door de diagonalen. Zo krijg je 8 HST (Half Square Triangles). Deze cyclus doorloop je twee keer voor 16 HST. Dan trim je alle vierkantjes tot precies 1,5 inch.

-Omdat ik heel snel last van mijn nek krijg, wissel ik het snijden af met het naaimachinewerk!

-een draaibaar snijmatje of een snijmat op een draaiplateau (Ikea) is nu erg handig.

Dan het deel waar ik zeer geinteresseerd in ben! Ik volg de tutorial van Karen Walker.

4 Triple Triangles.

De kopjes en lijfjes van de vogeltjes. Kan je van losse onderdelen maken, maar je hebt er 4 nodig. We maken ze nu twee aan twee. Neem een vierkantje en een langwerpig lapje dat 1 inch langer is dan het vierkantje. Hier is het vierkantje dus 1,5 inch en het witte lapje 1,5 x 2,5 ''.

Naai ze op elkaar. En maak nog zo'n setje. (Ik zag later pas dat Karen Walker de naden de andere kant had opgestreken. Is misschien ook wel beter.)

Leg ze omgekeerd neer en stik ze met de goede kanten op elkaar.

De achterkant wordt nu even het belangrijkste! 

Geef een knipje in het midden van de naad om deze goed plat te kunnen strijken.

Neem je snijliniaal met de 45 gradenlijn.

Teken 3 lijnen. Twee precies langs de vierkantjes en één in het midden daarvan.

Leg dit lapje op de goede kant van een donker lapje dat even groot is (hier 2,5 x 3,5").

Stik langs de buitenste lijnen. Probeer net 1 draadje van het vierkantje vandaan te blijven. Dat is om ruimte te geven aan het hoekpuntje van het vierkantje.

Snijd de middelste lijn nu door.

Nu heb je 2x een Triple Triangle. 

Leg er steeds één met 4 HST en een licht vierkantje op het designbord en naai ze aan elkaar tot een compleet vogeltje. Omdat alles zo goed mogelijk op maat is gesneden en ik een 1/4 inch voetje gebruik bij de naaimachine, worden de meeste puntjes wel netjes.

Streef naar perfectie en wees tevreden hoe het wordt!

Echt, dat is een goed uitgangspunt.

Zo zijn mijn Darting Birds geworden.

Is deze methode nu handiger dan met losse vierkantjes en grote en kleine driehoekjes? 

Ik denk dat dit wat preciezer werkt en je hebt minder kans op rek bij de schuine bias kant van de stof, omdat je die vastnaait als het nog een vierkantje is en pas daarna door midden snijdt. Je hebt met minder snijwerk en minder naaiwerk nu wel meteen 2 van deze onderdelen.

Het patroon van een half vierkant in één kleur en de andere helft in meerdere delen komt vaker voor. Het is het proberen waard!

Dagje Leeuwarden.

We reden van Noord-Holland naar Friesland. Dat klinkt bijna alsof je je paspoort nodig hebt. Het voelt een beetje als vakantie zodra je over de 32 km lange Afsluitdijk rijdt.

Het glinsterende water van het Ijselmeer, ooit de Zuiderzee.

Het water aan de rechterkant en de hoge dijk links. Achter die dijk is de Waddenzee, waartegen de dijk ons moet beschermen.

De sluizen zijn er om de boten de kans te geven van de Waddenzee het Ijsselmeer op te varen, of visa versa natuurlijk.

We reden Leeuwarden binnen via een brede straat met geweldig mooie en statige huizen. Mijn echtgenoot moest even wat langzamer rijden, zodat ik goed kon kijken.

Leeuwarden heeft een mooi centrum met grachten en oude panden.

Dit is de Waag. Het was onverwacht mooi weer, dus veel mensen op de terrassen.

Een apotheek in een gebouw dat gebouwd is als apotheek, maar dan lang geleden.

Behalve de gewone winkels zijn er ook straatjes met een leuker aanbod.

Een stijlvolle kapper!

Even kijken naar het servies waar ik al jaren een oogje op heb, maar wat te duur is voor mensen met een matige motoriek!

In dit museum moet je ook voorzichtig zijn, het keramiek museum Prinsessehof. Daar zijn we niet ingeweest.

Wel in het Fries Museum. De auto stond eronder geparkeerd, dus met de museumjaarkaart kan je dan best even naar binnen lopen. We hebben tentoonstellingen gezien over de boeken van de Kameleon, Mata Hari (geboren in Leeuwarden), het Fries Verzet, De vergeten tuinen van Gerrit Vlaskamp ( 1834-1906) en hoe rijke mensen lieten en laten zien dat ze rijk zijn. Allemaal de moeite waard en zeker het gedeelte over het verzet was indrukwekkend.

Ik moest even een fotootje maken van een bedstee met een quilt.

Het Fries Museum ligt aan het Zaaiveld, waar iedere donderdag in de zomer een brocante markt is. Ik vond het aanbod aardig, maar niet als enige reden om naar Leeuwarden te gaan.

Toch wel een paar voorwerpjes gescoord.

Het stoffen doosje valt open als je de deksel verwijderd en dan heb je een naaisooisje met in het midden ruimte voor een vingerhoedje. 

Strepsils blikjes zijn altijd handig omdat ze goed afsluiten en de priem met het houten handvat is ideaal om stof te begeleiden in de buurt van de naald van de naaimachine.

De metalen kaart van Singer krijgt een plekje bij de Singer verzameling.

Ook heb ik een verjaardagsboekenbon gebruikt om het boek van Merchant and Mills te kopen.

Echt een boek waarin het handwerk wordt gepromoot, eenvoudig maar zo netjes mogelijk. Met patronen van o.a. een Huswif, tassen, een schort en een shirt. Heerlijk eerlijk handwerk!

Singer 201K van 7 juni 1939.

Er kwam een nieuwe oude Singer op mijn pad en die hebben we vanmorgen opgehaald. De zomervakantie is begonnen, dus lekker veel tijd om aan naaimachines te werken!

 Het serienummer liet zien dat de machine van 7 juni 1939 is. We hebben dus net haar 75e verjaardag gemist! 

Ik denk dat er bijna geen onderhoud gepleegd is. Daar zijn meerdere aanwijzingen voor! 

De machine was vies aan de buitenkant. Er was natuurlijk een tijd dat vrouwen rookten achter de naaimachine, hoewel dat bijna onmogelijk is tijdens het naaien. Waarschijnlijk stond deze machine in een ruimte waar gerookt werd. 

Het vermoeden van wat achterstallig onderhoud komt nog meer door de binnenkant van de machine. 

Schoon! Stoffig, maar schoon. Geen spoor van naaimachine-olie, geen resten van smeermiddel op de tandraderen. Zo schoon, dat de machine als nieuw leek. 

De buitenkant ziet er wel gebruikt uit, met wat slijtage op het blad, krasjes van spelden en afgesleten motieven. Ik vind dat wel wat hebben, een naaimachine die flink in gebruik is geweest. Wat zou er allemaal mee gemaakt zijn?

Ik heb de machine zover gestript als nodig was.

Alle metalen onderdelen die zilverkleurig zijn in een badje met zeep gedaan, de kleine schroefjes in een theezeefje. De zwartgeverfde plaat van de steeklengte-regelaar en de zwarte delen van de bovendraadspanningsregelaar neem ik alleen met olie af, want de zwarte lak verdwijnt door zeep.

Met tissues, wattenstaafje en naaimachine-olie overal het stof verwijderd en alle onderdelen geolied.

De tandraderen gesmeerd met Singer Motorvet en ook in de twee gaatjes van de motor een kneepje motorvet gedaan. Op die manier worden de watjes achter die gaatjes gevuld, die het vet doorgeven naar de assen van de motor.

Er zijn tandraderen bovenin de machine, daar kan je bij aan de achterkant. Een rond klepje boven de motor sluit die toegang af, maar dat kan je opzij schuiven of verwijderen. Op deze foto is dat nog niet schoongemaakt!

 Ook onder de machine zitten tandraderen. Je moet daarvoor de machine op z'n kant leggen.

Onder de kant van de naald moet je even twee schroefjes losschroeven, dan kan je het dekseltje verwijderen en kan je bij de raderen.

Knijp wat vet op de raderen en beweeg het vliegwiel van de naaimachine heen en weer om het vet te verspreiden. 

Aan de andere kant zit ook een plaats met raderen en een grote deksel, maar daar is een kier waar het tuutje van de tube smeervet doorheen gestoken kon worden.

Ik heb extra aandacht besteed aan het smeren van de schroef waarmee je de transporteur van de Singer 201 kan laten zakken. Dat is nodig voor Free Motion Quilten en ook voor vrij borduurwerk. Een hele mooie toepassing van dit model!

Als je de schroef losdraaid, kan je een andere stand van de transporteur vastzetten. Op deze manier bewegen de tandjes van de transporteur de stof wel of juist niet.

Als de transporteur de stof niet voortbeweegt, kan jij dat zelf doen en alle kanten op, naar voren en naar achteren, naar links en naar rechts. Vroeger was dat voor verstelwerk, om gaten in sokken of kleding te dichten door heen en weer te naaien. Maar tegenwoordig is het voor quilten met figuren handig of om tekeningen op stof te maken met garen.

Op het moment dat ik dacht klaar te zijn met schoonmaken, zag ik de naaldhouder en de persvoethouder. Deze twee stangen worden voortbewogen in de kop van de naaimachine en zagen er ook bruin uit. 

Ik heb bij een andere Singer naaimachine ze wel eens helemaal losgehaald om ze in een sopje te leggen, maar dat ben je ook met de instellingen van de timing bezig en geloof me: het is te doen, maar kost heel veel tijd als je er niet zo bedreven in bent.

Ik heb nu een theedoek en een plastic deksel met wc-papier onder de stangen gelegd en ze schoongemaakt met een wattenstaafje en groene zeep. Dat is een precisie werkje, want de zeep mag absoluut niet op de zwarte verf van de naaimachine komen. De verf kan daardoor gaan bladderen. De bescherming die het dekseltje biedt is dan ook voor de onderkant van de naaimachine.

Ook voorkomt zo'n dekseltje dat de schroefjes van de draadgeleider en de onderdelen van de naaldhouder in het spoelhuis kunnen vallen als je alles weer in elkaar zet. Het is een tip......

Kijk eens hoe mooi ze glimt, deze 75 jarige dame!

Ik ben nog niet helemaal klaar, want er moet nog een nieuw snoer aan de machine.

Maar ik was zo nieuwsgierig! Hoe zou de naaimachine het doen?

Een klein stukje Free Motion om even te proberen. 

Ik kan het niet zo goed, maar het geeft zo'n leuk effect! Een beetje spelen met de onderdraadspanning. De bijbehorende spoeltjes gebruikt, dus geen idee welke kwaliteit garen daar op zit.

Net als 44 jaar geleden weer mijn naam leren schrijven!

Deze Singer 201 is nu al mijn favoriete 201! 

Scheve voet bij Singer Featherweight.

Ik ga mijn allereerste Singer 221 verkopen. Ik heb haar amper gebruikt, omdat ik al snel nadat ik haar in huis had een andere Featherweight kon aanschaffen. En ik zou deze voor mijn dochter bewaren, maar die toont nog weinig interesse. Bovendien hebben we allerlei Singer naaimachines in huis, dus ze heeft ooit keus genoeg.

Omdat ik pas een koper wil zoeken als alles prima in orde is, ben ik wat gaan oliën en smeren. Dat kon ik nog niet aan het begin van mijn Featherweight-carrière, dus dat is wel nodig. En natuurlijk moet er ook even wat genaaid worden om te controleren of alles naar behoren werkt.

Ik had van de week al een blockje van de Farmer's Wife gemaakt op deze machine en dat ging goed. Dacht ik...

Want het blockje van vandaag was complexer en toen bleek dat er iets niet klopte aan de naadbreedte, terwijl ik toch een 1/4 inch voetje gebruikte. Hoe kan het nou, dat de naad te smal is als je met een 1/4 inch voetje naait? Nogmaals de naad naaien hielp niet, ook al lette ik echt goed op.

Maar toen zag ik wat er niet klopte! Het voetje zat scheef... En niet alleen het voetje: de hele stang waar het voetje aan vastgeschroefd wordt zat scheef!

Als je de sierplaat verwijdert zie je de stang die van het voetje doorloopt tot boven in de kop van de machine. Het draaiknopje bovenop is om de druk van het voetje op je naaiwerk te regelen.

De stang is vastgezet met een schroef. Daar past precies de Singer schroevendraaier in, de grote die bij je setje gereedschap hoort te zitten. 

Als je de schroef los draait kan je de stand van de stang veranderen. Zet het voetje goed recht en draai de schroef weer goed vast. 

Goed vast is iets anders dan loei strak! Deze machine is waarschijnlijk door een man onderhouden, want alle schroeven zitten onnodig hard vastgedraaid en zijn moeilijk in beweging te krijgen. Wat olie op de schroef, geduld en vasthoudendheid, dan komen de schroeven weer los. 

Nu weer alle naden opnieuw gestikt, kijk eens wat een verschil!

Zo ging het een stuk beter. Het probleem bij dit block is dat het block van 6 inch in 5 stukken verdeeld is. Ieder onderdeel is dus 1,2 inch en met de naden erbij 1,7 inch. Ik houd nu bij de snijlineaal maar 1,75 inch aan ( 1 3/4 ) en snij een beetje krap. Tot nu toe werden mijn blocken eerder te klein dan te groot. 

Ik leer nog steeds zoveel van de Farmer's Wife! Zoals hoe je de stof moet leggen om nette puntjes te krijgen. 

Ik zorg ervoor dat de blokjes zo gesteken worden dat de moeilijke punten plat en boven liggen. Bij het stikken van deze rand aan een ander deel kan je dan goed zien waar je precies moet stikken om  zo mooi mogelijke puntjes te krijgen. Net een draadje naast het kruispunt van de naden!

 Dit block is nu goed, hoewel de rand met de vele onderdelen een paar mm kleiner is dan de onderkant.

Het block dat ik eerder maakte met deze machine heb ik nu nagemeten en het is iets groter dan de onafgewerkt maat van 6,5 inch. 

Zo zie je maar dat een projectje maken met een machine wel nodig is om dit soort fouten eruit te halen!

Het is een fijne naaimachine! Mooie stiksteekjes. De motieven op de zwarte lak zien er prima uit. Ik zag nu dat het motief ook op de stam van de machine is aangebracht. Moet ik eens bij mijn 222 kijken of dat daar ook zo is.

Ik maakte ooit een speldenkussentje voor deze Singer Featherweight.

Met het serienummer en geboortejaar. En een klosje paars garen natuurlijk! Mijn favoriete kleur.